Syrena wodna - Mali (Bez ceny minimalnej )





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 139133
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Wspaniała figurka przedstawiająca syrenę z brązu, Mami Wata z Mali.
Mamiwata to Matka Wód. Pół kobieta, pół ryba, jednocześnie lądowa i wodna, jest istotą kultu vodun w Togo i Beninie, duchem wody budzącym grozę wśród rybaków z Nigerii i Ghaną, a także pożeraczką mężczyzn, która w ludowej wyobraźni wędruje nocą pod postacią zjawy. W Kinszasie jest nawet uznawana za świętą patronkę prostytutek.
Mamiwata jest tak boginią o wielu obliczach, której reprezentacje i kult różnią się w zależności od miejsca i osób oddających jej cześć. Bohaterka jeziornych opowieści, postać ludowych legend, gromadzi mnóstwo symboli, które zmieniają się w zależności od kultury. Może ucieleśniać zarówno cnoty i nadzieje, jak i złe moce i lęki. To niewątpliwie ta ambiwalencja czyniąca ją silną i wyjaśniająca jej wyjątkowe miejsce w wyobraźni afrykańskiej.
Ta syrena jest jedną z nielicznych bogiń afrykańskiej mitologii, które tak często pojawiają się w sztukach wizualnych. Boginie z pantheonu Yoruba także należą do rzadkich postaci, które stały się również podobiznami i ludzkimi przedstawieniami.
Warto tutaj przypomnieć jedną z cech charakterystycznych wielu afrykańskich tradycji duchowych: zdolność dostrzegania duszy, obecności i siły u istot i przedmiotów pochodzących ze świata zwierząt, roślin lub minerałów. Te elementy nie są postrzegane jako zwykłe rzeczy. Mogą być obdarzone mocą i symboliką, stając się pośrednikami między ludźmi a światem niewidzialnym — światem przodków, zmarłych i duchów.
Mamiwata całkowicie wpisuje się w takie postrzeganie świata. Należy do tej przestrzeni, gdzie to, co widzialne, spotyka to, co niewidzialne; gdzie wierzenia, lęki i nadzieje się mieszają; i gdzie ta sama postać może nabierać znaczeń bardzo różniących się w zależności od społeczności, które ją opowiadają.
Wspaniała figurka przedstawiająca syrenę z brązu, Mami Wata z Mali.
Mamiwata to Matka Wód. Pół kobieta, pół ryba, jednocześnie lądowa i wodna, jest istotą kultu vodun w Togo i Beninie, duchem wody budzącym grozę wśród rybaków z Nigerii i Ghaną, a także pożeraczką mężczyzn, która w ludowej wyobraźni wędruje nocą pod postacią zjawy. W Kinszasie jest nawet uznawana za świętą patronkę prostytutek.
Mamiwata jest tak boginią o wielu obliczach, której reprezentacje i kult różnią się w zależności od miejsca i osób oddających jej cześć. Bohaterka jeziornych opowieści, postać ludowych legend, gromadzi mnóstwo symboli, które zmieniają się w zależności od kultury. Może ucieleśniać zarówno cnoty i nadzieje, jak i złe moce i lęki. To niewątpliwie ta ambiwalencja czyniąca ją silną i wyjaśniająca jej wyjątkowe miejsce w wyobraźni afrykańskiej.
Ta syrena jest jedną z nielicznych bogiń afrykańskiej mitologii, które tak często pojawiają się w sztukach wizualnych. Boginie z pantheonu Yoruba także należą do rzadkich postaci, które stały się również podobiznami i ludzkimi przedstawieniami.
Warto tutaj przypomnieć jedną z cech charakterystycznych wielu afrykańskich tradycji duchowych: zdolność dostrzegania duszy, obecności i siły u istot i przedmiotów pochodzących ze świata zwierząt, roślin lub minerałów. Te elementy nie są postrzegane jako zwykłe rzeczy. Mogą być obdarzone mocą i symboliką, stając się pośrednikami między ludźmi a światem niewidzialnym — światem przodków, zmarłych i duchów.
Mamiwata całkowicie wpisuje się w takie postrzeganie świata. Należy do tej przestrzeni, gdzie to, co widzialne, spotyka to, co niewidzialne; gdzie wierzenia, lęki i nadzieje się mieszają; i gdzie ta sama postać może nabierać znaczeń bardzo różniących się w zależności od społeczności, które ją opowiadają.

