Lampa - Stop metali

Lampa sanktuaryjna wisząca z mosiądzu (lub brązu, do potwierdzenia), o pochodzeniu europejskim, prawdopodobnie z końca XIX wieku. Tego rodzaju element zawieszano tradycyjnie przed ołtarzem głównym w kościołach katolickich, gdzie miała płonąć nieprzerwanie — dzień i noc — jako symbol obecności Boga, spalając oliwę z oliwek lub wosk pszczeli.

Element zachował całą swoją konstrukcję: górna misa chroniąca punkt mocowania do sufitu, trzy ozdobne łańcuchy z ogniwami kwiatowymi/trójlistnymi, pośrednia misa gromadząca krople, i szeroki garnek, w którym składowano paliwo. W trzech punktach, gdzie łańcuchy łączą się z kubkiem, widnieją pojedyncze głowy cherubina skrzydlatego, odlewane z dbałością o szczegóły. Podstawa kończy się balustradowym trzonem zwieńczonym kulą.

Brakuje kryształu globu (zwykle czerwonego), który początkowo opierał się na środkowej obręczy kubka i zawierał płomień; to bardzo powszechna wada w takich antykach.

Przedmiot prezentuje ciemną patynę adekwatną do wieku, z zużyciem, drobnymi wgnieceniami i śladami użytkowania właściwymi dla obiektu starszego niż 100 lat. [Dodać tutaj wszelkie uszkodzenia, naprawy lub luźne elementy, które zaobserwujemy podczas inspekcji w ręce.]]

Jest to dekoracyjny egzemplarz o dużej prezencji, idealny jako obiekt kolekcjonerskiej sztuki sakralnej lub jako wiszący element dekoracyjny.