Inge Morath - Hommage (MINT CONDITION, SHRINK-WRAPPED) - 2022

Witaj w kolejnej edycji BARDZO POPULARNYCH AUKCJI JEDNEGO SPRZEDAWCY tego typu na 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy). Tym razem z BEST-OF-SELEKCJĄ z 1926–2026, czyli z ostatnich 100 (!) lat historii photobooków.

FANTASTYCZNA KSIĄŻKA autorstwa Inge Morath (1923–2002), pierwszej kobiety, która została pełnoprawnym członkiem MAGNUM Photos, legendarnej agencji wysokiej jakości fotoreportażu, która do dziś była zdominowana przez mężczyzn.

"Robienie zdjęć stało się koniecznością i nie chciałam niczego po tym zapominać."
- Inge Morath -

"Inge Morath – Hommage" wydany z okazji stulecia fotografa, ukazuje pełne spektrum i – być może kobiece? – subtelności jej pracy. Główny tekst tej angielsko-niemieckiej publikacji towarzyszącej dużej retrospektywie w Monachium to autobiograficzny wykład, jaki Inge Morath wygłosiła w Berlinie w 1994 roku. Reżyserka i pisarka Rebecca Miller, córka Inge Morath i Arthura Millera, napisała intymny wstęp."
(from the publisher)

Nowa, nienaruszona, nieczytana; wciąż oryginalnie zapakowana w plastikową folię wydawniczą.
KOPIA DLA KOLEKCJONERA.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrona, 100% ubezpieczenie i łączone wysyłki na cały świat.

"Urodzona w Grazu, Austria, Morath dorastała w Darmstadt i Berlinie i mówiła pięcioma językami, w tym rosyjskim i mandaryńskim. Studiowała fotografię u Ernsta Haasa w Wiedniu, Szymona Guttmanna w Londynie oraz Henri Cartier-Bressona w Paryżu. W 1955 roku Robert Capa zrekrutował ją do MAGNUM. Łącząc się z intelektualistami, artystami i aktorami, tworzyła pamiętne portrety, a także produkowała fotoreportaże z Europy, Afryki, Bliskiego Wschodu, Rosji i Chin. Wyłącznie dla MAGNUM zrobiła zdjęcia na wielu planach filmowych, takich jak ostatni film Marilyn Monroe – The Misfits, napisany przez Arthura Millera, ówczesnego męża Marilyn. Po rozwodzie Inge Morath poślubiła dramaturga."
(from the publisher)

Schirmer und Mosel, Munich. 2022 Pierwsze wydanie, pierwsze drukowanie.

Twarda oprawa z okładką ochronną. 250 x 320 mm. 295 stron. Zdjęcia: Inge Morath. Redaktorzy: Isabel Siben, Anna-Patricia Kahn. Tekst po angielsku i niemiecku.

Świetna photobook — w doskonałym stanie.

"Przyjaciółka fotografa Ernsta Haasa, INGE MORATH (1923–2002) pisała teksty towarzyszące jego zdjęciom i została zaproszona przez Roberta Capę i Ernsta Haasa do Paryża, aby dołączyć do nowo utworzonej agencji MAGNUM jako redaktorka i badaczka. Zacierała granice między dokumentacją a sztuką, zaczęła fotografować w Londynie w 1951 roku i dołączyła do MAGNUM Photos jako fotograf w 1953 roku. Podczas pracy nad swoimi pierwszymi zleceniami, INGE MORATH wspierała także Henri Cartier-Bressona w latach 1953–54, stając się pełnoprawnym członkiem MAGNUM w 1955 roku."
(from Magnum's website)

"Inge Morath urodziła się w Grazu, Austria, w 1923 roku. Po studiowaniu języków w Berlinie została tłumaczką, następnie dziennikarką oraz austriacką redaktorką dla Heute, oddziału serwisu informacyjnego z siedzibą w Monachium. Przez całe życie Morath pozostawała płodną diarystką i listonoszką, łącząc dar słów i zdjęć, co czyniło ją niezwykłą wśród jej kolegów. W kolejnych latach Morath podróżowała po Europie, Afryce Północnej i Bliskim Wschodzie. Jej szczególne zainteresowanie sztuką przejawiało się w esejach fotograficznych publikowanych w czołowych magazynach. Po małżeństwie z dramaturgiem Arthurem Millerem w 1962 roku Morath osiadła w Nowym Jorku i Connecticut. Po raz pierwszy odwiedziła ZSRR w 1965 roku. W 1972 roku nauczyła się mandaryńskiego i uzyskała wizę do Chin, co zapoczątkowało wiele podróży do tego kraju w 1978 roku. Morath była swobodna w każdej sytuacji. Część jej najważniejszych prac to portrety, ale także przechodniów oraz celebrytów. Była również biegła w fotografowaniu miejsc: jej zdjęcia domu Borisa Pasternaka, biblioteki Puškin, domu Czernyszewa, sypialni Mao Zedonga, pracowni artystów i pamiątkowych grobów na cmentarzach przenikają duchem niewidzialnych ludzi obecnych nadal. Inge Morath zmarła w Nowym Jorku 30 stycznia 2002 roku."
(from Magnum's website)