Witryna - Drewno, Szkło - Vitrine D. Maria

Ołtarzyk-witryna D. Maria. Portugalia, z XIX wieku, wykonany z mahoniu, o architekturze pionowej i kompozycji w dwóch partiach, łączący funkcje ołtarzyka, witryny i mebla do przechowywania. Górna część ma konfigurację wnęki lub witryny, otoczoną kolumnami i toczonymi półkolumnami, ułożonymi parami, które nadają zestawowi wyraźną pionowość. Otwarcie środkowe kończy się ostro zakończonym łukiem, inspirowanym historyzmem, osadzonym w ramie mahoniowej. Wnętrze wyposażone w drzwi, boki i dwie półki szklane, przeznaczone do eksponowania obrazów devocjonalnych, przedmiotów religijnych lub elementów dekoracyjnych. Strona boczna rozwija się poprzez toczone elementy balustradowe, przetykane bloczkami z motywami roślinnymi i geometrycznymi, powtarzanymi na różnych poziomach mebla. Elementy te tworzą architektoniczną artykulację szczególnie bogatą między dwiema częściami. Zwieńczenie górne ma szczególne znaczenie, prezentując przeszkloną galerię z drewna, utworzoną z kolejnych splatających się elementów o geometrycznym wzorze, bocznie osadzoną przez małe, rzeźbione korpusy architektoniczne. Na krańcach wyrastają toczone pinakle, zakończone elementami w kształcie płomienia lub guzika, wzmacniające monumentalny i dekoracyjny charakter mebla. Górna część nadal posiada rzeźbioną dekorację przy centralnym łuku, z stylizowanymi liśćmi i motywami roślinnymi, symetrycznie naniesionymi na drewno. Część dolna składa się z komody lub podstawy z pięcioma szufladami o płaskich i profilowanych frontach, zintegrowanej z architekturą całego mebla. Każda szuflada ma dwa metalowe uchwyty z mosiądzu, o wyciętym i dekoracyjnym wzorze, prawdopodobnie inspirowane neoklasycyzmem lub historyzmem. Szuflady są bocznie otoczone przez kolejne pary toczonych kolumn, przedłużające wizualnie elementy pionowe górnej części i nadające kompozycji ciągłość. Przejście między dwoma częściami podkreśla wysmukła, profilowana wstęga napięta na końcach dekoracyjnymi w motywach roślinnych, powtórzonymi również na dolnym obszarze. Podstawa na bazie z profilowaną listwą, z małymi nogami o przekroju okrągłym i występami w narożach, zapewniająca solidność konstrukcyjną bez naruszania elegancji całości. Drewno mahoniowe ma ciepły, ciemny odcień brązu, z naturalnymi odcieniami słojów i patyną zgodną z wiekiem mebla. Kontrast między gładkimi powierzchniami, toczonymi elementami, rzeźbieniami i okuciami w tonie złotym przyczynia się do bogactwa wizualnego mebla. Chociaż tradycyjnie identyfikowany jako „D. Maria”, mebel zawiera także elementy języka historyzystycznego i neogotyku, szczególnie widoczne w ostrej arkadzie, pinaklach, przeszklonej galerii i architektonicznej organizacji części górnej, charakterystyczne dla portugalskich produktów z XIX wieku, w których współistnieją różne repertuary dekoracyjne.

Pochodzenie: Portugalia
Era: XIX wiek
Materiał: drewno mahoniowe
Struktura: dwie części
Górna część: ołtarzyk/witryna z drzwiami, bokami i dwiema półkami ze szkła
Część dolna: pięć szuflad
Dekoracja: toczone elementy, rzeźbienia roślinne i geometryczne, przeszklona galeria i pinakle
Okucia: uchwyty z metalu żółtego/brązu
Styl: D. Maria z elementami historyzystycznymi/neogotyckimi
Wymiary: 193 × 78 × 44 cm