Dogon - Mali

Dogonowie mieszkają na podniesionych skalistych wysokościach klifu Bandiagara w Mali. Utrzymują się z rolnictwa i potrafią wydobywać środki do życia z ubogiej gleby w regionie, który otrzymuje niewiele opadów. Ta monumentalna figura jest jedną z największych znanych rzeźb Dogonów. Suche klimaty regionu zachowują rzeźby Dogonów znacznie dłużej niż zwykle w afrykańskiej rzeźbie drewnianej, a datowanie radiowęglowe tej pracy sugeruje, że może pochodzić z XV wieku lub wcześniejszego.

Rzeźba Dogonów koncentruje się przede wszystkim na duchach odpowiedzialnych za urodzaj zarówno ziemi, jak i ludzi. Należą do nich rzeczywiści i mityczni przodkowie rodziny, dusze kobiet zmarłych przy porodzie oraz duchy wód. Choć funkcje i znaczenia poszczególnych prac często pozostają niejasne, uczeni zgadzają się, że rzeźby Dogonów tworzone były na kapliczki.

Najbardziej charakterystycznym motywem odwzorowywanym w rzeźbach Dogonów jest pojedyncza postać stojąca z uniesionymi ramionami. Taka postawa zwykle była interpretowana jako gest modlitwy — próba połączenia ziemi i niebios — i zasugerowano, że może reprezentować apel o deszcz. Ta mistrzowska dzieło sztuki figuralnej Dogonów przedstawia mężczyznę z dobrze ukształtowanym ciałem w naturalistycznej postawie. Artysta starannie oddał mięsko mięśniowe figury, szczegóły anatomiczne i ozdobę ciała. Jego stylizowana broda identyfikuje go jako eldera i osobę, która swoim wiekiem i doświadczeniem upoważnia go do udziału w najważniejszych sprawach religijnych, politycznych i społecznych w społeczeństwie Dogonów. Postać nosi bransoletki na nadgarstkach, na ramionach i na kostkach, które wskazują na jej status, a także pas i zawieszki na szyi przypominające skórzane talizmany, które sugerują również jej duchowe znaczenie.

Pochodzenie: prywatna kolekcja, USA