Joel Meyerowitz - Ein Sommertag (ORIGINAL DUSTJACKET, VERY FRESH COPY) - 1985

Witaj w licytacji ONE-SELLER-AUCTION Ecki Heuser, 5Uhr30.com (Kolonia, Niemcy) na Catawiki - tym razem prezentującej BEST-OF „GERMAN PHOTOBOOKS”.

Jak zwykle 5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochronę transportową, 100% ubezpieczenie transportowe i oczywiście łączone wysyłki - na cały świat.

FANTASTYCZNE KOLOROWE ZDJĘCIA amerykańskiego fotografa, legendy Magnum Joel Meyerowitza -
pokazujące atmosferę i uczucia letniego dnia nad morzem.

Joel Meyerowitz został pełnoprawnym członkiem Magnum Photos w 1989 roku i później służył jako jej prezes w latach 2003–2007. Wraz z Williamem Egglestonem i Stephenem Shore’em Joel Meyerowitz jest uznawany za kluczową postać ruchu „Nowy kolor” z lat 70. XX wieku. Joel Meyerowitz jest światowej sławy dzięki swoim dynamicznym, szczerym ujęciom ukazującym codzienne życie na ulicach Nowego Jorku. Jako weteran fotografii w agencji, jego praca i kierownictwo administracyjne pomogły ukształtować trajektorię Magnum Photos aż do XXI wieku.

Z ORYGINALNĄ OKŁADKĄ.

DOSKONAŁY, BARDZO ŚWIEŻY I NIEZWYKŁNY STAN.

Christian Verlag, Monachium. We współpracy z Floyd A. Yearout, Massachusetts. 1985.
Pierwsze niemieckie wydanie, pierwsze drukowanie.

Twarda oprawa z okładką ochronną. 275 x 295 cm. 140 stron w tym 2 rozkładówki. 66 kolorowych fotografii. Zdjęcia: Joel Meyerowitz. Projekt: Carl Zahn. Tłumaczenie z angielskiego na niemiecki: Rudolf Hermstein. Tekst po niemiecku.

Stan:
Książka w środku i na zewnątrz doskonała, świeża i bez usterek; czysta, bez śladów i bez przebarwień. Okładka ochronna bardzo świeża i kompletna, bez pęknięć, bez poprawek taśmą i bez brakujących elementów; bardzo lekko używana, żadne wyraźne wady czy usterki. Ogólnie stan bardzo dobry.

Świetny album z oryginalną okładką autorstwa Joela Meyerowitza - w cudownym, świeżym stanie.

Pierwotnie opublikowano pod tytułem „A Summer's Day” autorstwa Floyd A. Yearout, Massachusetts, w tym samym roku (1985) - w tym samym rozmiarze, układzie i treści.

"Joel Meyerowitz, urodzony w 1938 roku, to amerykański fotograf uliczny, portretowy i krajobrazowy. Rozpoczął fotografowanie w kolorze w 1962 roku i był jednym z pierwszych zwolenników użycia koloru w czasach, gdy istniał znaczący opór wobec pomysłu, że fotografia kolorowa może być poważną sztuką. Na początku lat 70. uczył fotografii w Cooper Union w Nowym Jorku.
Jego prace znajdują się w zbiorach International Center of Photography, Museum of Modern Art oraz New York Public Library, wszystkie w Nowym Jorku, a także w Museum of Contemporary Photography w Chicago.
Henri Cartier-Bresson urodził się w Chanteloup-en-Brie, Seine-et-Marne, Francja. Jego ojciec był zamożnym producentem tkanin, którego wątek Cartier-Bresson był stałym elementem francuskich zestawów do szycia. Rodzina jego matki byli kupcami bawełny i właścicielami ziemskimi z Normandii, gdzie Henri spędził część dzieciństwa. Jego matka była pochodzenia Charlotte Corday.
Rodzina Cartier-Bresson mieszkała w bourgeoiskim sąsiedztwie Paryża, na Rue de Lisbonne, w pobliżu Place de l'Europe i Parc Monceau. Ponieważ jego rodzice zapewniali mu środki finansowe, Henri mógł swobodniej rozwijać fotografię niż jego rówieśnicy. Henri także szkicował.
Młody Henri robił wakacyjne zdjęcia aparatem Box Brownie; później eksperymentował z trzy i czterocalowym (3×4 cala) aparatem widokowym. Wychowywał się w tradycyjnie francuskiej burżuazyjnej modzie i wymagano od niego zwracania się do rodziców formą „vous”, a nie „tu”. Jego ojciec zakładał, że syn przejmie rodzinny interes, ale Henri był silnie zdeterminowany i obawiał się tego perspektywy.
Cartier-Bresson uczęszczał do École Fénelon, szkoły katolickiej przygotowującej do Lycée Condorcet. Panienka domowa zwana „Miss Kitty”, która przybyła z przekątnej, zaszczepiła w nim miłość do i kompetencje w języku angielskim. Nauczyciel złapał go na czytaniu książki Rimbauda lub Mallarmé’a i upomniał: „Niech będzie bez porządku w twoich studiach!”. Cartier-Bresson powiedział: „On używał nieformalnego ‘tu’, co zwykle oznaczało, że zaraz dostaniesz porządny lanie. Ale poszedł dalej: ‘Będziesz czytał w moim biurze.’ Cóż, to nie była oferta, którą trzeba było powtarzać.”
Wczesną w 1947 Cartier-Bresson, wraz z Robertem Capa, Davidem Seymourem, Williamem Vandivertem i George’em Rodgerem, założyli Magnum Photos. Inicjatywa Capy, Magnum, była kooperacyjną agencją fotograficzną należącą do swoich członków. Zespół rozdzielał zlecenia między członków. Rodger, który zrezygnował z Life w Londynie po relacjonowaniu II wojny światowej, relacjonował Afrykę i Bliski Wschód. Chim, który władał różnymi językami europejskimi, pracował w Europie. Cartier-Bresson został przydzielony do Indii i Chin. Vandivert, który również opuścił Life, pracował w Ameryce, a Capa pracował wszędzie, gdzie były zlecenia. Maria Eisner zarządzała biurem w Paryżu, a Rita Vandivert, żona Vandiverta, kierowała biurem w Nowym Jorku i została pierwszą prezes Magnum.

Cartier-Bresson osiągnął międzynarodowe uznanie za swoją relację z pogrzebem Gandhiego w Indiach w 1948 roku oraz za ostatni etap chińskiej wojny domowej w 1949 roku. Relacjonował również ostatnie sześć miesięcy administracji Kuomintangu i pierwsze sześć miesięcy Maoistycznej Republiki Ludowej. Fotografował także ostatnich istniejących cesarskich eunuchów w Pekinie, gdy miasto było wyzwalane przez komunistów. W Szanghaju często pracował w towarzystwie fotoreportera Sama Taty, z którym Cartier-Bresson wcześniej się zaprzyjaźnił w Bombaju. Z Chin wyjechał do Holenderskich Wschodnich Indii (Indonezji), gdzie udokumentował uzyskanie niepodległości od Holendrów. W 1950 Cartier-Bresson udał się do Południowych Indii. Odwiedził Tiruvannamalai, miasto w stanie Tamil Nadu i sfotografował ostatnie chwile Ramany Maharishiego, Sri Ramana Ashram i okolic. Kilka dni później odwiedził i sfotografował Sri Aurobindo, Mother i Sri Aurobindo Ashram w Pondicherry.

Misją Magnum było „wyczucie pulsu” epoki, a niektóre z jej pierwszych projektów to People Live Everywhere, Youth of the World, Women of the World oraz The Child Generation. Magnum dążył do wykorzystania fotografii na służbie ludzkości i dostarczał uderzających, szeroko oglądanych obrazów."