Budzik - Mosiądz - 1920-1930 - Głowy koni

Jest to zegarek art déco z pierwszej połowy XX wieku, wykonany z mosiądzu i zaprojektowany jako mały obiekt rzeźbiarski, w którym funkcja i dekoracja łączą się naturalnie. Sztuka układa się wokół centralnego budzika, którego okrągła tarcza, oprawiona złotą obwódką, prezentuje stylizowaną typografię charakterystyczną dla déco: wyraźne numeracje, nieco geometryczne, zaprojektowane do szybkiego odczytu, ale bez rezygnacji z charakteru dekoracyjnego. Mechanizm działa, choć — jak to zwykle w zegarkach z tego okresu — wymaga dostosowania ze względu na wiek, aby odzyskać optymalną precyzję.

Pod tarczą wyrastają dwa końskie łby w reliefie, ukształtowane w ten sposób, że oddają równowagę między syntezą a dynamizmem, która charakteryzuje ten ruch. Nie dążą do absolutnego realizmu, lecz do elegancji linii, napięcia szyi, szlachetności gestu. To postaci przywołujące prędkość, siłę i nowoczesność, trzy pojęcia, które art déco przyjął jako znaki czasu. Mosiądz, ze swoim ciepłym połyskiem, podkreśla wrażenie ozdobnego przedmiotu, prawie małego domowego trofeum.

Ciemne tło podstawy tworzy celowy kontrast: światło koncentruje się na złoconym metalu, dzięki czemu zegarek wydaje się unosić nad podstawą. Ta kombinacja objętości, błysku i symetrii jest typowa dla bardziej dojrzałego déco, gdy projektanci szukali obiektów użytecznych, ale także zdolnych przekształcać biurko, komodę czy witrynę w małe scenografie.

Ogólnie rzecz biorąc, to zegar, który ucieleśnia duch art déco: nowoczesny jak na swoją epokę, dekoracyjny bez przesady, funkcjonalny, ale z silną estetyczną obecnością. Fragment, który nawet dziś zachowuje swój magnetyzm i powietrze starannie zaprojektowanego przedmiotu.

Wysyłka certyfikowana i dobre zapakowanie.