Alfonso Papi (1931) - Paesaggio con covoni

Alfonso Papi (Castellina Marittima, Pisa, 1931)
Pejzaż z snopami
Oli na masonicie, 50 x 70 cm
Wymiary z ramą: 67 x 87 cm
Podpis w dolnym prawym rogu.

Absolutnymi protagonistami sceny, rozgrywającej się w wiejskim krajobrazie, są dwa snopy, prawdopodobnie słoma. Z boku otaczają je dwa grupy drzew, a na środku, w tle, dostrzec można pagórek.
Po lewej marginesie odchodzi postać kobieca.

Opis malarski przebiega plamami koloru - żółcie, czerwienie, brązy, zielenie: odcienie końca lata, które wyznaczają spokojną i nieco melancholijną sytuację, jak gdy sierpień się kończy, a wrzesień zaczyna.

Urodzony w 1931 r. w Castellina Marittima (Piza), Alfonso Papi od lat mieszka i pracuje w Livorno, gdzie również się kształcił artystycznie. Był uczniem Voltolino Fontaniego, studiował bowiem w Libera Accademia d'Arte Trossi-Uberti.

Jego styl silnie inspirowany jest sposobem Gruppo Labronico.
Gruppo Labronico to towarzystwo malarzy wciąż aktywnych, założone w Livorno 15 lipca 1920 roku w studio Gińo Romiti z celem kontynuowania doświadczeń malarskich rozwijających się w Toskanii - a w szczególności właśnie w Livorno - w poprzednich latach.
Członkowie Grupy dążyli do podążania śladami nauk wielkiego mistrza Giovanni Fattori i zostali włączeni do nurtu Postmacchiaioli.
Sam Voltolino Fontani został członkiem w 1951 roku i nadał Grupie impuls innowacyjny.

Papi zatem przyswoił sobie styl oparty na plamie, który jednak potrafił przerobić zgodnie ze swoją własną poetyką pejzażu.
Jego malarstwo to natychmiastowy pittoricismo, który wyznacza przedmioty kilkoma plamami koloru. Jego zainteresowania koncentrują się na toskańskich pejzażach interioru, a gama barw charakteryzuje się jaskrawymi tonami, nasyconymi emocjonalnymi wibracjami.

Pochodzenie: z prywatnej kolekcji włoskiej.
Wliczona rama.