Sasha Stone - Paris - 1930

RZADKO SPOTYKANA OKAZJA, aby nabyć tę piękną, małą księgę ze wspaniałymi zdjęciami starego Paryża autorstwa awangardowego artysty Sashy Stone.

Sasha Stone był jednym z najważniejszych fotografów czasów Weimarskiej Republice i wymieniany jednym tchem z Edwardem Steichenem, Albertem Renger-Patzschem czy Man Rayem, a jego prace były prezentowane na ważnych wystawach, takich jak pokaz Stuttgart „Film und Foto”. W 1930 roku Klinkhardt & Biermann, berlińskie wydawnictwo, które opublikowało także ważne fotoksiążki Aenne Biermann i László Moholy-Nagy („Fototek”), wydało „Paris”, stosunkowo skromny przewodnik podróżniczy, który niemniej był innowacyjny „w podkreślaniu codzienności miasta”.

Książka wymieniona jest tutaj:
- Hans-Michael Koetzle, „Oczy na Paryż. Paryż w fotoksięgach. 1890–dzisiaj” („Paris in Photobooks. 1890 until today”), s. 94-95

Odwiedzasz SUPER BARDZO POPULARNĄ WYPRZEDAŻ PUBLICZNĄ JEDYNEJ HALI – aukcję na 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy) - z MIĘDZYNARODOWYMI FOTOGRAFICZNYMI KSIĄŻKAMI z MOJEJ PRYWATNEJ KOLEKCJI i z NIEDAWNYCH NABYĆ.

Termin awangarda używany jest wtedy, gdy artysta przyjmuje innowacyjne i eksperymentalne podejście do jednego aspektu swojej sztuki. Awangarda w fotografii zajmuje krytyczne stanowisko wobec istniejących estetycznych poglądów.
Ważne jest zrozumienie, że awangarda odnosi się do ruchu artystycznego, który kwestionuje istniejące normy estetyczne i poszukuje nowych form wyrazu.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony, 100% ubezpieczenia i łączoną wysyłkę na całym świecie.

Klinkhardt i Biermann, Berlin. 1930. Pierwsze wydanie, pierwsze drukowanie.

Twarda oprawa. 97 x 155 mm. 224 strony. 16 zdjęć czarno‑białych; 15 autorstwa Sashy Stone. Tekst: Paul Cohen-Portheim. Tekst po niemiecku.

Stan:
Książka w środku świeża i bez skazy, czysta, bez przebarwień (rzadko mocno żółknięta w środku), elegancka nalepka starego księgarza w lewym górnym rogu tylnej strony okładki, bez innych znaków; znacznie lepsza i świeższa niż zwykle. Zewnętrznie używana i poplamiona; odgryziona u góry i na dole grzbietu. Silne szycie. Brakuje wyjątkowej okładki z tyłu zaprojektowanej przez Georga Saltera. Ogólnie w dobrym stanie.

Rzadkość: fotoksiążka Sashy Stone’a z wyśmienitymi obrazami starego Paryża.

“Przede wszystkim, to książka Paula Cohena-Porthema. Nie jest to książka ilustrowana, lecz wielkie eseje o Paryżu, które łączą wszystko: miłość do miasta, znajomość jego historii, biegłość w ocenie sztuki i kultury, znająca perspektywę codziennego życia, a także muzeów. Cohen-Portheim patrzy w daleką przeszłość, ale także poświęca się Paryżowi swoich czasów. Dla nas historia to taka, którą on nazywa żyjącą teraźniejszością, jak na przykład życie artystyczne wokół Montparnassu. To między innymi właśnie urok prozy, która potrafi nadal zachwycać krótkimi włosami kobiet. Dla Cohena-Porthema, Sylvii Beach czy Adrienny Monnier, James Joyce czy Louis Aragon, Picasso czy Marc Chagall nie są postaciami historycznymi, lecz współczesnymi. W Dôme’u na przykład można spotkać Man Ray, Desnosa, Andrého Deraina czy „światowej sławy panią Kiki”: gwiazdy na rogu. Nawet Kurt Tucholsky docenił książkę Porthema. W Weltbühne (44/1930) poświęcił tomowi niemal hymnowy komentarz, który był ledwo większy od dłoni, dostrzegając „bogactwo wiedzy, kompetencji i dobrych obserwacji” w każdej linijce i nazywając broszurę „najlepszym przewodnikiem po Paryżu, jaki znał w niemieckim – „brawo!” Not a word about the interspersed photos, 16 in number, including one archive image, the rest by Sasha Stone. Stone, born Aleksander Serge Steinsapir in St. Petersburg in 1895, is considered ‘one of the most important photographers of the Weimar Republic’ - despite a labyrinthine career with stops in Warsaw, New York, Paris, Berlin and Brussels, a comparatively short career in photography and a small oeuvre that has survived?
Oryginalnie inżynier elektryk, Stone studiował sztuki piękne w Paryżu po I wojnie światowej (przy pomocy stypendium US Army). W 1922 roku przeniósł się do Berlina, brał udział w kursach u Alexandra Archipenko, zaprzyjaźnił się z Waltherem Beniaminem i w końcu – pod wpływem konstruktywizm – zdecydował się na fotografię: medium, w którym technologia, estetyka i komunikacja były, jego zdaniem, idealnie połączone. Samouk szybko stał się szeroko cytowanym interpretatorem drastycznie zmieniającego się świata. Prawie nie było gazety w latach 20., od Ouerschnitt po Berliner Illustrirte, w której jego nazwisko nie pojawia się. Wspominany był w tym samym duchu co Steichen, Renger-Patzsch czy Man Ray i był wyraźnie reprezentowany na ważnych wystawach, takich jak Stuttgart’ Film und Foto. Stone ilustrował już tom „Berlin in Pictures” wydany przez Adolfa Behne'a w 1929 roku. Rok później Klinkhardt & Biermann (berliskie wydawnictwo, które również wydało ważne fotoksiążki Aenne Biermann i László Moholy-Nagy, na przykład) opublikowało „Paris”, stosunkowo skromny przewodnik podróżniczy, który mimo wszystko był innowacyjny „w podkreślaniu codzienności miasta”. Stone podąża ścieżką plastyczną obranej przez Cohena-Porthema: tylko dwa z 15 motywów pokazują znane miejsca (Champs-Élysées i Wieża Eiffla). Poza tym spojrzenie Stone’a pada na kino lub parowiec na Sekwanie, ludzi w kawiarni czy cmentarz Montparnasse. Albo poświęca się przytulnym zakątkom, jakich wcześniej badał Atget. Fakt, że nazwisko fotografującego widnieje na ilustrowanej okładce, pokazuje, jak ważny był wizualny wkład Stone’a dla wydawcy. Jeśli chodzi o czas, „Paris” oznaczał koniec kariery fotograficznej Stone’a. Po 1930 roku rzadko pojawiały się jego zdjęcia w niemieckich magazynach. Stone zmarł podczas ucieczki przed nazistami niedaleko Perpignan w 1940 roku. Kilka tygodni później, nieopodal, Walter Benjamin popełnił samobójstwo."
(Hans-Michael Koetzle)