Garnek (2) - Miedź

Ennesimo odkrycie w starej chatce pradziadków ze strony ojca.
Nie ma widocznych uszkodzeń; dwa Paioli luboły (garneki) wyglądają tak, jak zyskały swój charakter na przestrzeni czasu... więc jeśli wolisz, by miedź lśniła po oczyszczeniu z zanieczyszczeń sadzy czy rdzy, albo pozostawić w naturalnym stanie.
2 paioli na zdjęciu to garneki z dawnej miedzi, historycznie używane do gotowania polenty lub dużych potraw na ogniu.
Duży garnek ma charakterystyczną dwuczęściową konstrukcję: górna obwódka jest błyszcząca z miedzi i ma dwie solidne boczne rączki, natomiast spód się zwęża, przybierając ciemniejszy odcień z powodu długotrwałego kontaktu z ogniem starej kuchni kaflowej.
Wnętrze wyłożone jest cyną (stagnacja) w celu izolowania potraw od miedzi, zapobiegając toksycznym reakcjom kwasowym.
To jest starożytny garnek miedziany z uchwytami w kształcie kółka, często używany także jako element wystroju wnętrz. Te kociołki mogą nosić ślady zużycia i patynę wynikające z wieku, sugerujące długotrwałe użytkowanie. Często wykonywane są z tłoczonej lub ręcznie kowanej miedzi.
Ten garnek prawdopodobnie ma między 70 a 120 lat, datowany na okres między końcem XIX wieku a pierwszą połową XX wieku (lata 30.–50.). Aby dokładniej określić wiek, warto przeanalizować kilka specyficznych detali konstrukcyjnych:
Elementy służące do szacowania wieku
Gwinty i uchwyty: Duże gwoździe wlutowane widoczne wewnątrz, które mocują boczne uchwyty z miedzi, wskazują na ręczną, rzemieślniczą produkcję typową dla końca XIX wieku lub pierwszych dekad XX wieku.
Kształt dna: Najstarsze garnki (do końca '800) zwykle miały wypukłe dno przeznaczone do zawieszenia na łańcuchu w kominie. Jeśli ten model ma płaskie dno, to prawdopodobnie pochodzi z XX wieku, przeznaczony do stawiania na kuchenkach opalanych drewnem lub domowych ekon.
Patyna ciemna: Dolna część przyciemniała od ognia, co świadczy o długim użytkowaniu na ogniskach, zgromadzonym przez dziesięciolecia przygotowań kulinarnych.
Opis także dzięki pomocy SI Google
Wymiary:
Średnica na zewnętrznym obwodzie 38,5 cm
Średnica wewnętrznego obrysu 35,5 cm
Średnica dna 28,5 cm
Wysokość na zewnętrznym obwodzie 32 cm
Wysokość od uchwytu do obrysu 39,5 cm

Garnkowy mały
Drugi garnek odnaleziony w chatce dziadków ze strony ojca.
Nie ma widocznych uszkodzeń; garnek prezentuje swoją oryginalną patynę czasową... więc jeśli wolisz, by miedź była lśniąca w oczyszczeniu z zanieczyszczeń sadzy czy rdzy, lub pozostawić w takiej formie.
To tradycyjny masywny garnek miedziany, często używany w przeszłości do gotowania lub gotowania na wodzie.
Przedmiot ma solidny uchwyt z kutego żelaza przymocowany nitymi charakterystycznymi dla rzemieślniczego rękodzieła wiejskiego italiańskiego. Powierzchnia wykazuje naturalną patynę wynikającą z upływu czasu, która może zawierać ślady verderame, często poszukiwane przez kolekcjonerów ze względu na rustykalny wygląd.
Te garnki mogą być używane jako element wystroju vintage lub jako doniczki (cachepot),
Tego typu masywny garnek miedziany z łukowatym uchwytem z kutego żelaza datuje się głównie na okres od końca XIX wieku do pierwszej połowy XX wieku (około 1880–1950).
Niektóre cechy wizualne pomagają umiejscowić go w tej epoce:
Śruby mocujące, duże grube gwoździe kowalne, które mocują uchwyt do konstrukcji, wskazują na rzemieślniczą produkcję przedindustrialną lub z pierwszej połowy XX wieku.
Gruba obręcz wzdłuż spodu pod krawędzią zapewniała stabilność strukturalną, gdy garnek był pełny i ciężki i zawieszany na łańcuchu komina.
Charakterystyczny wybrzuszony kształt i tradycyjnie wygięte dno (typowe dla modeli kuchennych, zanim wprowadzono modele z płaskim dnem do kuchni na gaz) potwierdzają jego klasyczne zastosowanie wiejskie.
Oryginalny złocisty kolor miedzi, zwłaszcza na bardziej błyszczących partiach.
Opis wykonany także dzięki SI Google
Wymiary:
Średnica od zwojka na krawędzi 34,5 cm
Średnica dna 29 cm
Wysokość od uchwytu do krawędzi 30 cm
Wysokość od krawędzi do zwoju 24 cm