Yuni R. P - Resplandor Silvestre

Obraz namalowany przez artystę Yuni R. P. techniką oleju na płótnie, w całości wykonany za pomocą szpachelki.
Wymiary dzieła: 53 x 73 cm, odpowiadające malowidłu, z perymetrycznym marginesem białym otaczającym dla lepszego montażu lub oprawy.

Prace, po ich sprzedaży, wysyłane są w ciągu maksymalnie trzech dni na cały świat. Każdy egzemplarz jest starannie zapakowany, owinięty papierem i folią bąbelkową, i wysyłany w sztywnej, kartonowej tubie wysokiej wytrzymałości, zapewniającej doskonałe zabezpieczenie podczas transportu.

Yuni R. P to młody artysta o solidnym przygotowaniu zawodowym, obecnie mieszkający i pracujący w Hawanie, Kuba. Jego twórczość wyróżnia się bardzo osobistym językiem malarskim, rozwijanym praktycznie wyłącznie za pomocą szpachelki – narzędzia, dzięki któremu konstruuje kompozycje o dużej sile wzrokowej i wyraźnej ekspresji.

Jego malarstwo charakteryzuje się bogatą fakturą impasto, luźnymi pociągnięciami i intensywnie kolorową paletą, gdzie światło i ruch nieustannie dialogują. W jego impresjonistycznym traktowaniu wyraźnie widać wpływ Joaquína Sorolli, zwłaszcza w sposobie podejścia do jasności, dynamiki i drgań koloru, zawsze z perspektywy współczesnej i głęboko osobistej.

Tematyka, którą podejmuje, rodzi się z emocjonalnego związku z naturą i krajobrazem: sceny morskie, żaglowce, fauna, kwiaty i miasta pełne nostalgii tworzą malarski wszechświat nasączony podziwem dla sztuki klasycznej. Jego prace nie dążą do dosłownego opisu, lecz do wywołania wrażzeń, budząc widza silnymi uczuciami i drzemiącymi wspomnieniami.

Obrazy Yuni mają przód i otaczającą obecność; są to dzieła, które trzeba oglądać na żywo, ponieważ fotografia nie oddaje w pełni bogactwa faktury, głębi koloru ani energii gestu malarskiego. Szpachelka pozwala mu budować żywe powierzchnie, warstwy farby przekazujące solidność, ruch i niemal dotykową ekspresję.

Jego dzieło jest w istocie celebracją koloru, materii i emocji: malarstwo, które zaprasza do zatrzymania się, obserwowania i odczuwania.

Dzieło prezentuje się jako przykład neoimpresjonizmu z niuansami ekspresjonistycznymi, gdzie forma podporządkowana jest emocji koloru. Wykonane techniką olejną, artysta stosuje skrajne impasto (wypukłą warstwę farby), prawdopodobnie za pomocą szpachelek i ciężkich pędzli, co nadaje kwiatom na pierwszym planie niemal rzeźbiarską trójwymiarowość. Kompozycja jest żywa; używa ciepłej palety żółcieni i złotych na polu i niebie, dynamicznie kontrastującej z niebieskimi i różowymi akcentami flory. Malarz dąży do przekazania poczucia euforii i życiowej pełni, uchwycając chwilę, gdy światło zachodu słońca zamienia krajobraz w scenę senną, sugerując, że piękno natury jest namacalną i energetyczną siłą, która przekracza zwykłe obserwacje.