Seymour Rosofsky (1924-1981) - La Reve






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 136095
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Seymour Rosofsky
Le Reve
1969
97 x 92 cm (68 x 73 cm size canvas)
Seymour Rosofsky (1924–1981) był amerykańskim artystą, który bywa opisywany jako jedna z kluczowych postaci w sztuce Chicago XX wieku. Wyłonił się pod koniec lat czterdziestych w School of the Art Institute of Chicago (BFA, 1949; MFA, 1951), będąc jednym z kilku weteranów z programu G.I. Bill, w tym Leon Golub, Cosmo Campoli i H. C. Westermann, którzy dołączą do Don Bauma, Dominicka Di Meo, June Leaf i Nancy Spero, tworząc wpływowy ruch, później nazwany przez krytyka Franza Schulze „Monster Roster”, będący prekursorem bardziej znanych Chicago Imagists. Podobnie jak inni w grupie, Rosofsky był pociągany do niepokoju, mrocznego oblicza Surrealizmu, początkowo tworzył gesturalne, ekspresjonistyczne przedstawienia groteskowych, egzystencjalnie zaniepokojonych postaci w odosobnionych lub niewygodnych sytuacjach, które w latach 60. ustąpiły miejsca bardziej fantastycznym, obserwacyjnym obrazom, które bezlitośnie badały władzę, politykę i relacje domowe.
Historie sprzedawców
Seymour Rosofsky
Le Reve
1969
97 x 92 cm (68 x 73 cm size canvas)
Seymour Rosofsky (1924–1981) był amerykańskim artystą, który bywa opisywany jako jedna z kluczowych postaci w sztuce Chicago XX wieku. Wyłonił się pod koniec lat czterdziestych w School of the Art Institute of Chicago (BFA, 1949; MFA, 1951), będąc jednym z kilku weteranów z programu G.I. Bill, w tym Leon Golub, Cosmo Campoli i H. C. Westermann, którzy dołączą do Don Bauma, Dominicka Di Meo, June Leaf i Nancy Spero, tworząc wpływowy ruch, później nazwany przez krytyka Franza Schulze „Monster Roster”, będący prekursorem bardziej znanych Chicago Imagists. Podobnie jak inni w grupie, Rosofsky był pociągany do niepokoju, mrocznego oblicza Surrealizmu, początkowo tworzył gesturalne, ekspresjonistyczne przedstawienia groteskowych, egzystencjalnie zaniepokojonych postaci w odosobnionych lub niewygodnych sytuacjach, które w latach 60. ustąpiły miejsca bardziej fantastycznym, obserwacyjnym obrazom, które bezlitośnie badały władzę, politykę i relacje domowe.
