Seymour Rosofsky (1924-1981) - La Reve






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
€ 100 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 136973
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Seymour Rosofsky (1924–1981) był amerykańskim artystą, który został opisany jako jedną z kluczowych postaci w sztuce Chicago XX wieku. Pojawił się pod koniec lat czterdziestych na School of the Art Institute of Chicago (BFA, 1949; MFA, 1951), jednym z kilku weteranów programu GI Bill, w tym Leon Golub, Cosmo Campoli i H. C. Westermann, którzy dołączyli do Don Bauma, Dominick Di Meo, June Leaf i Nancy Spero, tworząc wpływowy ruch, który później krytyk Franz Schulze nazwał „Monster Roster”, będący przodkiem bardziej znanych Chicago Imagists. Podobnie jak inni z grupy, Rosofsky pociągała go niepokojąca, makabryczna strona surrealizmu, początkowo tworząc gestualne, ekspresjonistyczne odwzorowania groteskowych, egzystencjalnie pełnych lęku postaci w odosobnionych lub niewygodnych sytuacjach, które w latach 60. ustąpiły miejsca bardziej fantastycznym, obserwacyjnym obrazom, które bez wahania badały władzę, politykę i relacje domowe.
Historie sprzedawców
Seymour Rosofsky (1924–1981) był amerykańskim artystą, który został opisany jako jedną z kluczowych postaci w sztuce Chicago XX wieku. Pojawił się pod koniec lat czterdziestych na School of the Art Institute of Chicago (BFA, 1949; MFA, 1951), jednym z kilku weteranów programu GI Bill, w tym Leon Golub, Cosmo Campoli i H. C. Westermann, którzy dołączyli do Don Bauma, Dominick Di Meo, June Leaf i Nancy Spero, tworząc wpływowy ruch, który później krytyk Franz Schulze nazwał „Monster Roster”, będący przodkiem bardziej znanych Chicago Imagists. Podobnie jak inni z grupy, Rosofsky pociągała go niepokojąca, makabryczna strona surrealizmu, początkowo tworząc gestualne, ekspresjonistyczne odwzorowania groteskowych, egzystencjalnie pełnych lęku postaci w odosobnionych lub niewygodnych sytuacjach, które w latach 60. ustąpiły miejsca bardziej fantastycznym, obserwacyjnym obrazom, które bez wahania badały władzę, politykę i relacje domowe.
