Bruce Weber - Bruce Weber (VERY FRESH) - 1986

Odwiedzasz SUPER POPULARNY SEKCIJĘ WYDARZENIA SPRZEDAŻY JEDNEGO KUPUJĄCEGO w serwisie 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy) - z MIĘDZYNARODOWYMI ZDJĘCIAMI Z MOJEJ PRYWATNEJ KOLEKCJI oraz z NIEDAWNYMI NABYCZONYMI.

RARE OPPORTUNITY, aby nabyć to poszukiwane wydanie Bruce Weber’a.

Cudowny katalog wystawowy (Kunsthalle Basel 17 maja do 22 czerwca 1986) popularnego amerykańskiego fotografa mody i reżysera Bruce Weber’a, urodzonego w 1946 roku, znanego ze współpracy z markami modowymi i magazynami.

BARDZO ŚWIEŻY STAN.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony, 100% ubezpieczenia i łączną wysyłkę na całym świecie.

Kunsthalle Basel, 1986. Pierwsze wydanie, pierwsze druki.

Miękka oprawa (jak w wydaniu). 240 x 300 mm. 34 strony. Przedmowa i zdjęcia Bruce Weber. Zdjęcia: Bruce Weber. Tekst: angielski, włoski, niemiecki.

Stan:
Wewnątrz i na zewnątrz super świeży, czysty, bez plam i bez przebarwień. Wewnątrz, ostatnie strony lekko pogięte w prawym górnym rogu (nie dramatycznie), na zewnątrz bardzo lekkie ślady użytkowania. Ogólnie stan dobry.

Świetny katalog Bruce Weber – w bardzo świeżym stanie.

Bruce Weber słynął z doskonałych fotoksiążek, takich jak „Bear Pond” (1990) („The Open Book”, Hasselblad Center, s. 346; „802 photobooks from the M. + M. Auer collection”, s. 685; „Book of Nudes” Alessandra Bertolotti, s. 265) czy „O Rio de Janeiro” (1986) („802 photobooks from the M. + M. Auer collection”, s. 668; „The Book of 101 Books” Andrew Roth, s. 254).

„Bruce Weber wyreżyserował kilka filmów, w tym Let’s Get Lost (1988), dokument o muzyku jazzowym Chet Bakerze, oraz Chop Suey (2001), portret zapaśnika. Let’s Get Lost otrzymał nominację do Oscara za najlepszy film dokumentalny i Nagrodę Cinecritica na Festiwalu Filmowym w Wenecji. Weber jest również założycielem i współwłaścicielem Little Bear Press, która publikuje książki i niezależny magazyn artystyczny All-American.

Bruce Weber był oskarżany o przemoc seksualną przez ponad 20 modelek i był przedmiotem trzech procesów, z których wszystkie zakończyły się ugodami. Obecnie mieszka w Miami i jest żonaty z Nan Bush, która jest także jego agentką.

Weber urodził się w Greensburg, Pensylwania, w rodzinie żydowskiej. Jego fotografia modowa pojawiła się po raz pierwszy pod koniec lat 70. w magazynie GQ, gdzie często pojawiały się okładkowe zdjęcia. Nan Bush, jego długoletnia partnerka i agent, doprowadziła do podpisania kontraktu z Federated Department Stores na katalog pocztowy Bloomingdale’s z 1978 roku. Zyskał rozgłos w społeczeństwie w późnych latach 80. i na początku 90. dzięki swoim zdjęciom reklamowym dla Calvin Klein. Został najpierw poproszony przez Klein, aby pracować nad kampanią bielizny, a Weber czerpał inspirację z sesji Herberta Lista na Santorynie. Jego proste czarno-białe kadry z nagą kobietą i mężczyzną na huśtawce stykających się ze sobą, dwoma ubranymi mężczyznami w łóżku oraz model Marcus Schenkenbergem trzymającym dżinsy przed sobą w prysznicu wyniosły ich na światło dzienne. Jego fotografia dla Calvina Kleina z olympijskim sportowcem Tomem Hintnausem w białych slipach stała się ikonicznym obrazem. ZdjęłFor zimowej kolekcji Ralph Lauren z 2006 roku.

Część najwcześniejszych fotografii modowych Webera ukazała się w SoHo Weekly News i prezentowała sesję mężczyzn w samej bieliźnie. Zdjęcia wywołały kontrowersje i niektórzy powiedzieli Weberowi, że nigdy nie znajdzie pracy jako fotograf mody. Ta reputacja towarzyszy mu, gdy mówi: „Nie pracuję redakcyjnie w wielu magazynach, bo wiele magazynów nie chce moich zdjęć. To dla nich zbyt ryzykowne.”

Po sesjach zdjęciowych z i o słynnych osobach (wielu z nich było bohaterami wywiadu Andy’ego Warhola w magazynie Interview), Weber kręcił krótkometrażowe filmy o nastoletnich bokserach (Broken Noses), jego ukochanych psach, a później dłuższy film zatytułowany Chop Suey. Reżyserował Let’s Get Lost, dokument z 1988 roku o trębaczu jazzu Checie Bakerze.

Zdjęcia Webera czasem mają kolor, jednak większość to czarno-białe lub odcienie tonu. Pojawiają się w zbiorach w książkach takich jak A House is Not a Home, Bear Pond i Gentle Giants. Te dwa ostatnie to książki z jego zdjęciami psów, jego ukochanych zwierząt.

Weber zaczął współpracować z croonierą Chrisem Isaakiem w połowie lat 80., fotografując Isaaka w 1986 roku na drugim albumie Chris Isaak. W 1988 roku Weber sfotografował nagiego Isaaka w łóżku do sesji modowej w Rolling Stone. Isaak pojawił się w Let’s Get Lost, a Weber nakręcił mu teledysk. Weber fotografował Also Harry’ego Connicka Jr. do jego albumu Blue Light, Red Light z 1991 roku. W 1993 roku Weber sfotografował piosenkarza i tekściarza Jackson Browne’a do jego albumu I’m Alive z 1993 roku.

Jego kampanie reklamowe obejmują projekty dla Calvin Klein, Ralph Lauren, Pirelli, Abercrombie & Fitch, Revlon, Miu Miu, Armani, Louis Vuitton i Gianni Versace. Jego praca redakcyjna ukazywała się w Vogue, GQ, Vanity Fair, Elle, Life, Interview i Rolling Stones.

Weber prezentuje swoją pracę w czołowych muzeach na całym świecie, często ściśle współpracując z kuratorem i dyrektorem artystycznym Dimitrim Levasem, aby zrealizować swoją wizję. Najnowsze wystawy indywidualne Webera obejmują m.in. Far From Home w Dallas Contemporary (2016), Detroit: Bruce Weber w Detroit Institute of Arts (2012) oraz Haiti/Little Haiti (2010) w Museum of Contemporary Art w North Miami.

W grudniu 2017 roku model Jason Boyce pozwał Webera w Sądzie Najwyższym stanu Nowy Jork, zarzucając napaść seksualną, w tym nieodpowiednie dotyki i pocałunki podczas castingu w 2014 roku. Pozew był skierowany również przeciwko Jasonowi Kannerowi z Soul Artist Management, który zarządzał Boyce’em w czasie domniemanego ataku, oraz Little Bear Inc., firmie produkcyjnej prowadzonej przez partnerkę Webera, Nan Bush. Drugi model, Mark Ricketson, zgłosił podobne zarzuty w grudniu 2017 roku i dołączył do pozwu Boyce’a przeciwko Weberowi.

Weber zaprzeczył zarzutom, mówiąc dla The New York Times, że zarzuty są „nieprawdziwe” i że „nigdy nikogo nie dotykał nieodpowiednio”.

W styczniu 2018 roku The New York Times donosił o zarzutach napaści seksualnej ze strony 15 mężczyzn wobec Webera.

W styczniu 2019 roku poinformowano, że Weber poprosił o wycofanie pierwotnego pozwu Jasona Boyce’a, z dowodami, że model wysyłał mu sexy zdjęcia i wiadomości przed i po sesjach.

Do 2020 roku sprawy powódów przeciwko Weberowi zaczęły napotykać widoczne przeszkody, a w czerwcu 2020 roku Lisa Bloom, wysoko ukierunkowana adwokatka ds. oskarżeń o molestowanie reprezentująca oskarżycieli Webera w różnych procesach, została zmuszona do zapłaty Weberowi 28 000 dolarów kosztów prawnych po tym, jak Boyce odmówił odpowiedzi na pewne pytania podczas zeznania.

Do września 2021 roku te trzy sprawy przeciwko Weberowi zostały albo umorzone, albo rozstrzygnięte na nieujawnione kwoty.

3 kwietnia 2024 roku The Hollywood Reporter opublikował wywiad z Alanem Ritchsonem, w którym gwiazdor Reacher komentuje wcześniejsze zarzuty wobec Webera i Mario Testino, o których informował The New York Times: niektóre historie były takie same jak moje. Właśnie zaczynałem budować platformę i wprowadzać swój głos w branży, i zastanawiałem się: „Czy powinienem coś powiedzieć?” Bo wszystkie historie, które te modelki opowiadały, były moimi własnymi. To wszystko prawda.

Weber jest żonaty z Nan Bush, która jest również jego agentką i jedną z jego współpracowniczek.

W wywiadzie z 2002 roku powiedział: „Przeżyłem wiele wspaniałych romansów. Mężczyzn i kobiet, mam wrażenie, że mogę zakochać się niemal każdego dnia. Współczuję ludziom, którzy tego nie czują.”

Od 1998 roku mieszka w Miami.