Dominique Allard - Philippe Wolvers - Beschaving & Barbarij - 2002

Philippe Wolvers - Beschaving & Barbarij

Zawartość patrz zdjęcie 4.

Philippe Wolfers (Bruksela, 16 kwietnia 1858 – tamże, 13 grudnia 1929) był belgijskim jubilerem, znanym z wyrafinowanych, art-nouveau biżuterii, obecnie znanej jako kolekcja Philippe i Marcel Wolfers.

Wybitnie zachowany egzemplarz.

Pięknie ilustrowany (zob. zdjęcia)

Aby Zapobiec, by Beschaving en Barbarij Philippe’a Wolfersa trafił w ręce japońskiego kolekcjonera, Królewska Fundacja Boudewijnów nabyła go w 2001 roku. Dzieło to nie tylko symbolizuje belgijskie art nouveau, ale jest również historycznym dokumentem naszej ojczystej historii.

Dzieło nie może być oddzielone od Światowej Wystawy w Brukseli w 1897 roku. W tym celu w Terwinie (Tervuren) urządzono sekcję kolonialną. Ekspozycja miała na celu uciszyć negatywne opinie na temat polityki kolonialnej wśród ludności i pokazać, jakie produkty i związane z nimi bogactwo przynosi Kongo. Z wdzięczności belgijscy przemysłowcy pod koniec wystawy zorganizowali wielką fetę na cześć Edmonda van Eetvelde’a, generalnego komisarza Niezależnego Państwa Konga.

Philippe Wolfers dostał zlecenie stworzenia prestiżowego upominku: dokumentownika z kongijskim kością słoniową podtrzymywanego przez 2 postacie. Jedna postać biała, druga czarna, jako obraz dwóch ras, które w przyszłości miały dzielić belgijską część „afrykańskich plaż koralowych”. Artysta udoskonalił to zadanie, przedstawiając te dwie rasy w sposób alegoryczny. Łabędź symbolizuje cywilizację; smok barbarzyję. Łabędź i smok rywalizują o ochronę lilii, symbolu czystości i światła. Wolfers w ten sposób ukazał ówczesną wizję Belgińczyków wobec dzikich terenów i ich „edukacyjnego” wpływu.

Wolfers doskonale potrafił wykorzystać właściwości materiałów i był zarówno doskonałym kowalem-artystą, jak i rzeźbiarzem. Był jedynym, który użył pełnych kłach słoniowych lub ich fragmentów w formie, która zdradzała ich pochodzenie. Kość słoniowa jest bardzo krucha i podatna na warunki atmosferyczne. Obróbka kości w metalowej ramie była więc delikatną operacją. Należało pozostawić kości przestrzeń do ruchu. W żadnym miejscu kość nie jest całkowicie przymocowana do metalu; w ten sposób może się poruszać bez pękania.

Alegoria i szkielet dokumentownika są ze srebra. Wolfers wykorzystał blask srebra do łabędzia, który przedstawia biel, podczas gdy smok otrzymał ciemny patynowy odcień, który przedstawia czerń, a także wzmacnia efekt rzeźbiarski. Niestety patyna prawie całkowicie zniknęła.

Na pergaminie w dokumentowniku widniała mapa Kongo oraz tekst opisujący różne etapy w walce cywilizacji z barbarzyjną: założenie Niezależnego Państwa Konga, służba medyczna, plantacje i pocztowa sieć. Wraz z koleją, która miała być dopiero wybudowana, miało to przyczynić się do rozwoju ludności tubylczej. Ponadto w dokumentowniku było jeszcze 2 rolki z nazwiskami wszystkich subskrybentów, którzy finansowo przyczynili się do dzieła sztuki.

W Królewskich Muzeach Sztuki i Historii to kluczowe dzieło art nouveau ma obecnie wyjątkowe miejsce w kolekcji prestiżowych prac, które na życzenie Leopolda II zostały zgromadzone w 1897 roku w związku z Światową Wystawą w Tervuren. Publikacja „Philippe Wolfers. Beschaving en Barbarij.” (link zewnętrzny) Strona internetowa Królewskich Muzeów Sztuki i Historii (link zewnętrzny)

Wysyłane starannie zapakowane z tr&trace i ubezpieczeniem.

Powodzenia podczas licytacji!!