Yasuhiro Ishimoto - Chicago, Chicago (THIRD BOOK, WITH SLIPCASE) - 1969

JEDNA Z NAJPIĘKNIEJSZYCH JAPONSKICH PHOTOBOOKÓW, KIEDYKOLWIKW PISANYCH:
- Martin Parr, Gerry Badger, The Photobook, tom 1, strona 289
- Manfred Heiting, Kaneko Ryuichi, The Japanese Photobook, strona 390

DZIEWCZO-ODDALAJĄCE ZDJĘCIA autorstwa japońsko-amerykańskiego fotografa Yasuhiro Ishimoto (1921-2012), jednego z największych nazwisk w fotografii japońskiej,
jego wieloletnia kariera badała wyrażenia modernistycznego designu w tradycyjnej architekturze, ciszę niepokojów miejskiego życia w Tokio i Chicago oraz zdolność aparatu do wywoływania abstrakcji w codzienności i pozornie konkretnych elementach świata wokół niego.

ZACHWYCAJĄCA WYDRUKI.

BARDZO RZADKA KSIĄŻKA - Z WYJĄTKOWO RZADKIM OPAKOWANIEM.

BARDZO WAŻNA WCZEŚNIEJSZA KSIĄŻKA AUTORA
Trzecia po „Aru hi aru tokoro”, „Someday somewhere”, 1958 (Martin Parr, Gerry Badger, The Photobook, tom 1, strony 272 i 273) oraz „Katsura: Nihon kenchiku ni okeru dentō to sōzō”, 1960.

SŁOWO WSTĘPNE HARRY’ego CALLAHANA.

Odwiedzasz PREKURTOWO-POPULARNĄ MONDERNĄ SPRZEDAŻĄ JEDNOLISTNĄ na 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy) - z MIĘDZYNARODOWYMI PHOTOBOOKAMI z MOJEJ PRYWATNEJ KOLEKCJI i z OSTATNIO NABYTYCH.

Wczesne prace powojenne w Chicago:
Przyjazd Ishimoto do Chicago po wojnie nastąpił równolegle z drugą wielką migracją Afroamerykanów na północ. Chicago było pod względem liczby nowych mieszkańców przyjmowanych w obu migracjach drugie po Nowym Jorku. Jak sugeruje Jasmine Alinder, fotografie Ishimoto ukazujące nowo osiedlających się Afroamerykanów w Chicago, z terenów wiejskich na północy do miejskiego północy, odzwierciedlają jego własne wzorce relokacji najpierw z wiejskiej Japonii na zachodnie wybrzeże, a ostatecznie na wspólne terytorium miejskiego północy. Własne doświadczenia Ishimoto w obliczu dyskryminacji anty-japońskiej, zarówno w obozach, jak i w Chicago, mogą być czytane jako wpływające na jego wrażliwość wobec losu dyskryminowanych społeczności i jego niezłomne pragnienie zanurzenia się w zakamarkach miasta.

Wiele z wczesnych zdjęć Ishimoto w Chicago koncentruje się na dzieciach z różnych dzielnic, uchwycając ryzykowną energię ich zabaw, miejskie miejsca ich zabaw oraz bezkompromisne, czasami nieprzeniknione spojrzenia w stronę aparatu z brakiem sentymentu ani ironii. W 1958 r. opublikował swoją pierwszą photobook, Someday Somewhere, która prezentowała obrazy Chicago i Tokio w inspirującej rozmowie, wykorzystując strategie układu i serializacji, które można wywieść z jego szkolenia w Institute of Design."
(Wikipedia)

Drugie pobyty w Chicago (1958-61):
W grudniu 1958 r. Ishimoto, którego japońska wiza była bliska wygaśnięcia, wrócił do Chicago ze swoją żoną Shigeru na stypendium od producenta aparatów Chiyoda Kōgaku Kōgyō (obecnie Konica Minolta). Choć początkowo planowali zostać rok, przedłużyli pobyt do trzech lat i osiedlili się na North Side, podczas czego Ishimoto wałęsał się po ulicach miasta, robiąc ponad 60 000 zdjęć. Prace z tego okresu ukazały się w kilku japońskich magazynach i wystawione były w 1962 r. w sklepie Nihonbashi Shirokiya. W 1969 r. ukazały się w Bijutsu Shuppan-sha jako Chicago, Chicago, z towarzyszącymi tekstami autorstwa Harry’ego Callahana i Shūzō Takiguchi.

Projekt wydania książki opracował Yūsaku Kamekura, a 210 fotografii zostało wydrukowanych przy użyciu techniki reliefu duotone, co nadało bogactwo ciemnym tonom i cieniom uchwyconym w zdjęciach ulicznych. Książka oddaje radykalny wybuch urbanistyczny, który miał miejsce pod koniec lat 50. i na początku 60. w Chicago, z obrazami zestawiającymi wyburzenia budynków przedwojennych z nowymi wieżowcami modernistycznymi i projektami mieszkalnictwa publicznego, a jednocześnie wrażliwie ukazuje zawiłości napięć rasowych i politycznych ujawniających się w przestrzeni publicznej. Ishimoto zagłębił się także w sojuszników i parady, uchwycił dynamiczny obraz Martina Luthera Kinga Jr. podczas poruszącego wystąpienia na kongresie w 1960 r., otoczonego rzędem unoszących się plakatów protestujących przeciwko segregacji w szkołach. Ishimoto był także bohaterem indywidualnej wystawy w Art Institute of Chicago w 1960 r."
(Wikipedia)

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony, 100% ubezpieczenie i łączoną wysyłkę na całym świecie.

Bijutsu Shuppan-sha. 1969. Pierwsze wydanie, pierwsze druki.

Oryginalny twardy grzbiet z czarnym całoprawem i oryginalnym slipcasem. 290 mm x 285 mm. 224 strony. 208 czarno-białych fotografii. Zdjęcia: Yasuhiro Ishimoto. Maciej: Yusaku Kamekura. Wstęp: Harry Callahan. Tekst: Shuzo Takiguchi. Tekst po japońsku i angielsku.

Stan:
Książka w środku i na zewnątrz doskonała; świeża i bez skazy, czysta, bez znaków i bez zżółknięć. Slipcase kompletny, lecz z śladami użytkowania; trzy rozerwania, częściowo poplamione. Ogólnie stan doskonały.

Niesamowicie piękna photobook Yasuhiro Ishimoto, jeden z najlepszych tytułów japońskich w historii.
Z wyjątkowo rzadkim oryginalnym slipcasem.

„Urodzony w Stanach Zjednoczonych i wychowany w Japonii, Ishimoto wrócił do Stanów jako młody dorosły na początku drugiej wojny światowej, gdy nasilała się sytuacja, i niedługo potem wysłano go do obozu Amache w Kolorado po podpisaniu Deklaracji Wykonawczej 9066. Po wojnie studiował fotografię w Bauschau- inspirowanym Instytucie Design (ID) na Illinois Institute of Technology i ustanowił solidną praktykę fotograficzną między Stanami Zjednoczonymi a Japonią. Jako transnarodowy mediator między japońskimi i amerykańskimi kręgami sztuki i architektury, Ishimoto odegrał znaczącą rolę w przyniesieniu wizji japońskiego modernizmu architektonicznego odbiorcom za granicą. Jego fotografie Katsura Imperial Villa, wykonane w latach 1953-54 i opublikowane w 1960 jako Katsura: Tradition and Creation in Japanese Architecture, były szeroko cenione w kręgach architektury i designu za odzwierciedlenie formalnej, geometrycznej czystości detali willi przy głębokiej wrażliwości na atmosferyczne właściwości przestrzeni. Książka, zawierająca eseje Kenzō Tange i Waltera Gropiusa, miała duży wpływ na dyskurs wokół relacji modernizmu z tradycją w japońskiej architekturze.

Działo się to w czasach, gdy Ishimoto podróżował po świecie, fotografując architektoniczne budynki, i miał wyrobioną serdeczną więź z Chicago. W 1974 r. sfotografował prace wczesnych architektów XX wieku Charles Sumner Greene i Henry Mather Greene z Greene and Greene w Kalifornii dla japońskiego magazynu Design Approach.

W 1993 r. Ishimoto został zaproszony do fotografowania Wielkiej Świątyni Ise podczas 61. edycji ceremonii rozbiórki i odbudowy, która odbywa się co dwadzieścia lat. Ishimoto nawiązał inspirację z serii detali architektonicznych sfotografowanych przez Yoshio Watanabe w 1953 r., podkreślając jasne formy gzymsów i słupów. W przeciwieństwie do Watanabe, który fotografował popołudniem, by uzyskać dramatyczny efekt kontrastów światła i cienia, Ishimoto wybrał fotografować w południowym świetle, nadając otoczeniu łagodniejszy, bardziej melancholijny nastrój.

Chociaż może jest najbardziej znany z czarno-białych prac w Katsura i Chicago, Chicago, Ishimoto od dłuższego czasu eksperymentował z fotografią kolorową i później używał jej jeszcze intensywniej. Podczas drugiego pobytu w Chicago Ishimoto eksperymentował z wielokrotnymi naświetleniami w kolorze, nakładając sylwetki na siebie przy pomocy filtrów barwnych, tworząc abstrakcyjne, przezroczyste formy poddane kaprysom fotograficznej przypadkowości. Techniki te później pojawiły się w serii Color and Form (Iro to Katachi) (2003), badaniu zmysłowych i uogólnionych form różnych rodzajów roślinności.

W 1973 r. sfotografował setki buddyjskich bóstw przedstawionych na Mandalach Dwóch Światów (Ryōkai Mandala) przechowywanych w świątyni Tō-ji (znanej również jako Kyō-ō-gokoku-ji) w Kyōto. Używając filmu koloru i flesza, Ishimoto uchwycił żywe tony i misterną szczegółowość dzieł, które zwykle były trzymane w ciemni w celach konserwacyjnych. Doświadczenie fotografowania mandali pogłębiło jego zainteresowania obecnością tradycji w współczesnym życiu i przyczyniło się do przestawienia wcześniejszej skłonności do „subtraktywnego” piękna (widocznego w jego surowych fotografiach Katsury) na estetykę obejmującą współistnienie różnorodnych, heterodoktycznych elementów dzielących ten sam świat—myśl ukształtowana duchowymi zasadami buddyzmu ezoterycznego.

Ishimoto wyraził następujące refleksje na temat wpływu mandali na jego podejście do wizji fotograficznej: „Fotografowie mają tendencję do wyciągania dobrych rzeczy i wypychania reszty z kadru. Ale z mandalą Buddów mandale śmiało potwierdzają niskie elementy ludzkiej egzystencji zamiast je wycinać w dążeniu do oświecenia. Zamiast wycinać złe rzeczy, doszedłem do wniosku, że ramowa przestrzeń powinna być skróconą wersją wszystkiego." Zdjęcia zostały opublikowane przez Heibonsha w 1977 r. jako specjalne, pudełkowe wydanie kolekcjonerskie zatytułowane The Mandalas of the Two Worlds: The Legend of Shingon-in, i były prezentowane w podróżującej wystawie organizowanej przez Seibu Museum of Art i zaprojektowanej przez Ikko Tanakę.

W „Food Journal/Wrapped Foods” (Shokumotsushi/Tsutsumareta shokumotsu) (1984) Ishimoto fotografował codzienne artykuły spożywcze z supermarketu, uwydatniając cudowność ryb i warzyw rozciągających się na folii spożywczej i styropianie poprzez podkreślenie intensywnych właściwości chromatycznych swoich subjectów na tle ciemnoniebiesko-czarnych tłach, nadając im niebiesko-zielony odcień, który przypomina kliniczny wygląd radiograficzny. Seria ta zwraca również uwagę na rosnącą masową konsumpcję w Japonii lat 80. i związane z tym niepokoje Ishimoto, jako osoby dorastającej w rodzinie pracującej klasy w czasach niedoboru, dotyczące utraty odrębności i bezpieczeństwa żywności, które idą w parze z szybkim rozwojem przemysłowym i handlowym."
(Wikipedia)