Danny Lyon - Conversations with the Dead (FIRST PRINTING) - 1971

WAŻNY TRZECI KSIĄŻKA AMERYKAŃSKIEGO FOTOREPORTERA DANNY’ego LYNONA z 1971 roku (!) -
- po „The Bikeriders”, 1968 i po „The Destruction of Lower Manhattan”, 1969.

BARDZO IMPONUJĄCA KSIĄŻKA Z FOTOGRAFIAMI -
głęboki i surowy fotograficzny studium życia wewnątrz systemu więziennego w Teksasie.

Wzmiankowana we wszystkich książkach o photobookach:

- Andrew Roth, The Book of 101 Books, s. 210/211
- Martin Parr, The photobook, tom 2, s. 19;
- Hasselblad Center, The Open Book, s. 278/279
- 802 photobooks z kolekcji M. + M. Auer, s. 535

Oferuję WYDAWNICTWO VINTAGE; nie mylić z dużo późniejszymi nowymi edycjami.
Oferuję PRAWDZIWE PIERWSZE AMERYKAŃSKIE WYDANIE z listopada 1971 r. (!); nie mylić z drugim nakładem miesiąc później (grudzień 1971).

CIESZ SIĘ NAJNOWSZEGO WYDANIA Z SUPER BARDZO POPULARNYCH AUKCJI JEDNOSTKOWYCH przez 5Uhr30.com
(Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).

Oferuję niektóre z NAJLEPSZYCH KSIĄŻEK Z FOTOGRAFIAMI NA ŚWIECIE - z mojej prywatnej kolekcji i z niedawnych nabyć.

Danny Lyon jest sławny z wielu doskonałych fotoksiążek, takich jak „The Bikeriders”:
- Andrew Roth, The Book of 101 Books, s. 190/191
- Martin Parr, Gerry Badger, The Photobook, tom 1, s. 256
- Hasselblad Center, The Open Book, s. 236/237

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochronę, 100% ubezpieczenie i łączone wysyłki na cały świat.

Phaidon, Nowy Jork. 1971. Pierwsze wydanie, pierwsze druk.

Miękka oprawa. 205 x 279 mm. 196 stron. 75 czarno-białych fotografii. Zdjęcia: Danny Lyon. 5 ilustracji w kolorze oraz 6 czarno-białych identyfikacyjnych fotografii. Przedmowa autorstwa Danny’ego Lyna. Wstęp, listy i rysunki Billy’ego McCune’a. Projekt okładki według Danny’ego Lyna i Martina Stephena Moskofa. Tekst w języku angielskim.

Stan:
Środek czysty, bez śladów poprzedniego właściciela; pierwsza strona tytułowa ciężka, pierwsze pięć stron marginalnie skłębione w prawym górnym rogu, wszystkie pozostałe strony (także wszystkie strony z fotografiami) świeże, pierwsze piętnaście stron z porządnie zagiętym rogiem u dołu po prawej, wszystkie inne strony bez zarzutu. Na zewnątrz z kilkoma plamami na górnym brzegu okładek i grzbietu, plamione na brzegach; w przeciwnym razie po prostu normalny ślad użytkowania tego delikatnego tytułu w miękkiej oprawie. Ogółem bardzo dobry stan.

Fantastyczna klasyka fotoksiążek - pozycja obowiązkowa w każdej ambitnej kolekcji fotoksiążek.

"W swojej książce „The Bikeriders” Danny Lyon zdefiniował nowy rodzaj fotografa, połączenie świadka i uczestnika. Utożsamiał ideę buntownika z aparatem, fotografa dokumentującego społeczność „outsiderów”, będąc sam jej członkiem. Po „The Bikeriders” Lyon kontynuował fotografowanie podobnych społeczności w Stanach Zjednoczonych i Ameryce Łacińskiej. Był nomadykiem, który zatrzymywał się na chwilę, fotografował, a potem ruszał dalej. Jego zdjęcia ukazują jednak silną więź z określoną grupą ludzi - potrzebę bycia ich rzecznikiem - i bystry socjologiczny wzrok. Można by go uznać za bardziej współczesną wersję tradycyjnego „zaangażowanego” fotoreportera, lecz takiego, który potrzebował zaufania i zgody społeczności, zanim mógł ją fotografować.
To właśnie ta silna empatia w 1971 roku zaowocowała jego arcydziełem - Conversations with the Dead. Lyon został zaproszony przez dr George’a Beto, dyrektora Tejmiszczowego Departamentu Korekcji w Teksasie, do fotografowania wewnątrz więzień stanu. Uczynił to przez około 14 miesięcy, czerpiąc z fotografii wykonanych w sześciu różnych instytucjach do książki. Ze względu na swoją buntowniczą skłonność, jego spojrzenie na życie w więzieniu jest, jak można się spodziewać, współczujące wobec osadzonych, pogłębione przez pisma, malowidła i inne dokumenty lifer Billy’ego McCune’a. Lyon otwarcie przyznaje, że niewiele wiedział o tym, co ci ludzie zrobili, by tu trafić; widział tylko to, co widział, surowy reżim, oparty na karaniu, a nie na resocjalizacji.
Fotografie Lyna muszą być jednymi z najbardziej elokwentnych zdjęć, jakie kiedykolwiek wykonano w więzieniu. Uchwyca ciężką pracę i degradację na jednym zapadającym w pamięć obrazie za drugim, często fotografując z niskiego kąta, co nadaje osadzonym swoisty heroizm, ale nie przesadza z tym. Raczej użycie to służy umieszczeniu go, fotografa, człowieka z władzą, w aspekcie szacunku, w służbie nakazu przekazania jak najwięcej prawdy, jak to możliwe. Nawet obrazy, które widzieliśmy z Guantanamo po wojnie w Afganistanie, nie sugerują, że wizja Lyna, która stała się klasyką, została unieważniona przez czas; pozostaje tak potężna i aktualna jak zawsze."
- Gerry Badger -