Dogon figure - Figurka - Mali

Lud Dogon mieszka na wyżej położonych, skalistych wysokościach klifu Bandiagara w Mali. Utrzymują się z rolnictwa i potrafią wydobyć środki do życia z ubogiej gleby w regionie, który otrzymuje niewiele opadów. Ta monumentalna figura jest jedną z największych znanych rzeźb Dogonów. Suchy klimat regionu zachował prace Dogonów znacznie dłużej niż zwykle w afrykańskiej rzeźbie drewnianej, a badania radiowęglowe tej pracy sugerują, że może pochodzić nawet z XV wieku.

Rzeźba Dogonów koncentruje się przede wszystkim na duchach odpowiedzialnych za płodność zarówno ziemi, jak i ludzi. Należą do nich realni i mityczni przodkowie rodziny, dusze kobiet, które zmarły przy porodzie, oraz duchy wodne. Choć dokładne funkcje i znaczenia poszczególnych prac często pozostają niejasne, badacze zgadzają się, że rzeźby Dogonów były tworzone na potrzeby sanktuariów.

Najbardziej charakterystycznym motywem przedstawianym w rzeźbach Dogonów jest pojedyncza postać stojąca z uniesionymi ramionami. Taka postura była zazwyczaj interpretowana jako gest modlitwy — próba połączenia ziemi z niebem — i sugerowano, że może ona być apelem o deszcz. To arcydzieło figuralnej sztuki Dogonów ukazuje mężczyznę o dobrze zarysowanym ciele w naturalistycznej postawie. Artysta starannie oddał musculaturę postaci, szczegóły anatomiczne i ozdoby ciała. Jego stylizowana broda identyfikuje go jako eldera — osobę, której wiek i doświadczenie upoważniają do udziału w najważniejszych sprawach religijnych, politycznych i społecznych społeczeństwa Dogonów. Postać nosi bransoletki na nadgarstkach i ramionach oraz na kostkach, a także pasek i naszyjniki zbliżone do skórzanych talizmanów, które sugerują również jego duchowe znaczenie.

Pochodzenie: dawna kolekcja amerykańska