Dogon - Mali

Dogonowie mieszkają na wyniosłych, skalistych wysokościach klifu Bandiagara w Mali. Polega na rolnictwie i udaje im się uzyskać środki do życia z ubogiej gleby w regionie, gdzie pada niewiele deszczu. Ta monumentalna figura należy do największych znanych rzeźb Dogonów. Suchy klimat regionu zachował dzieła Dogonów znacznie dłużej niż zwykle w afrykańskiej rzeźbie drewnianej, a badania radiowęglowe tego dzieła sugerują, że może pochodzić z XV wieku.

Rzeźba Dogonów dotyczy przede wszystkim duchów odpowiedzialnych za urodzaj zarówno ziemi, jak i ludzi. Są to realni i mityczni przodkowie rodziny, dusze kobiet, które zmarły przy porodzie, oraz duchy wód. Chociaż dokładne funkcje i znaczenia poszczególnych dzieł często pozostają niejasne, uczeni zgadzają się, że rzeźby Dogonów powstawały dla sanktuariów.

Najbardziej charakterystycznym motywem w rzeźbie Dogonów jest pojedyncza postać stojąca z uniesionymi ramionami. Taka postawa bywa zwykle interpretowana jako gest modlitwy — próba połączenia ziemi z niebem — i zasugerowano, że może oznaczać apelit o deszcz. To arcydzieło dogońskiej sztuki figuralnej przedstawia mężczyznę o dobrze zarysowanym ciele w naturalistycznej postawie. Artysta starannie oddał muskulaturę postaci, szczegóły anatomiczne i ozdoby ciała. Jego stylizowana broda wyróżnia go jako eldera, osobę, której wiek i doświadczenie upoważniają do udziału w najważniejszych sprawach religijnych, politycznych i społecznych społeczeństwa Dogonów. Postać nosi bransolety na nadgarstkach i ramionach, a także pas i naszyjniki przypominające skórzane talizmany, które również sugerują jej duchowe znaczenie.

Pochodzenie: prywatna kolekcja, USA