Weegee (Arthur Fellig) - Weegee's World - 2000

To jest NOWE WYDANIE BARDZO SUKCESYJNEJ, JEDNOSTRONNIE SPRZEDAWANEJ AUKCJI na 5Uhr30.com
(Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).

WEEGEE, „Sławny” W NAJLEPSZEJ WRZECE – FANTASTYCZNA MONOGRAFIA ARTYSTY.

„Odwzorowując ponad 250 fotografii. Weegee’s World to pełny zapis najbardziej znanego na świecie fotoreportera.”
- Recenzja książki w New York Times -

Arthur (Usher) Fellig (1899–1968), znany pod pseudonimem Weegee, był fotografem i fotoreporterem, znany ze swojego surowego czarno-białego fotografowania ulic w Nowym Jorku.

Wydane we współpracy z wystawą „Weegee’s World” zorganizowaną przez International Center of Photography w Nowym Jorku, prezentowaną w ICP od 21 listopada 1997 r. do 22 lutego 1998 r.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony, 100% ubezpieczenie i łączone wysyłki na całym świecie.

Bulfinch, Boston, New York, Toronto, London we współpracy z International Center of Photography, New York (ICP). 2000. Pierwsze wydanie w miękkiej oprawie (oryginalnie wydane w twardej oprawie w 1997 r.).

Oprawa miękka z klapami. 215 x 275 mm. 262 strony. 265 duotonów. Zdjęcia: Weegee. Redakcja Miles Barth. Wybrane fotografie przez Milesa Bartha i Gillesa Mora. Projekt graficzny: Ernesto Aparicio. Eseje autorstwa Milesa Bartha, Alaina Bergli, Ellen Handy. Tekst po angielsku.

Stan:
W środku bardzo świeży i nienaganny; czysty, bez śladów i bez przebarwień. Na zewnątrz całkiem świeży; niewiele użytkowania, lekko wypłowiały na przedniej okładce wzdłuż grzbietu. Ogólnie stan doskonały.

“Weegee, the famous” w najlepszej odsłonie.

„Weegee, urodzony jako Usher Fellig 12 czerwca 1899 r. w mieście Lemburg (obecnie Zolochiv, Ukraina), najpierw pracował jako fotograf w wieku czternastu lat, trzy lata po tym, jak jego rodzina wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie jego imię zostało zmienione na bardziej amerykańskie Arthur. Samouk, wykonywał wiele innych prac związanych z fotografią, zanim zdobył stałą posadę w studio fotograficznym w dolnym Manhattanie w 1918 r. Ta praca doprowadziła go do innych w różnych gazetach, aż w 1935 r. został niezależnym fotoreporterem. Skupił swoją działalność w pobliżu siedziby policji i w 1938 r. uzyskał zgodę na zamontowanie radiostacji policyjnej w swoim samochodzie. Dzięki temu mógł robić pierwsze i najbardziej sensacyjne zdjęcia zdarzeń i oferować je do sprzedaży publikacjom, takim jak Herald-Tribune, Daily News, Post, Sun i PM Weekly, między innymi. W latach czterdziestych zdjęcia Weegee trafiały także poza główny nurt prasy i odnosiły tam sukces. Nowojorska Photo League zorganizowała wystawę jego prac w 1941 r., a Museum of Modern Art zaczął gromadzić jego prace i wystawiał je w 1943 r. Weegee wydał fotografie w kilku książkach, w tym Naked City (1945), Weegee’s People (1946) i Naked Hollywood (1953). Po przeprowadzce do Hollywood w 1947 r. poświęcił większość energii tworzeniu filmów w kinie 16 mm i fotografią do serii „Distortions”, projektu, który zaowocował eksperymentalnymi portretami gwiazd i postaci politycznych. Wrócił do Nowego Jorku w 1952 r. i wygłaszał wykłady oraz pisał o fotografii aż do śmierci 26 grudnia 1968 r.

Twórczość fotograficzna Weegee’a jest niezwykła, ponieważ odniosła sukces w mediach popularnych, a jednocześnie była szanowana przez środowisko sztuki pięknej za życia. Zdolność jego fotografii do poruszania się między tymi dwoma kręgami wynika z silnego emocjonalnego kontaktu nawiązującego między widzem a postaciami na zdjęciach, a także z umiejętności Weegee’a wybierania najbardziej wymownych i znaczących momentów wydarzeń, które fotografował. Retrospektywna wystawa ICP z 1998 r. potwierdziła ciągłą popularność Weegee’a; jego prace często pojawiają się w współczesnej telewizji, filmie i innych formach popularnej rozrywki."
- Lisa Hostetler -

„Weegee pracował na Manhattanie, na Lower East Side, jako fotograf prasowy w latach trzydziestych i czterdziestych i wykształcił swój charakterystyczny styl, podążając za służbami ratunkowymi miasta i dokumentując ich działalność.[2] Większość jego prac ukazywała niesłychanie realistyczne sceny życia miejskiego, przestępstw, obrażeń i śmierci. Weegee publikował książki fotograficzne, a także pracował w kinematografii, początkowo tworząc własne krótkie filmy, a później współpracując z reżyserami takimi jak Jack Donohue i Stanley Kubrick.

Weegee urodził się jako Ascher (później zmienione na Usher) Fellig w Złoczowie (obecnie Zolochiv, Ukraina), niedaleko Lwowa w Galicji austriackiej. Jego imię zostało zmienione na Arthur po tym, jak wyemigrował z rodziną do Nowego Jorku w 1909 r. Ojciec rodziny, Bernard Fellig, wyemigrował w 1908 r., a w 1909 r. jego żona i czworo dzieci, w tym „Usher Felik”, jak zapisano to na liście pasażerów statku Kaiserin Auguste Victoria, przybyli. W Brooklynie, gdzie się osiedlili, podejmował liczne dorywcze prace, w tym pracował jako uliczny fotograf dzieci na swoim koniu[3] oraz jako asystent fotografa komercyjnego. W 1924 r. został zatrudniony jako technik ciemni w Acme Newspictures (później United Press International Photos). Opuścił Acme w 1935 r., by zostać fotografem freelancem. O swoich początkach powiedział:
"W moim przypadku nie czekałem, aż ktoś mi da pracy, po prostu stworzyłem sobie pracę – fotograf na zlecenie. I co zrobiłem, każdy inny może zrobić. Co zrobiłem, było proste: poszedłem na siedzibę policji na Manhattanie i przez dwa lata pracowałem bez policjjnnej kartki ani jakichkolwiek uprawnień. Kiedy historia przychodziła na teletype policji, szedłem do tego. Idea była taka, że sprzedaję zdjęcia gazetom. A naturalnie wybrałem historię, która miała znaczenie.

Pracował w nocy i rywalizował z policją, aby być pierwszym na miejscu przestępstwa, sprzedając zdjęcia tabloidom i agencjom fotograficznym. Jego zdjęcia, koncentrujące się wokół siedziby policji na Manhattanie, były wkrótce publikowane przez Daily News i inne tabloidy, a także w bardziej prestiżowych publikacjach, takich jak Life.

W 1957 r., po rozwoju cukrzycy, przeprowadził się do Wilmy Wilcox, pracownicy socjalnej z ruchu kwakrów, którą znał od lat czterdziestych i która dbała o niego, a następnie opiekowała się jego pracą. Podróżował po Europie aż do 1964 r., pracując dla London Daily Mirror oraz nad różnymi projektami fotografii, filmu, wykładu i książek. 26 grudnia 1968 r. Weegee zmarł w Nowym Jorku w wieku 69 lat.

Pochodzenie pseudonimu Fellig nie jest jasne. Jedną z jego najwcześniejszych prac była praca w laboratorium fotograficznym The New York Times, gdzie (nawiązując do narzędzia używanego do wycierania odbitek) zostało mu nadane przezwisko „squeegee boy”. Później, podczas zatrudnienia w Acme Newspictures, jego umiejętność i pomysłowość w rozwijaniu odbitek w biegu (np. w kolejce metra) przyniosły mu imię „Mr. Squeegee”. Później mógł być określany „Weegee” — fonetyczne brzmienie Ouija — ponieważ jego natychmiastowe i pozornie przewidujące przybycia na miejsce przestępstw lub innych nagłych wypadków wydawało się magiczne jak tablica Ouija."
(Wikipedia)