Brassai - Formes (VERY RARE) - 1950

SUPER BEAUTIFUL MAGAZINE z 1950 roku (!) -
na całej stronie zdjęcia Brassaï (1899-1984), legendarnego fotografa i artysty awangardowego.

SUPER RZADNE PIERWSZE WYDANIE „Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs” („Magazyn Malarzy i Rzeźbiarzy”).

NAGA FOTOGRAFIA W NAJLEPSZEJ FORMIE.
Brassaï nazywany był „Okiem Paryża (1899-1984)”, znany z „Paris de Nuit” (1933).

W ZACHWYCZAJĄCEJ GRAWEROWANEJ DRUKU.

BARDZO ŚWIEŻY STAN – EGZEMPLARZ KOLLEKCJONERA.

Po dużym sukcesie pierwszych dwóch aukcji 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia) z dumą prezentuje trzeci i ostatni tego roku tom „Masters of Erotic Photobooks".
Ciesz się kolekcją bardzo osobiście wybranych książek poświęconych erotyce we wszystkich jej pięknych aspektach – wyłączonych z mojej prywatnej biblioteki i z różnych nabyć w minionych latach.

Termin awangarda używany jest wtedy, gdy artysta przyjmuje innowacyjne i eksperymentalne podejście do jednego aspektu swojej sztuki. Awangarda w fotografii przyjmuje krytyczne stanowisko wobec istniejących estetycznych poglądów.
Ważne jest zrozumienie, że awangarda odnosi się do ruchu artystycznego, który podważa istniejące normy estetyczne i poszukuje nowych form wyrazu.

Francuski periodyk artystyczny „Formes. Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs” ukazywał się między 1930 a 1932 rokiem (przynajmniej do numeru 27 w 1932 r.), składał się z kilku numerów, z tomami grupującymi poszczególne fascykle, takie jak tom 2 zawierający numery 5–10. Był to wysokiej jakości miesięczny magazyn obejmujący sztukę współczesną i klasyczną.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i dokładne opisy, 100% ochronę,
100% ubezpieczenie i łączoną wysyłkę na całym świecie.

Art et Photographie, Paryż. 1950. Pierwsze wydanie, pierwsze druki.

Miękka okładka z okładką ilustrowaną fotografiami. 180 x 270 mm. 12 stron. 16 czarno-białych fotografii. Zdjęcia: Brassaï. Tekst we francuskim.

Stan:
Wnętrze i zewnątrz bardzo świeże, bez znaków wcześniejszego właściciela i bez przebarwień. Jedynie lekki ślad użytkowania; żadne wyróżniające wady. Ogólnie bardzo dobry stan.

Wspaniałe, bardzo rzadkie czasopismo z fotografiami Brassai — w doskonałej technice fotogravury.

"Gyula (Julius) Halász, Brassaï (pseudonim) urodził się 9 września 1899 r. w Brassó, Królestwo Węgier (obecnie Brașov, Rumunia) z matką Armeńczyką i ojcem Węgrem. Dorastał, mówiąc po węgiersku i rumuńsku. Kiedy miał trzy lata, rodzina mieszkała w Paryżu przez rok, podczas gdy jego ojciec, profesor literatury francuskiej, wykładał na Sorbonie.
Jako młodzieniec Halász studiował malarstwo i rzeźbę w Węgierskiej Akademii Sztuk Pięknych (Magyar Képzőművészeti Egyetem) w Budapeszcie. Dołączył do kawaleryjskiego regimentu Armii Austro-Węgier, gdzie służył do końca I wojny światowej.
Za artystyczny wkład czerpał inspirację z Henri de Toulouse-Lautreca.
Po I wojnie światowej rodzinne Brassó i reszta Transylwanii zostały przeniesione z Królestwa Węgier do Rumunii na mocy Traktatu z Trianon. Halász wyjechał do Berlina w 1920 roku, gdzie pracował jako dziennikarz dla węgierskich gazet Keleti i Napkelet. Rozpoczął naukę języka francuskiego, czytając dzieła Marcela Prousta. Przebywając wśród zgromadzenia młodych artystów w dzielnicy Montparnasse, podjął pracę jako dziennikarz. Wkrótce zaprzyjaźnił się z amerykańskim pisarzem Henrym Millerem i francuskimi pisarzami Léon-Paul Fargue i Jacques Prévert. Pod koniec lat dwudziestych mieszkał w tym samym hotelu co Tihanyi.
Miller później umniejszył roszczenia Brassai do przyjaźni. W 1976 r. napisał o Brassaiu: „Fredd [Perles] i ja trzymaliśmy się od niego z daleka – nudził nas.” Miller dodał, że biografia Brassaia o nim napisana była typowo „wypychana”, „pełna błędnych faktów, domysłów, plotek, dokumentów podkradzionych, które są w dużej mierze fałszywe lub dają fałszywy obraz.”

Praca Halásza i jego miłość do miasta, którego ulice często wędrowały późną nocą, doprowadziły go do fotografii. Najpierw używał jej, by uzupełnić niektóre artykuły dla większych zarobków, ale szybko badał miasto poprzez ten środek, w którym edukował go jego starszy węgierski kolega, André Kertész. Później napisał, że używał fotografii „aby uchwycić piękno ulic i ogrodów w deszczu i mgle oraz aby uchwycić Paryż nocą.” Używając imienia swojej rodzinnej miejscowości, posługiwał się pseudonimem „Brassaï”, co oznacza „z Brasso”.

Brassaï uchwycił istotę miasta w swoich fotografiach, opublikowanych jako jego pierwsza zbiorowa kolekcja w książce z 1933 roku zatytułowanej Paris de nuit (Paryż nocą). Jego książka odniosła wielki sukces, co doprowadziło do tytułu „oko Paryża” w esejach Henry'ego Millera. Oprócz zdjęć z mrocznej strony Paryża, Brassai ukazał sceny z życia paryskiej wyższej klasy, jej intelektualistów, baletu i wielkich oper. Został zaprzyjaźniony z francuską rodziną, która zapewniła mu dostęp do wyższych sfer. Brassai fotografował wielu swoich przyjaciół-artystów, w tym Salvadora Dalí, Pabla Picassa, Henri Matisse, Alberto Giacometti oraz kilku wybitnych pisarzy swoich czasów, takich jak Jean Genet i Henri Michaux.

Młodzi węgierscy artyści nadal przybywali do Paryża przez lata 30., a krąg węgierski wchłonął ich większość. Kertész wyemigrował do Nowego Jorku w 1936 roku. Brassai zaprzyjaźnił się z wieloma nowymi przybyszami, w tym Ervinem Martonem, bratem Tihanyi, z którym był przyjacielem od 1920 roku. Marton wypracował sobie reputację w fotografii ulicznej w latach 40. i 50. Brassaï nadal utrzymywał się z pracy komercyjnej, robiąc także zdjęcia dla amerykańskiego czasopisma Harper's Bazaar.

Był współzałożycielem agencji Rapho, założonej w Paryżu przez Charlesa Rado w 1933 roku.

Zdjęcia Brassaïa przyniosły mu międzynarodową sławę. W 1948 r. miał wystawę monograficzną w Museum of Modern Art (MoMA) w Nowym Jorku, która następnie przeszła do George Eastman House w Rochester, Nowy Jork; oraz do Art Institute of Chicago w Illinois. MoMA eksponowało więcej prac Brassaia w latach 1953, 1956 i 1968. W 1970 r. wziął udział w festiwalu Rencontres d'Arles we Francji (projekcja w Théâtre Antique, Brassaï przez Jean-Marie Drota), w 1972 (projekcja Brassaï si, Vominino przez René Burri) oraz w 1974 (gość honorowy).

W 1979 roku Brassaï został wprowadzony do International Photography Hall of Fame and Museum.
(Wikipedia)