Edith Sont (1939) - Hueloa






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 132173
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Edith Sont (1939) mieszka i pracuje w Amsterdamie, jest artystką o klasycznym wykształceniu. Podczas studiów na Akademii Rietveld rysunek stanowił fundament, a malarstwo cel.
“Jeśli zaczynam od obrazu, mam pomysł. Żeby wiedzieć, czy to dobry pomysł, muszę go namalować. Malując, często rodzi się pomysł na nowy obraz. I znowu, jedyne, co mogę zrobić, to malować.”
I tak przesuwa się temat, choćby był jak najbardziej atrakcyjny. Wydaje się, że obraz sam siebie tworzy.
Podczas pracy nad powstającym obrazem powstaje obraz, nad którym ona pracuje.
Jej upodobanie do fantazyjnej architektury i ogrodów krajobrazowych prowadziło ją do drzew i lasu. Stałymi elementami są światło i przestrzeń. „Mój ukochany temat ma charakter przestrzenny, trzeba przez niego przejść. Malarz zawsze poszukuje światła, lecz w ciemnych lasach jest to konieczność w kwestii obrazu. Gra światła i ciemności, przodu i tła, nadaje moim rysunkom i obrazom trzeci wymiar.”
Istniejąca przyroda jest więc punktem wyjścia, który ona potem układa pod własną ręką, ale w istocie rysunek i tak tworzy siebie… pozostaje przestrzeń, która może istnieć, w której możesz chodzić aż do końca. „ Bo najpiękniejsze w lesie jest właśnie tam, gdzie się kończy
Historie sprzedawców
Edith Sont (1939) mieszka i pracuje w Amsterdamie, jest artystką o klasycznym wykształceniu. Podczas studiów na Akademii Rietveld rysunek stanowił fundament, a malarstwo cel.
“Jeśli zaczynam od obrazu, mam pomysł. Żeby wiedzieć, czy to dobry pomysł, muszę go namalować. Malując, często rodzi się pomysł na nowy obraz. I znowu, jedyne, co mogę zrobić, to malować.”
I tak przesuwa się temat, choćby był jak najbardziej atrakcyjny. Wydaje się, że obraz sam siebie tworzy.
Podczas pracy nad powstającym obrazem powstaje obraz, nad którym ona pracuje.
Jej upodobanie do fantazyjnej architektury i ogrodów krajobrazowych prowadziło ją do drzew i lasu. Stałymi elementami są światło i przestrzeń. „Mój ukochany temat ma charakter przestrzenny, trzeba przez niego przejść. Malarz zawsze poszukuje światła, lecz w ciemnych lasach jest to konieczność w kwestii obrazu. Gra światła i ciemności, przodu i tła, nadaje moim rysunkom i obrazom trzeci wymiar.”
Istniejąca przyroda jest więc punktem wyjścia, który ona potem układa pod własną ręką, ale w istocie rysunek i tak tworzy siebie… pozostaje przestrzeń, która może istnieć, w której możesz chodzić aż do końca. „ Bo najpiękniejsze w lesie jest właśnie tam, gdzie się kończy
