SIGNED; Tim Gidal - In The Forties (ASSOCIATION COPY) - 1981

WIELKA OKAZJA na zakup tego rzadkiego i efektownego katalogu - podpisany i dedykowany przez znanego niemiecko-amerykańsko-izraelskiego fotografika Tima N. Gidala, urodzonego Ignatza Nachuma Gidalewicza, znanego także jako Naḥûm Tim Gidāl, adresowany do renomowanego wschodnioniemieckiego fotografa Harald Hauswald
(= KOPIA Z LICENCJĄ).

Tim Gidal, urodzony w 1909 roku w Monachium i zmarły w 1996 roku w Jerozolimie.
Tim Gidal był fotografem, fotoreporterem i wykładowcą uniwersyteckim.
Tim Gidal jest uważany za jednego ze pionierów nowoczesnego fotoreportażu.

Harald Hauswald, urodzony 3 maja 1954 w Radebeulu, to niemiecki fotograf, który wraz z Sibylle Bergemann i Ute Mahler współzałożył agencję fotograficzną Ostkreuz.

Podpisany przez artystę w prawym górnym rogu okładki.
Podpisy tego artysty są niezwykle rzadkie.
GARRANTUJĘ AUTENTYCZNOŚĆ PODPISU.

EGZEMPLARZ KOLLEKCJONERA.

Witamy w kolejnej edycji BARDZO POPULARNYCH WYDAŃ JEDNOBUTOWYCH AUKCJI przez 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy). Tym razem z NAJLEPSZĄ SELEKCJĄ z okresu od 1926 do 2026, czyli z ostatnich 100 (!) lat historii książek fotograficznych.

Galeria Fotografii, Londyn. 1981. Pierwsze wydanie, pierwsze drukowanie.

Miękka oprawa (jak wydano). 210 x 203 mm. 36 stron. Zdjęcia: Tim N. Gidal. Wstęp: Nigel Trow. Tekst w języku angielskim.

Stan:
Wewnątrz doskonały, świeży i nienaganny; czysty, bez śladów i bez żółknięcia. Na zewnątrz z niewielkim śladem użytkowania; świeże okładki, nieco wyblakłe na grzbiecie. Ogólnie w bardzo dobrym stanie.

Świetny i rzadki katalogowy tomik autorstwa Tima N. Gidala – osobiście podpisany i dedykowany od jednego fotografa i artysty do drugiego: „Für Harald. Herzlichst. Tim” („Dla Haralda. Z serdecznymi pozdrowieniami, Tim”).

Sprawia z niego niezwykły przedmiot kolekcjonerski o wartości zarówno artystycznej, jak i historycznej.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony, 100% ubezpieczenia i łączenie wysyłek na całym świecie.

„Tim Gidal, syn Abrahama i Pauli (Eibe) Gidalewitsch, którzy wyemigrowali z Rosji, dorastał w Monachium w rodzinie religijne liberalnej, która zaszczepiła w nim silne poczucie żydowskiej i syjonistycznej tożsamości. Po ukończeniu szkoły średniej w Monachium studiował historię, historię sztuki i ekonomię na uniwersytetach w Monachium, Berlinie i Bazylei; jednocześnie od 1929 roku pracował jako fotoreporter. Jego brat Georg, fotoreporter prasowy, który pilnie potrzebował zastępstwa, pożyczył mu aparat i dał krótką instrukcję obsługi.

Jego pierwszy dokumentalny reportaż, 'Servus Kumpel' ('Cześć, kumpel'), o grupie wędrowców, ukazał się w Münchner Illustrierte Presse. Wraz z bratem wyprodukowali także reportaż zatytułowany „Freiwilliger Arbeitsdienst” (Służba Dobrowolna Pracy). Bracia opublikowali swoje prace w Arbeiter Illustrierte Zeitung, między innymi, ale zaprzestali współpracy po tym, jak ich fotografie zostały opatrzone podpisami, które uznali za manipulacyjne. W 1934 roku Gidal udokumentował 13. Międzynarodowy Kongres Psychiatrów w Lucernie.

Po ukończeniu studiów otrzymał doktorat na Uniwersytecie w Bazylei w 1935 roku na temat „Relacji między fotoreportażem a prasą”; tam także uczestniczył w seminarium z Edgarem Salinem i spotkał Marion Gräfin Dönhoff.

Zanim został zmuszony do emigracji do Palestyny w 1936 roku z powodu żydowskiego pochodzenia, Gidal dwukrotnie odwiedził ten kraj w dłuższych okresach. W 1932 roku stworzył reportaż „Arabs Against Jews – The Palestine Problem”, który jest jednym z jego najsłynniejszych dokonań fotoreporterskich. Jednocześnie stworzył swój film dokumentalny „Erez Israel im Aufbau” (Erez Israel Under Construction) na rzecz Palestine Film Office Żydowskiego Towarzystwa dla Niemiec. Inne jego prace ukazywały się w amerykańskim magazynie Life, dla którego również pracował jako konsultant redakcyjny, a także w gazetach Münchner Illustrierte Presse, Berliner Illustrirte Zeitung, Die Woche i Jüdische Rundschau.

Po emigracji do Palestyny (1936–1938) Gidal był czołowym fotografem w londyńskim Picture Post obok Felixa H. Mana i Kurta Hübschmanna aż do 1940 roku. W 1938 roku jego pierwszy kolorowy reportaż ukazał się w paryskim Marie Claire.

Podczas II wojny światowej służył jako naczelny oficer prasowy w Żydowskiej Brygadzie 8. Armii brytyjskiej od 1942 roku; raportował z Afryki Północnej i Birmy i został ranny na greckiej wyspie Samos. Szereg jego fotografii ukazał się w oficjalnym magazynie armii Parade. W Izraelu na początku lat 40. spotkał Sonię Epstein, fotografkę prasową z Berlina; pobrali się w 1944 roku.

W 1948 oboje wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych, gdzie został obywatelem USA w 1953 roku. Tim Gidal był profesorem wizualnej komunikacji w The New School for Social Research w Nowym Jorku od 1955 do 1958 roku, podczas gdy jego żona uczyła sztuk i rzemiosł w Mount Vernon, Nowy Jork.

Oboje kochali podróże, odwiedzili każdy kontynent na świecie i wydawali książki. Napisał i zilustrował książki o fotoreportażu, podczas gdy Sonia napisała książki dla dzieci, z których większość zilustowano jego zdjęciami. Seria ta wprowadzała dzieci z różnych krajów w słowach i obrazach. Książki, początkowo zatytułowane My Village in ..., powstały między 1955 a 1970 rokiem i były wydane przez Pantheon Books. Dziesięć z nich ukazało się również w języku niemieckim w wydawnictwie Orell Füssli w latach 1961–1968.

Po rozwodzie w 1970 roku Gidal powrócił do Izraela i w 1971 roku został wykładowcą na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. W 1980 roku poślubił Pia Lis.

W 1989 roku Gidal przekazał swoją fotograficzną spuściznę liczącą około 3 000 zdjęć Instytutowi Salomona Ludwiga Steinheima ds. Historii Niemiecko-Żydowskiej w Duisburgu.
Jego grób znajduje się na cmentarzu Har HaMenuchot w Jerozolimie."
(Wikipedia)