SIGNED; Joel Meyerowitz - Redheads - 2022

PROSZĘ CIESZYĆ SIĘ aukcją JEDNEGO SPRZEDAWCY by 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy) -
z międzynarodowymi PHOTOBOOKAMI z MOJEJ PRYWATNEJ KOLEKCJI i z NIEDAWNYCH NABYTÓW.

FANTASTYCZNY PHOTOBOOK znanego amerykańskiego fotografa Magnum Joela Meyerowitza ("Aftermath").

Fotograf Joel Meyerowitz (ur. 1938) zaczął robić portrety rudych włosów w 1978 roku na tle kontrastowego niebieskiego Cape Cod. Portrety z tego okresu zostały zebrane w nowym wydaniu photobooka Redheads z 1991 roku, z dodanymi 16 fotografiami.

Podpisane przez artystę.
Gwarantuję AUTENTYCZNOŚĆ PODPISU.

Nowy, w idealnym stanie, nieczytany; wciąż oryginalnie zapakowany w folię producenta i w kartonowym pudełku producenta.
EGZEMPLARZ KOLEKCJONERA.

"Po zamieszczeniu ogłoszenia w Provincetown Advocate, Meyerowitz zaczął gromadzić doświadczenia ludzi, którzy wychowali się z rudymi włosami, oprócz ich fotografowania. Stanowiąc zaledwie dwa do trzech procent populacji świata, ich historie o prześladowaniu w szkole i akceptacji samego siebie ilustrują szerszą narrację rozwoju i piękna.
Ta nowa edycja przełomowej książki Meyeroitza, 'Redheads', zawiera nowe i wcześniej niepublikowane portrety. Pierwsze wydanie w 1990 roku zostało entuzjastycznie przyjęte; ta mistrzowska kolekcja portretów Joa Meyeroitza to celebracja wszystkich rudowłosych, młodych i starszych, mężczyzn i kobiet.
To właśnie w 1978 roku, podczas pierwszego lata tworzenia portretów przy użyciu dużego formatu 8x10 cali, Meyerowitz poczuł, że chce fotografować rudowłosych. Przez dziesięciolecia fotograf pozostawał zafascynowany ich estetycznym urokiem, ich włosami i egzotycznymi znakami skóry.
Ile różnią się rudowłosi pod względem narodowości i religii, często sprawia to wrażenie silnego więzów rodzinnych."

To dużo jak 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).
5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i dokładne opisy, 100% ochronę,
100% ubezpieczenie i łączone wysyłki na całym świecie.

Damiani, Nowy Jork. 2022.

Oryginalny twardy oprawa z oryginalnym kartonowym pudełkiem wysyłkowym. 235 x 280 mm. 112 stron. Zdjęcia: Joel Meyerowitz. Tekst po angielsku.

Świetny photobook Joela Meyerowitza w doskonałym stanie – podpisany przez artystę (na stałej naklejce na stronie tytułowej).

"Joel Meyerowitz, urodzony w 1938 roku, to amerykański fotograf uliczny, portretowy i krajobrazowy. Rozpoczął fotografowanie w kolorze w 1962 roku i był wczesnym zwolennikiem używania koloru w czasach, gdy istniał znaczny opór wobec idei kolorowej fotografii jako poważnej sztuki. Na początku lat 70. XX wieku nauczał fotografii w Cooper Union w Nowym Jorku.
Jego praca znajduje się w zbiorach International Center of Photography, Museum of Modern Art i New York Public Library, wszystkie w Nowym Jorku, oraz Museum of Contemporary Photography w Chicago.
Henri Cartier-Bresson urodził się w Chanteloup-en-Brie, Seine-et-Marne, Francja. Jego ojciec był zamożnym producentem tkanin, którego wątek Cartier-Bresson był stałym elementem francuskich zestawów do szycia. Rodzina jego matki była kupieckimi rolnikami z Normandii, gdzie Henri spędził część dzieciństwa. Jego matka wywodziła się z Charlotte Corday.
Rodzina Cartier-Bresson mieszkała w burżuazyjnej dzielnicy Paryża, Rue de Lisbonne, niedaleko Place de l'Europe i Parc Monceau. Ponieważ rodzice wspierali finansowo, Henri mógł swobodniej rozwijać fotografię niż jego rówieśnicy. Henri również szkicował.
Młody Henri robił wakacyjne zdjęcia aparatem Box Brownie; później eksperymentował z dużą kamerą widokową 3×4 cala. Dorastał w tradycyjnym francuskim burżuazji, i był zobowiązany zwracać się do rodziców formalnym vous, a nie tu. Jego ojciec zakładał, że syn przejmie rodzinny biznes, ale Henri był zdeterminowany i obawiał się tej perspektywy.
Cartier-Bresson uczęszczał do École Fénelon, katolickiej szkoły, która przygotowywała uczniów do Lycée Condorcet. Guwernantka zwana „Miss Kitty”, która przybyła z Wysp, zaszczepiła w nim miłość do – i biegłość w – języku angielskim. Nauczyciel przyłapał go na czytaniu książki Rimbauda lub Mallarmé’a i zrugał: „Nie mieszaj porządku w swoich studiach!”. Cartier-Bresson powiedział: „Używał potocznego 'tu', co zwykle oznaczało, że zaraz dostaniesz lanie. Ale kontynuował, 'Będziesz czytać w moim biurze.' Cóż, to nie była oferta, którą musiał powtórzyć."
Wczesną wiosną 1947 Cartier-Bresson wraz z Robertem Capa, Davidem Seymour, Williamem Vandivert i George’em Rodgerem założył Magnum Photos. Dziełem umysłu Capy, Magnum była kooperacyjną agencją zdjęć należącą do swoich członków. Zespół rozdzielał zadania fotograficzne między członków. Rodger, który odszedł z Life w Londynie po relacjach z II wojny światowej, zajmował się Afryką i Bliskim Wschodem. Chim, który mówił wieloma językami europejskimi, pracował w Europie. Cartier-Bresson został wyznaczony do Indii i Chin. Vandivert, który także odszedł z Life, pracował w Ameryce, a Capa mógł pracować wszędzie, gdzie było zlecenie. Maria Eisner zarządzała biurem w Paryżu, a Rita Vandivert, żona Vandiverta, kierowała biurem w Nowym Jorku i została pierwszą president Magnum.
Cartier-Bresson zyskał międzynarodowe uznanie za relację z pogrzebu Gandhiego w Indiach w 1948 roku oraz za ostatni etap chińskiej wojny domowej w 1949 roku. Relacjonował ostatnie sześć miesięcy rządów Kuomintangu i pierwsze sześć miesięcy Maoistycznej Rzeczypospolitej Ludowej. Zdjęcia robił także ostatnim żyjącym eunuchom cesarskim w Pekinie, gdy miasto było wyzwalane przez komunistów. W Szanghaju często pracował w towarzystwie fotoreportera Sam Tata, z którym Cartier-Bresson wcześniej się zaprzyjaźnił w Bombaju. Z Chin wyjechał do Holenderskich Wschodnich Indii (Indonezji), gdzie dokumentował uzyskanie niepodległości od Holandii. W 1950 roku Cartier-Bresson udał się na południe Indii. Odwiedził Tiruvannamalai, miasto w stanie Tamil Nadu, i sfotografował ostatnie chwile Ramany Maharashi, Sri Ramana Ashram i okolic. Kilka dni później odwiedził i sfotografował Sri Aurobindo, Matkę i Sri Aurobindo Ashram, Pondicherry.

Misja Magnum polegała na „wyczuwaniu pulsu” epoki, a niektóre z pierwszych projektów to People Live Everywhere, Youth of the World, Women of the World i The Child Generation. Magnum miała na celu wykorzystanie fotografii na służbie ludzkości i dostarczanie uderzających, szeroko oglądanych obrazów."
(Wikipedia)