Syrena wodna - Mali (Bez ceny minimalnej )





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 138947
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Wspaniała figurka przedstawiająca syrenę z brązu Mamiwata z Mali.
Mamiwata to Matka wód. Półkobieta, półryba, jednocześnie lądowa i wodna, jest boginią kultu vodun w Togo i Beninie, duch wodny budzący respekt wśród rybaków z Nigerii i Ghany, a także łowczynią ludzi, która w wyobraźni ludowej wędruje nocą pod postacią zjawy. W Kinshasie jest nawet uważana za świętą patronkę prostytutek.
Mamiwata jest zatem boginią o wielu obliczach, której przedstawienia i kult różnią się w zależności od miejsca i od tych, którzy oddają jej cześć. Bohaterka jeziornych opowieści, postać miejskich legend, gromadzi mnóstwo symboli, które zmieniają się z kulturą na kulturę. Może ucieleśniać zarówno cnoty i nadzieje, jak i złośliwości i lęki. Niewątpliwie to ambiwalencja nadaje jej siłę i wyjaśnia szczególne miejsce, które zajmuje w afrykańskich wyobrażeniach.
Ta syrena jest jedną z nielicznych bogiń afrykańskiej mitologii, która tak często pojawia się w sztukach wizualnych. Bogowie z pantheonu Yoruba należą do rzadkich postaci, które również doczekały się fygii i ludzkich przedstawień.
Warto tutaj przypomnieć jedną z charakterystyk wielu afrykańskich tradycji duchowych: zdolność do rozpoznawania duszy, obecności i siły u istot oraz przedmiotów pochodzących ze światów zwierzęcych, roślinnych lub mineralnych. Te elementy nie są traktowane jako zwykłe rzeczy. Mogą być obdarzone mocą i symboliką, stając się w ten sposób pośrednikami między ludźmi a światem niewidzialnym — światem przodków, zmarłych i duchów.
Mamiwata wpisuje się w ten sposób w tę koncepcję świata. Należy do tej przestrzeni, gdzie widzialne i niewidzialne spotykają się, gdzie przekonania, lęki i nadzieje się mieszają, i gdzie ta sama postać może nabierać znaczeń fundamentally różniących się w zależności od społeczności, które ją opisują.
Wspaniała figurka przedstawiająca syrenę z brązu Mamiwata z Mali.
Mamiwata to Matka wód. Półkobieta, półryba, jednocześnie lądowa i wodna, jest boginią kultu vodun w Togo i Beninie, duch wodny budzący respekt wśród rybaków z Nigerii i Ghany, a także łowczynią ludzi, która w wyobraźni ludowej wędruje nocą pod postacią zjawy. W Kinshasie jest nawet uważana za świętą patronkę prostytutek.
Mamiwata jest zatem boginią o wielu obliczach, której przedstawienia i kult różnią się w zależności od miejsca i od tych, którzy oddają jej cześć. Bohaterka jeziornych opowieści, postać miejskich legend, gromadzi mnóstwo symboli, które zmieniają się z kulturą na kulturę. Może ucieleśniać zarówno cnoty i nadzieje, jak i złośliwości i lęki. Niewątpliwie to ambiwalencja nadaje jej siłę i wyjaśnia szczególne miejsce, które zajmuje w afrykańskich wyobrażeniach.
Ta syrena jest jedną z nielicznych bogiń afrykańskiej mitologii, która tak często pojawia się w sztukach wizualnych. Bogowie z pantheonu Yoruba należą do rzadkich postaci, które również doczekały się fygii i ludzkich przedstawień.
Warto tutaj przypomnieć jedną z charakterystyk wielu afrykańskich tradycji duchowych: zdolność do rozpoznawania duszy, obecności i siły u istot oraz przedmiotów pochodzących ze światów zwierzęcych, roślinnych lub mineralnych. Te elementy nie są traktowane jako zwykłe rzeczy. Mogą być obdarzone mocą i symboliką, stając się w ten sposób pośrednikami między ludźmi a światem niewidzialnym — światem przodków, zmarłych i duchów.
Mamiwata wpisuje się w ten sposób w tę koncepcję świata. Należy do tej przestrzeni, gdzie widzialne i niewidzialne spotykają się, gdzie przekonania, lęki i nadzieje się mieszają, i gdzie ta sama postać może nabierać znaczeń fundamentally różniących się w zależności od społeczności, które ją opisują.

