Ikona - Dwóch świętych - Drewno

Po lewej: Święty Metody z Tesaloniki
Pojawia się w stroju biskupim (omoforion, mitra) i krzyż, wskazując na jego status biskupa i misjonarza.
Po prawej: Święty Cyryl ( Konstanty Wielki – Filozof )
Ubiorem przypomina mnicha i trzyma zwój z pisownią słowiańską, nawiązując do stworzenia alfabetu glagolickiego i tłumaczenia tekstów liturgicznych.
Część górna
Na górze pojawia się Bóg Ojciec (ukazany antropomorficznie, nieco bardziej charakterystyczny dla późnego rosyjskiego sztuki niż dla klasycznego bizantyjskiego), błogosławiący z nieba wewnątrz świetlistego trójkąta, symbolu Trójcy Świętej.

Ten typ ikony jest typowy dla tradycji słowiańskiej (szczególnie rosyjskiej lub bałkańskiej, XVIII–XIX w.) i czci:

Ewangelizację ludów słowiańskich
Tworzenie liturgii w języku vernáculo (języku narodowym)
Rola obu świętych jako “apostołów Słowian”