Lustro ścienne - Drewno, Szkło

Owalne portugalskie lustro mahoniowy, rzeźbiony i wycinany w stylu romantycznym / gust D. José, ok. 1870–1890.

Ten egzemplarz jest ciekawszy niż zwykłe lustro z mahoniu. Ze względu na bardzo wydłużony owal, bogactwo ornamentu, dużą ażurową wieńcówkę i typ kompozycji, najtrafniejsza kwalifikacja to Portugalia, druga połowa XIX wieku, w tak zwanym okresie Romantycznym, reinterpretujący służące rococó/D. José słownictwo.

Przedmiot: lustro ścienne owalne
Kraj: Portugalia
Epoka: druga połowa XIX wieku
Datowanie: ok. 1870–1890
Styl: portugalski romantyzm / neorococo, w guście D. José
Materiał: rzeźbione i ażurowane mahoniowe drewno
Szkło: owalne i szlifowane krawędzie
Wymiary: 90 × 49 × 6 cm

Eleganckie lustro ścienne w formie owalnie wydłużonego kształtu, wykonane z mahoniu o ciemnym, brązowym odcieniu, z bogato rzeźbioną obwódką i elementami ornamentów ażurowych.

Duża owalna płyta jest osadzona w ramie o profilu wypukłym, zdobionej ciągłym frisem roślinnym, z stylizowanymi liśćmi i regularnym ciągiem małych otworów w kształcie kółek. Ten detal nadaje ramie nietypową fakturę i powinien zostać zachowany w opisie.

Wzdłuż boków pojawiają się małe wystające ornamenty z kwiatami, liśćmi, zawijasami i sekwencjami koralików, stopniowo bogacąc ramę w miarę zbliżania się do jej górnej części.

Duża, ażurowa gzymsowa formacja. Najważniejszym elementem tej sztuki jest imponujący ażurowy gzyms. Kompozycja rozwija się symetrycznie wokół dużego palmetonu lub centralnego liścia, otoczonego przez: liście akantu; duże wolety w literę C; roślinne zawijasy; ażurowe elementy liściaste; drobne boczne wolety;
zwieńczenie w górnej części w kształcie odwróconej liściowej formy. Głębokość tafli i liczne ażurowania tworzą ekspresyjną grę światła i cienia. To właśnie ten gzyms zbliża tę sztukę do portugalskich lustra romantycznych inspirowanych rococo, a nie do zwykłego, angielskiego wiktoriańskiego lustra.

Dolna część kończy się również małym symetrycznym kwiatkiem rzeźbionym i ażurowanym, utworzonym z wolety i zwisającego liścia, równoważąc wizualnie bogactwo części górnej.

Portugalskie meble z XVIII/XIX wieku często odzyskiwały motywy roślinne: konchowane, acanty, wolety i ażurowa rzeźba, lecz z większą symetrią i solidnością.

Szkło szlifowane - Płyta owalna ma szerokie szkło w bocznym odchyleniu, które całkowicie podąża za kształtem. To pozytywny i handlowo istotny detal.

Stan: Rama nosi ślady wieku: drobne otarcia, zadrapania, drobne ubytki powierzchni i nierówności w drewnie. Górny kwiatek ma naprawy i sklejenia. Jednak główna rzeźba pozostaje w zasadniczo pełnym stanie, w tym delikatny gzyms górny i dolny kwiatek.

Tylną stronę tworzy dużą płytą drewnianą i systemem zawieszenia z tyłu.