Żardiniera - Asas - Miedź, Mosiądz

To dzieło, które doskonale uosabia to wczesne Art Nouveau w metaloplastyce — ten moment, gdy nawet przedmiot funkcjonalny, jak doniczka, staje się niewielką domową rzeźbą, pełną życia, krzywizn i obecności. Tutaj miedź i blatyn (laton) dialogują naturalnie: ciało, szerokie i zaokrąglone, prezentuje ciepły odcień postarzałej miedzi, z żyłkami i odcieniami opowiadającymi o dekadach użytkowania i elegancko utraconym połysku; część górna, w tłuczonym łacie, wnosi jasny kontrast, niemal złoty, który łapie światło i rozprasza je w drobnych, nieregularnych wibracjach, charakterystycznych dla rzemieślniczej pracy z początku XX wieku.

Falisty brzeg — nic prostolinijnego, nic sztywnego — to czysty duch Art Nouveau: linia, która porusza się jakby naśladowała płatek kwiatu, falę czy pęd roślinny. Trzy nóżki, krótkie i stabilne, unoszą całość na wystarczającą wysokość, by nadać jej obecność, nie odbierając jednocześnie stabilności, i zakończają zestaw niemal zoomorficznym powietrzem, jakby doniczka była małym stworzeniem podpartym dyskretnymi pazurkami.

Ale to, co naprawdę określa jej charakter, to uchwyty. Każda z nich ukształtowana jest jak motyw organiczny przypominający głowy stylizowanych zwierząt lub fantastycznych istot, typowy element języka dekoracyjnego epoki. Nie są to jedynie uchwyty: to elementy rzeźbiarskie, które wnoszą teatralność, ruch i nutkę tajemnicy. Ich miękka, niemal wijąca się forma wzmacnia przekonanie, że całość nie jest statyczna, lecz żywa.

W całości jest to doniczka, która łączy funkcję ze sztuką w naturalny sposób, dziś trudny do znalezienia. Ma solidność metalu wykonanego ręcznie, dekoracyjną fantazję zmierzchu wieków i urok przedmiotu, który przetrwał swoje czasy, nie tracąc swojej Tożsamości.

Wysyłka za potwierdzeniem odbioru i solidne zapakowanie.