Laska - Drewno, Kość

Klasyczna i elegancka laska do chodzenia, ustawiona poziomo na brązowym tle, które podkreśla jej detale. Uchwyt ma kształt litery „L” i jest lekko zakrzywiony (styl Milord lub podpórka). Wykonany z drogocennego materiału w kolorze kości słoniowej/kości, delikatnie wykonany. Kość bydlęca (byk lub krowa) – najprawdopodobniejsza hipoteza. Laski z tej grupy były zwykle wykonywane z długich kości nóg bydła (ciołka/golenie, tibia). Środkowa część tych kości (nazywana kością korową lub zwartą) ma bardzo grube, gęste ściany wolne od wewnętrznych pustek, co zapewnia wystarczająco dużo materiału pełnego do rzeźbienia i kształtowania bez pękania. Detale wizualne: czy dostrzegasz te bardzo subtelne, ciemne linie, prawie niewidoczne, i mikrospękania wzdłużne, które idą wzdłuż krzywizny uchwytu? To stare kanały naczyniowe (kanały Haversa) charakterystyczne dla kości bydła, które z dekad wchłonęły kurz i utlenienie skóry, stając się ciemne. Na górnym końcu widoczny jest mały wyryty detal. Tuż pod uchwytem, wokół nasady laski, znajduje się skórzany, pleciony pasek na nadgarstek w kolorze białym lub kości słoniowej, zakończony frędzlowaną zawieszką. Służył, by nie dopuścić do upadku laski podczas użytkowania. Trzon (Asta) wykonany z litego, gładkiego i błyszczącego drewna. Kolor to ciepły brąz z czerwonymi tonami (typowy dla drogich gatunków drewna, takich jak paliszander, mahoniowiec czy palisander). Końcówka: nieco zwęża się i kończy ochronną głowicą (gnieździ) chroniącą drewno przed kontaktem z ziemią. Przedmiot ma wygląd laski zabytkowej lub kolekcjonerskiej, prawdopodobnie pochodzący z końca XIX wieku lub z pierwszej połowy XX wieku (do lat 20/30). Najprawdopodobniej europejska produkcja (Francja, Anglia czy Niemcy wśród głównych ośrodków wytwarzania tej luksusowej biżuterii użytkowej), ale przede wszystkim Wielka Brytania. Wymiary: długość 78 cm.