Dogon - Mali

Dogon mieszkają na podniesionych, skalistych wysokościach Klifu Bandiagara w Mali. Polegają na rolnictwie i udaje im się wydobyć z ubogiej gleby uprawy utrzymujące ich przy życiu w rejonie, w którym opady są niskie. Ta monumentalna figura jest jedną z największych znanych Dogonów rzeźb. Suchy klimat regionu zachował dzieła Dogonów znacznie dłużej niż to zwykle miało miejsce w przypadku afrykańskiej rzeźby drewnianej, a datowanie radiowęglowe tego dzieła sugeruje, że może pochodzić z XV wieku.

Rzeźba Dogonów dotyczy przede wszystkim duchów odpowiedzialnych za płodność zarówno ziemi, jak i ludzi. Do nich należą realni i mityczni przodkowie rodziny, dusze kobiet, które zmarły przy porodzie, oraz duchy wody. Choć dokładne funkcje i znaczenia poszczególnych prac często pozostają niejasne, uczeni zgadzają się, że rzeźby Dogonów były tworzone dla miejsc sakralnych.

Najbardziej charakterystycznym tematem ukazywanym w rzeźbach Dogonów jest pojedyncza postać stojąca z uniesionymi ramionami. Ta postawa była zwykle interpretowana jako gest modlitwy — próba połączenia ziemi i nieba — i zasugerowano, że może stanowić wołanie o deszcz. Ten arcydzieło Dogonów sztuki figuralnej przedstawia mężczyznę o dobrze ukon­stytuowanym ciele w naturalistycznej postawie. Artysta starannie oddał mięśnie sylwetki, szczegóły anatomiczne i ozdoby ciała. Jego stylizowana broda identyfikuje go jako eldera oraz osobę, której wiek i doświadczenie upoważniają do udziału w najważniejszych sprawach religijnych, politycznych i społecznych społeczeństwa Dogon. Postać nosi bransoletki na nadgarstki i ramiona oraz ozdoby na kostkach, które wskazują na jego status, a także pas i wisior na szyję przypominający skórzane talizmany, które sugerują również jego duchowe znaczenie.

Pochodzenie: prywatna kolekcja, USA