Philippe Halsman - Jump Book (LIKE NEW AND UNREAD) - 1986

WONDERFUL NOWA EDYCJA LEGENDARNEJ „JUMP BOOK” autorstwa amerykańskiego portretowca Philippe’a Halsmana (1906-1979) – pierwotnie wydanej w 1959 roku.

Zdjęcia: Dean Martin, Weegee, Grace Kelly, Marilyn Monroe, Edward Steichen, Brigitte Bardot, Richard Nixon, Marc Chagall, Walter Gropius, Jerry Lewis, Sophia Loren, Audrey Hepburn, Gina Lollobrigida, Shirley Temple, Ava Gardner, Anthony Perkins, Peter Ustinov, Jayne Mansfield, Zsa Zsa Gabor i wielu innych.

DOSKONAŁY, WŁAŚNIE TAKĄ JAK NOWĄ I NIEPRZECZYTANĄ MODERNIE STAN.

KORZYSTAJ Z NOWEJ EDYCJI SUPER POPULARNYCH WYDANIA SAINT WYDARZEŃ — aukcje prowadzane przez 5Uhr30.com
(Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).

Oferta niektórych z NAJLEPSZYCH FOTOKSIĄŻEK ŚWIATA – z mojej prywatnej kolekcji i z ostatnich zakupów.

„Gdy inni portreciści zadowalali się tym, że ich modele siedzą przed obiektywem, Philippe Halsman wymuszał skok. Uważany był za jednego z najwybitniejszych portrecistów świata, mając na swoim koncie 101 okładek Life. W szczycie kariery pragnął poszerzyć swoją domenę na nieodkryte tereny. «W skoku» – pisał – «poddany nagłemu wybuchowi energii poddaje się grawitacji. Nie może jednocześnie panować nad wyrazami twarzy, mięśniami twarzy i kończyn. Maska opada. Prawdziwe ja staje się widoczne». Przez sześć lat Halsman prosił swoich wybitnych sesyjnych o skok, a większość z nich się zgodziła: Grace Kelly, Marilyn Monroe, Brigitte Bardot; Richard Nixon i Adlai Stevenson; Richard Rodgers i Oscar Hammerstein II; książe i księżna Windsoru; i niezliczeni inni z dziedzin sztuki, nauki, polityki, biznesu i sportu skakali do okazji. W 1959 roku Jump Book Phillipe’a Halsmana zapisał historię wydawniczą, wprowadzając zupełnie nową naukę o «jumpologii». Ta wyjątkowa i autorytatywna książka długo była wydawniczo wycofana z obiegu, więc Abrams z radością ponownie ją wydaje, dodając wcześniej niepublikowane skoki, w uznaniu za to rewolucyjne przełamanie, które na krótko zjednoczyło naukę o psychologii i sztukę fotografii." (z wydawcy)

„Philippe Halsman (1906-1979) był jednym z największych portretowych fotografów naszych czasów. Miał na swoim koncie więcej okładek Life (101) niż jakikolwiek inny fotograf, a trzy z jego znanych portretów — Alberta Einsteina, Adlai Stevensona i Johna Steinbecka — zostały wykorzystane na znaczkach pocztowych Stanów Zjednoczonych. Zdjęcie André Gide’a użyto na znaczek we Francji. Jego koledzy wybrali go na pierwszego prezesa American Society of Magazine Photographers w 1944 roku, a w 1958 r. uznano go za jednego z dziesięciu najlepszych fotografów świata w międzynarodowym plebiscycie. W 1975 roku otrzymał nagrodę Life Achievement in Photography od ASMP. Od 1986 r. ASMP ustanawia coroczną Nagrodę Philippe Halsmana za Fotoreportaż.

Jego prace znajdują się w stałych zbiorach licznych muzeów w USA i za granicą. Wśród wielu wystaw solo był przegląd prac, który rozpoczął się w International Center of Photography w Nowym Jorku w 1979 roku i miał kontynuować podróż po Stanach Zjednoczonych aż do 1988 roku.

Był członkiem kadry Famous Photographers School i od 1970 do 1979 roku prowadził seminarium na temat psychologicznego portretowania w The New School, Nowy Jork.

Halsman Portraits, opublikowana w 1983 roku, to przegląd jego wkładu w sztukę portretu (nie-skaczącego).

„5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony, 100% ubezpieczenia i łączone wysyłki na cały świat.

Harry N. Abrams, New York. 1986. Pierwsze wydanie, pierwsza druk.

Miękki format. 223 x 280 mm. 96 stron. Zdjęcia: Philippe Halsman. Wstęp: Mike Wallace. Tekst: Philippe Halsman. Tekst w języku angielskim.

Stan: W środku nowy, perfekcyjny, nieczytany. Zewnątrz bardzo świeży; marginalne ślady użytkowania, brak istotnych wad. Ogólnie stan niemal idealny.

Słynny tytuł fotoksiążki Philippe’a Halsmana – w cudownie świeżym stanie.

„Philippe Halsman urodził się w Rydze w części Imperium Rosyjskiego, która później stała się Łotwą, i zmarł w Nowym Jorku. Halsman urodził się w Rydze w żydowskiej rodzinie, Morducha (Maks’a) Halsmana, dentysty, i Itie Grintuch, dyrektorki gimnazjum. Studiował elektrotechnikę w Dreźnie. We wrześniu 1928 r., 22-letni Halsman został oskarżony o morderstwo ojca podczas wspólnego wycieczkowego trekkingu w Tyrolu, w Austrii, w regionie nasyconym antysemityzmem. Po procesie opartym na dowodach ubocznych skazano go na cztery lata więzienia. Jego rodzina, przyjaciele i barristers zabiegali o uwolnienie, uzyskując poparcie Thomasa Manna i różnych ważnych europejskich intelektualistów żydowskich, w tym Zygmunda Freuda, Alberta Einsteina, Jakoba Wassermanna, Erwicha Fromma, Paula Painlevé’a, Heinricha Eduarda Jacob i Rudolfa Oldena, którzy poparli jego niewinność. Halsman spędził dwa lata w więzieniu, podczas których zaraził się gruźlicą. Jego listy z więzienia zostały opublikowane w 1930 roku: Briefe aus der Haft an eine Freundin. Został ułaskiwany przez austriackiego prezydenta Wilhelma Miklasa i zwolniony w październiku 1930 roku.

Halsman opuścił Austrię do Francji, zaczął współpracować z magazynami modowymi takimi jak Vogue i szybko zyskał reputację jednego z najlepszych portrecistów we Francji, cenionego za ostrość obrazów i ściśle przycinane kadry. Kiedy Francja została zaatakowana przez Niemcy, Halsman uciekł do Marsylii. W końcu uzyskał wizę amerykańską, uzyskaną dzięki pomocy znajomego rodziny Alberta Einsteina (którego później słynnie sfotografował w 1947 roku).

Sukces w Ameryce nastąpił, gdy firma kosmetyczna Elizabeth Arden użyła jego wizerunku modelki Constance Ford na tle amerykańskiej flagi w kampanii reklamowej na pomadkę „Victory Red”. Rok później, w 1942 roku, podjął pracę dla Life, fotografując projekty kapeluszy; portret modelki w kapeluszu Lilly Daché był pierwszym z jego 101 okładek Life.

W 1941 Halsman poznał surrealistę Salvadora Dalí’ego; zaczęli współpracować pod koniec lat czterdziestych. Prace Dalí Atomicus z 1948 roku badają ideę zawieszenia, ukazując trzy koty w locie, kubek wody i Dalí’a w powietrzu. Tytuł zdjęcia odnosi się do pracy Dalí’ego Leda Atomica, widocznej po prawej stronie fotografii za dwoma kotami. Halsman doniósł, że konieczne było 28 prób, by uzyskać zadowalający efekt. Halsman i Dalí wydali w końcu zestawienie swoich współpracy w książce Dalí’s Mustache z 1954 roku, prezentując 36 różnych widoków charakterystycznego wąsa artysty. Inną słynną współpracą było In Voluptas Mors, surrealistyczny portret Dalí’ego obok tableau vivant siedmiu nagich kobiet, ustawionych tak, by wyglądały jak duża czaszka. Halsman spędził trzy godziny na aranżowaniu modeli zgodnie z szkicem Dalí’ego. Liczne ponowne wykonania i aluzje do In Voluptas Mors pojawiały się na przestrzeni lat; najgłośniejsza była subtelnie wykorzystana wersja w plakacie do filmu The Silence of The Lambs, podczas gdy jawny re-enactment pojawił się na plakacie promującym The Descent.

W 1947 Halsman sfotografował przygnębionego Alberta Einsteina, który podczas sesji opowiadał o żalach związanych z rolą USA w poszukiwaniu bomby atomowej; stało się to jednym z najsłynniejszych jego zdjęć. Zdjęcie później użyto w 1966 roku na amerykańskim znaczku pocztowym, a w 1999 na okładce Time, gdy określili Einsteina jako „Osobę wieku”.

W 1951 Halsman został wynajęty przez NBC do sfotografowania różnych popularnych komików tamtej epoki, w tym Miltona Berle’a, Sida Caesara, Groucho Marxa i Boba Hope’a. Podczas fotografowania komików w ich popisach uchwycił wiele skoków, w powietrzu, co zainspirowało wiele późniejszych zdjęć skocznych celebrytów, w tym rodzinę Fordów, księcia i księżną Windsoru, Marilyn Monroe, María Félix i Richarda Nixona.

Halsman komentował: „Kiedy prosisz kogoś o skok, jego uwaga w dużej mierze skupia się na samym skoku, a maska opada, ujawniając prawdziwą osobę.” Fotograf wypracował filozofię fotografii skokowej, którą nazwał jumpologią. W 1959 roku opublikował Philippe Halsman’s Jump Book, zawierając w sobie ironiczny dyskusję o jumpologii i 178 zdjęć sławnych skaczących osób.

Jego książka z 1961 roku Halsman on the Creation of Photographic Ideas omawia sposoby tworzenia niezwykłych prac przez pięć zasad:
- zasada bezpośredniego podejścia
- zasada niezwykiej techniki
- zasada dodanego niezwykłego elementu
- zasada brakującego elementu
- zasada łączenia cech
- zasada metody dosłownej lub ideograficznej

W pierwszej zasadzie Halsman wyjaśnia, że bezpośredniość i prostota tworzą mocne fotografie.
Aby uczynić zwykły i mało interesujący temat interesującym i niezwykłym, druga zasada podaje różnorodne techniki fotograficzne, w tym niezwykłe oświetlenie, nietypowy kąt, nietypową kompozycję itd.

Zasada dodanego niezwykłego elementu to wysiłek fotografa, by przyciągnąć uwagę widowni, zwracając ich wzrok na coś nieoczekiwanego poprzez wprowadzenie nietypowego elementu lub rekwizytu do fotografii. Na przykład fotografia małego chłopca trzymającego granat ręczny autorstwa Diane Arbus zawiera to, co Halsman nazwał dodanym niezwykłym elementem.

Czwarta zasada Halsmana, „brakujący element”, pobudza widza, idąc przeciw ich oczekiwaniom.

Piąta zasada zobowiązuje fotografa do połączenia pozostałych zasad, by dodać oryginalność swojemu zdjęciu.

Na koniec, dosłowna lub ideograficzna metoda Halsmana to zilustrowanie przekazu na fotografii, ukazując temat jak najoczyściej.

Inne gwiazdy fotografowane przez Halsmana to Alfred Hitchcock i François Truffaut podczas wywiadu z 1962 roku, Martin i Lewis, Judy Garland, Winston Churchill, Marilyn Monroe, Dorothy Dandridge, Pablo Picasso i Jean Cocteau. Wiele z tych fotografii ukazało się na okładkach Life. W takich zdjęciach stosuje różnorodne reguły fotografii. Na przykład w jednym z jego zdjęć Winston Churchilla, pominięcie jego twarzy czyni zdjęcie Halsmana jeszcze potężniejszym, czyniąc Churchilla bardziej ludzkim.

W 1952 John F. Kennedy pozował dwukrotnie Halsmanowi. Zdjęcie z pierwszej sesji pojawiło się na okładce oryginalnego wydania książki Kennedy’ego Profiles in Courage; to z drugiej sesji użyto w jego kampanii senatorskiej.

W 1958 Halsman znalazł się na liście magazynu Popular Photography „Dziesięciu Największych Fotografów Świata”, a w 1975 roku otrzymał nagrodę Life Achievement in Photography od American Society of Magazine Photographers, którego był pierwszym prezesem w 1945 roku. Przeprowadzał także liczne duże wystawy na całym świecie.

W 1967 Halsman otrzymał nagrodę Golden Plate Award American Academy of Achievement.

W filmie Jump! z 2007 roku Halsmana zagrał Ben Silverstone.