Willem Hendrik van der Nat (1864–1929) - Hooibergen

Ten olejny obraz Willema van der Nat budzi skojarzenia z De hooibalen Vincenta van Gogha. Jednak charakterystyczny styl malarski Van der Nat jest wyraźnie rozpoznawalny. Nie tylko w doborze kolorów, ale także w żywej fakturze pędzla, która jest płynnie i celnie naniesiona, nie tracąc przy tym istotnych detali. Światło subtelnie pada dokładnie na dach stogu siana, dzięki czemu całość zyskuje na sile i głębi.

Wymiary: 31 cm x 41 cm
Wymiary z ramą: 44 cm x 53 cm
Dzieło jest podpisane i datowane na dole po prawej stronie „1909”
Dzieło znajduje się w schludnej ramie

Willem Hendrik van der Nat (Leiden, 1864–1929) był artystą wszechstronnym: malarzem, rysownikiem, akwarelistą, rzeźbiarzem, rytownikiem, ilustratorem i litografem. Swoje pierwsze lekcje rysunku pobierał w młodym wieku, a później kształcił się w Hadze i Leiden, gdzie nawiązał przyjaźń z artystą Florisem Versterem i krytykiem sztuki H.P. Bremmerem.

Początkowo Van der Nat pracował jako ilustrator i litograf, ale około 1900 roku poświęcił się całkowicie malarstwu. Jego styl ewoluował od wpływów Haagskiej Szkoły ku bardziej ekspresyjnej, kolorowej metodzie pracy, częściowo inspirowanej przez Van Gogha i Millet. Zyskał rozgłos dzięki malarstwu owiec i koz, często powstającemu podczas pobytów w Drenthe, lecz malował także martwe natury, pejzaże i hiszpańskie sceny.

Van der Nat był współzałożycielem Leidse kunstenaarsvereniging De Kunst om De Kunst i zalicza się go do grona zwanych Leidse Impressionisten — grupy malarzy wyróżniających się luźnym pociągnięciem pędzla i żywą kolorystyką. Malowali oni w mieście Leiden i wokół niego. Kierunek ten jest zbliżony do Haagskiej Szkoły. Istnieje biografia napisana przez Willema L. Baarsa (nie dotyczy zakupu dzieła). Jego prace znajdują się w kolekcjach wielu muzeów, takich jak Stedelijk Museum De Lakenhal w Leiden i Kröller-Müller Museum w Otterlo.

Oglądanie jest oczywiście możliwe.