Katana - Japonia

Stal z działowego miecza Mikasy – Stal ostrzań Nihonto Gendaitō
Hokuhō Hideaki (później Toshihide), czerwiec 1929 r.

Ten tradycyjnie kute gendaitō powstał w czerwcu czwartego roku Shōwa (1929) w szanowanym warsztacie kowala z epoki Shōwa, Hokuhō Hideaki, później znanego jako Toshihide. Urodzony jako Horii Kanekichi (1886–1943) w rodzinie zajmującej się wyrobem mieczy, trenował w ustalonej klasycznej linii i stał się jednym z bardziej cenionych niezależnych kowali gendai działających w późnym Taishō i wczesnym Shōwa. Ten egzemplarz pochodzi z okresu przed produkcją wojenną i reprezentuje jego wcześniejsze, całkowicie tradycyjne wykonanie.

Najważniejsze jest to, że ostrze zostało odlane z stali pochodzącej z działa historycznego pancernika Mikasa – słynnej „flagowej” okrętu admirala Heihachirō Tōgō podczas wojny rosyjsko-japońskiej. Mikasa pozostaje jednym z najważniejszych japońskich symboli morskich, a miecze wyprodukowane ze stali z jej działa były wytwarzane tylko w ograniczonych numerach. Z powodu tego bezpośredniego związku z kluczowym momentem w nowoczesnej historii Japonii, takie ostrza niosą ze sobą zarówno wymowę patriotyczną, jak i kulturowe znaczenie i są znacznie rzadsze niż standardowe gendaitō militarne.

Hideaki został uznany za Rikugun Jumei Tōshō (Miecznik Zatwierdzony przez Armię), wyróżnienie przyznawane kowalom zdolnym do wytwarzania ostrzy spełniających tradycyjne standardy wytrzymałości i konstrukcji. W przeciwieństwie do wielu wojennych mieczy wojskowych, często olejowe hartowane i pół-mass produkowane, jego prace pozostawały mocno zakorzenione w klasycznej technice z użyciem tamahagane i tradycyjnego hartowania wodą.

Ostrze jest całkowicie ręcznie kute i hartowane wodą. Hamon wykazuje właściwą krystaliczną aktywność, a geometria świadczy o starannym tradycyjnym formowaniu. Nakago jest prawidłowo datowany i dobrze zachowany, co potwierdza jego wczesne, przedwojenne pochodzenie.

W 1933 roku Hideaki z urzędu zmienił swój mei na „Toshihide” po tym, jak znaki kanji w jego imieniu nachodziły na te nowo narodzonego członka rodziny cesarskiej. Ostrza podpisane „Hideaki” należą zatem do wyraźnie określonego i pożądanego wczesnego okresu jego kariery.

Dziś wczesne, datowane egzemplarze są coraz bardziej cenione przez kolekcjonerów, ponieważ łączą prawdziwą tradycyjną rzemieślniczość z nowoczesnym kontekstem historycznym. Dodatek stali z dział Mikasy podnosi ten egzemplarz ponad zwykły miecz Shōwa do obiektu zarówno historii militarnej, jak i dziedzictwa kowalskiego.

Historyczne znaczenie pancernika Mikasa nie podlega przemyśleniom. Obecnie zachowana jako okręt-muzeum w Jokosuce, pozostaje jedynym ocalałym pancernikiem sprzed pierwszego dziobu na świecie i najważniejszym ocalałym okrętem Wojny Cesarstwa Japonii. Jako sztandar admirała Tōgō, stała się potężnym narodowym symbolem siły morskiej i postępu technologicznego.

Większość ostrzy wyprodukowanych z stali działowej Mikasy to tantō, podczas gdy całe miecze znane są tylko w bardzo nielicznych liczbach, co czyni takie przykłady jak ten wyjątkowo rzadkimi i historycznie istotnymi.

Mei (Podpis)
元軍担三笠北峰秀明
Moto Guntan Mikasa Hokuhō Hideaki

Data (Ura)
昭和四年六月日
Dzień w czerwcu, czwartego roku Shōwa (1929)

Stan
• w pełnym, profesjonalnym połysku
• tradycyjny hamon hartowany wodą
• prawidłowo datowany nakago
• oprawiony w starannie odrestaurowane koshirae, z użyciem starych i nowych części.

Sztywniki zostały wrażliwie odrestaurowane, zachowując charakter okresu przy jednoczesnym zapewnieniu właściwej prezentacji i integralności konstrukcyjnej.

Wczesny, tradycyjnie kute gendaitō przez uznanego kowala z okresu Shōwa, wykonany ze stali z dział Mikasy – historycznie znaczący i wysoce kolekcjonerski egzemplarz odpowiedni do zaawansowanych badań i kolekcjonerstwa.