Erik Oldenhof (1951) - Untitled

Erik Oldenhof - ZT - olej na płótnie - 42 x 54 cm

Kto uważnie obserwuje, ten szybko dostrzeże pulsującą emocję w twórczości Erika Oldenhofta. Ale nie od razu. Prostość jest bowiem siłą amsterdamskiego artysty. W jego malarskich liniach dąży do uzyskania maksymalnego malarskiego efektu przy jak najmniejszych środkach. Ta siła ograniczeń była już wcześniej prezentowana.

Podobnie jak w Minimal Art i Fundamentalnej Sztuce Malarstwa z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Oldenhof posuwa się jednak o krok dalej. Jeśli zechcesz wejść w skórę jego obrazów, zobaczysz, że jego koncentracja na procesie malarskim charakteryzuje całe jego twórczości. Każdy obraz trzeba odczytać. W kompozycjach najnowszych obrazów pojawiają się związki z wczesnymi pracami graficznymi oraz z wykształceniem technicznego rysownika budowlanego. W użyciu koloru da się wskazać odniesienia do twórczości, którą artysta wcześniej tworzył w bielarni ojca. Na płótnach o różniących się grubościach poziomych linii nasuwają się konotacje krajobrazowe.

Jego obrazy dotyczą procesu malowania, ponownego malowania, dodawania i pomijania, powierzchni i głębi, światła i cienia, rysowania śladów i wywoływania zaburzeń, kształtowania porządku i świadomego zaburzenia tego. Z daleka płótna Oldenhofta wydają się składać jedynie z rygorystycznych, systematycznych i racjonalnych struktur linii. Ale z bliska płótna zdają się pulsować i drgać, ich grube warstwy farby są bujne.

Nierówności i poszarpane brzegi podkreślają, że abstrakcyjne formy nie zostały stworzone przez maszynę, lecz przez człowieka z krwi i kości.