Sztylet - Japonia

Tantō japoński Horii Hideaki
Wykuwany ze stali armatniej admirała Tōgō Heihachirō na jego flagowym okręcie Mikasa
NBTHK Hozon Tōken
Shōwa 5 (sierpień 1930)

To historycznie znaczący tantō wykuwany w sierpniu 1930 r. (Shōwa 5) przez szanowanego miecznika Horii Hideaki (堀井秀明) z użyciem stali pochodzącej z legendarnego pancernika Mikasa, flagowego okrętu admirała Tōgō Heihachirō podczas wojny japońskorosyjskiej. Gładź reprezentuje niezwykłe połączenie tradycyjnego japońskiego kowalstwa z nowoczesną historią morską, łącząc klasyczne rzemiosło z jednym z najbardziej ikonicznych symboli wstąpienia Japonii jako potęgi morskiej.

Pancernik Mikasa, zbudowany w Wielkiej Brytanii przez stocznię Vickers, stał się najsłynniejszym okrętem japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. Jako flagowy okręt admirała Tōgō podczas bitwy pod Tsushimą w 1905 roku Mikasa odegrał decydującą rolę w zwycięstwie Japonii nad flotą Rosji, wydarzeniu, które przekształciło równowagę sił morskich na początku XX wieku i umocniło reputację Japonii jako potężnego nowoczesnego narodu.

Po uszkodzeniach poniesionych podczas bitwy pod Morzem Żółtym w 1904 roku, części stali armatniej Mikasy zostały zachowane. Pod koniec lat dwudziestych prestiżowe Stowarzyszenie Oficerów Marynarki Wojennej Suikōsha zainicjowało projekt upamiętniający, w ramach którego ten historyczny materiał miał zostać włączony do tradycyjnie kute japońskie ostrza. Celem było stworzenie symbolicznych mieczy, które utrwaliłyby dziedzictwo admirała Tōgō i morskich zwycięstw kształtujących nowoczesną historię Japonii.

Kucie tych ostrzy powierzono Horii Hideaki, mistrzowi kowalstwa z linii Horii. Urodzony jako Horii Kanekichi, początkowo podpisywał swoją pracę jako Kaneaki, zanim w 1913 r. od Japonijskiego Towarzystwa Ochrony Mieczy otrzymał artystyczne imię Hideaki. Samo imię wywodzi się z nazwiska Suishinshi Masahide, wielkiego odnowiciela kowalstwa, którego nauki głęboko wpłynęły na nowoczesne kowalstwo japońskie.

Hideaki uczył się pod kierunkiem Horii Taneyoshi i Horii Taketane, później stając się adoptowanym synem i następcą Taneyoshiego, ostatecznie obejmując stanowisko trzeciego głowy linii kowalskiej Horii. Należał do pokolenia kowali-odnowicieli, którzy zachowali ortodoksyjne techniki kowalskie podczas przejścia od okresu Meiji do wczesnego okresu Showa. Jego prace charakteryzują się wiernym przestrzeganiem tradycyjnych metod kowalstwa przy jednoczesnym utrzymaniu zdyscyplinowanej estetyki klasycznych japońskich ostrzy.

Podczas projektu upamiętniającego Mikasę Hideaki pracował w kuźni w Muroran w Hokkaidō, gdzie starannie włączał symboliczną część stali armatniej Mikasy do każdego ostrza, jednocześnie zachowując strukturę i zasady kowalstwa tradycyjnego. Rezultat to seria ostrzy łączących historyczny materiał marynarki z autentycznym rzemiosłem nihontō.

Tantō Mikasa wyprodukowano w ściśle ograniczonych numerach i dystrybuowano poprzez Suikōsha do wysokich rangą oficerów marynarki. Współczesne źródła marynarki potwierdzają, że admirał Yamamoto Isoroku, późniejszy dowódca Cesarskiej Marynarki Wojennej podczas II wojny światowej, osobiście wręczał tantō Mikasa wybitnym oficerom. Te ostrza nie funkcjonowały więc jedynie jako broń, lecz jako symbole marynarskiej honoru, upamiętnienia i dziedzictwa instytucjonalnego.

Wytworzono dwie główne wersje tantō Mikasa. Przykłady typu A mają rzeźbiony napis odnoszący się bezpośrednio do Mikasy, podczas gdy przykłady typu B pomijają ten szczegół. Obecny miecz to przykład typu A, noszący charakterystyczny napis identyfikujący go z projektem upamiętniającym.

ostrze pozostaje w doskonałym stanie i towarzyszy mu certyfikacja NBTHK Hozon Tōken, potwierdzająca, że został tradycyjnie wykuwany i uznany za zarówno rzemiosło, jak i historyczne znaczenie.

Tantō znajduje się w shirasaya i towarzyszy mu oryginalne pudełko prezentacyjne Suikōsha, zachowane w stanie pierwotnym. Napisy na pudełku odpowiadają podpisowi ostrza i udokumentowanym egzemplarzom upamiętniającym Mikasă, co dodatkowo potwierdza autentyczność i integralność całego zestawu.

Historyczne znaczenie pancernika Mikasa nie może być przecenione. Obecnie zachowany jako statek-muzeum w Jokosuce, Mikasa pozostaje jedynym ocalałym pre-dreadnoughtiem na świecie i najważniejszym ocalałym okrętem Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii. Jako flagowy okręt admirała Tōgō stał się potężnym narodowym symbolem siły morskiej i postępu technologicznego.

Ostrza wykuwane z użyciem stali Mikasy zajmują zatem wyjątkowe miejsce w historii japońskiego kowalstwa. Stają na skrzyżowaniu trzech tradycji: klasycznego japońskiego kowalstwa, pamięci japońskich marynarskich zwycięstw z początku XX wieku i kulturowego odnowienia miecza w czasie wczesnego okresu Showa.

Długość ostrza 23,0 cm
Sori 0 cm
Motohaba 2,15 cm
Kasane 5,2 mm

Okres Showa, sierpień 1930
Prowincja Hokkaidō

Certyfikacja NBTHK Hozon Tōken

Mei napis
Mikasa hōkō Hideaki saku
„Wykuto Hideaki z użyciem stali armatniej z pancernika Mikasa”

Tantō Mikasa wykuwane przez Horii Hideaki cieszą się dużym powodzeniem wśród kolekcjonerów zainteresowanych zarówno współczesnym japońskim mieczem, jak i historią Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii. Przykłady, które zachowują certyfikację NBTHK wraz z oryginalnym pudełkiem Suikōsha, są obecnie szczególnie rzadkie.

To tantō stanowi wyjątkowy i historycznie bogaty artefakt wczesno‑ XX‑wiecznej odnowy miecza i marynarki japońskiej, odpowiedni do zaawansowanej prywatnej kolekcji lub instytucjonalnej ekspozycji poświęconej dziedzictwu japońskiego miecza i historii Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii.