Bettina Rheims - Gender Studies (MINT CONDITION, SHRINK WRAPPED) - 2014

WIELKA OKAZJA, aby nabyć tę WAŻNĄ KSIĄŻKĘ autorstwa znakomitej francuskiej fotografki i byłej modelki Bettiny Rheims – w NOWYM STANIE.

Bettina Rheims jest autorką „Morceaux choisis” (802 książki ze zbioru M.+M. Auer, strona 777), „Chambre Close” i innych znakomitych książek fotograficznych i artystycznych.

Wystawiona w 2012 roku w Düsseldorfie, seria Gender Studies kontynuuje zadawanie pytań o reprezentację płci. Urządzenie łączące obraz z dźwiękiem (Frédéric Sanchez) prezentuje 27 dźwiękowych portretów młodych mężczyzn i kobiet, którzy odpowiedzieli na prośbę fotografki opublikowaną na Facebooku. Zdjęcia są wzbogacone fragmentami wywiadów i były prezentowane na kilku wystawach oraz w książce.

Nowe, nienaruszone, nieczytane; wciąż oryginalnie zapakowane w plastik producenta.
Kompletny zestaw z CD z muzyką.
KOPIA KOLEKCJONERSKA.

Po dużym sukcesie dwóch pierwszych aukcji, 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia) z dumą przedstawia trzecią i ostatnią edycję w tym roku „Masters of Erotic Photobooks".

Ciesz się kolejną, bardzo osobistą selekcją książek poświęconych erotyzmowi we wszystkich jego pięknych aspektach – wybranych z mojej prywatnej biblioteki i z różnych nabytków z ostatnich lat.

„Dwadzieścia lat po Modern Lovers, zbiór prac na temat androginii i transseksualizmu stworzony w czasie, gdy AIDS był u szczytu, Bettina Rheims prezentuje teraz Gender Studies. W świetle obecnych kontrowersyjnych dyskusji na temat teorii płci, modele Rheims pokazują niezwykłą odwagę, kwestionując, modyfikując i celebrując własne tożsamości.”
(ze strony wydawcy)

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony, 100% ubezpieczenie i łączoną wysyłkę na całym świecie.

Steidl, Göttingen. 2014. Pierwsze wydanie, pierwsze druki.

Twarda oprawa z obwolutą i CD z muzyką. 249 x 330 mm. 80 stron. Zdjęcia: Bettina Rheims. Dźwiękowy projekt Frédéric’a Sancheza. Tekst po angielsku.

Świetna książka Bettiny Rheims – w idealnym stanie.

„Bettina Caroline Germaine, urodzona w 1952 roku, jest francuską fotografką.
Bettina Rheims urodziła się w Neuilly-sur-Seine. Jej kariera fotograficzna rozpoczęła się w 1978 roku, gdy zrobiła serię fotografii grupy artystów występujących w strip-tease i akrobatów, co doprowadziło do jej pierwszych wystaw. To dzieło ujawniłoby ulubione żródło tematyczne Bettiny Rheims, modelkę – temat, do którego często wracała w swojej karierze. Lata 80. dały Rheims możliwość zrobienia kilku portretów zarówno słynnych, jak i nieznanych kobiet, co zaowocowało publikacją Female Trouble (1989).
W 1982 roku seria Animal umożliwiła Rheims skierowanie obiektywu na inną formę nagości: wypchanych zwierząt o stałych spojrzeniach, „które wydawały się chcieć wyrazić coś poza śmierć”. „Musiałam uchwycić ich spojrzenie” – deklarowała fotografka.
Z Modern Lovers (1989-1990) [uwaga] fotografka kwestionowała płeć, androginię i transseksualność. Dwie kolejne publikacje na ten sam temat ukazały się: Les Espionnes (1992) i Kim (1994).
Na początku lat 90. Bettina Rheims pracowała nad jedną ze swoich głównych serii, zatytułowaną Chambre Close (1990-1992). Było to jej pierwsze w kolorze i zapoczątkowało współpracę z powieściopisarzem Serge’em Bramly’m, w dziele łączącym fotografie z fikcją pisarza. W formie Chambre Close stanowi parodię pierwszych zdjęć pornograficznych — pokoje z przybladłymi ścianami, starą tapetą — jednak w treści dąży do przedstawienia amatorskich modelek w pozach, grających na erotyce i zamieszaniu między tymi, którzy oglądają, a tymi, którzy pokazują.
„Korzyścią z użycia koloru i wyjątkowej jakości druku, ciało wydaje się żywe i nadaje dziełu zdumiewającą realizm. Bettina Rheims przekracza tym ciało, by osiągnąć pierwotną kobiecość w jej psychoanalitycznym „id” – wybuchowe impulsy, zwłaszcza seksualne. Jednocześnie, gdy te impulsy przenikają powierzchnię, świadomość modelki, przez jej skórę, rejestruje je na filmie.”
W 1995 roku Rheims została zaproszona przez Jacques’a Chiraca na koniec jego kampanii prezydenckiej, aby pracować zza kulis nad serią fotografii dokumentujących ostatnie etapy wyborów. Po wyborach Prezydentura Republiki Francuskiej zleciła Bettinie Rheims wykonanie oficjalnego portretu Jacques’a Chiraca. Powiedziała gazecie Libération, że chciała nadać Prezydentowi „zrelaksowany wygląd wielkich bohaterów w westernach”.
Wystąpiła w filmie dokumentalnym Maya Gallusa z 1997 roku Erotica: A Journey Into Female Sexuality.
Epoka zakończyła się publikacją w 1999 roku książki I.N.R.I. i jej eponimicznej wystawy. Ponownie łącząc spojrzenie Rheims z prozą Serge’a Bramly’ego, I.N.R.I. buduje filozoficzny dialog na temat historii ukrzyżowania poprzez fotografie scen z życia Chrystusa, od Zwiastowania po Wniebowstąpienie. Bettina Rheims proponowała „ilustracje zgodne z naszymi czasami, po pojawieniu się fotografii, kina i reklamowej ikonografii, jakby Jezus wracał dziś.” We Francji publikacja tego dzieła była przedmiotem silnych kontrowersji.
W 2002 roku Rheims stworzyła serię o Szanghaju podczas dwóch długich pobytów w mieście. „Pierwsze wrażenia podróżnika przybywającego do Szanghaju to wrażenia ludzi z głęboko zakorzenionymi rytuałami i tradycjami, które rzuciły się w wir współczesnego świata. Dzięki temu, że wchodzimy w to ‚inne myślenie’ bez uprzedzeń, Bettina Rheims daje nam nowy obraz paradoksu – współistnienia Chin z ich tysiącletnimi tradycjami, ich awangardową stroną, oficjalnymi aspektami i podziemnymi cechami."
W 2005 roku, w Galerie De Noirmont, Rheims zaprezentowała Héroïnes, dzieło będące przede wszystkim hołdem rzeźbie. Z tej okazji fotograf współpracowała z projektantem Jean Colonna [notatka wewn. W], by ubrać kobiety w oryginalne stroje. „Stare suknie haute couture zostały ponownie zestawione na każdej z tych współczesnych ikon. Te kobiety, o ich niekonwencjonalnej urodzie, bawiły się wtedy kamieniem, który na chwilę stał się ich piedestałem.”
Pod koniec lat 2000., Bettina Rheims ponownie współpracowała z Serge’em Bramlym i wystawiła Rose, c’est Paris w 2010 roku w Bibliothèque nationale de France. Fotograficzna opowieść znów została zbudowana na wątku fikcji, który Bettina Rheims i Serge Bramly stworzyli z elementów autobiograficznych. W tej pracy Paryż odgrywa „rolę muzy, bardziej niż przedmiotu, i pojawia się poprzez postacie wpisane w opowiadanie, w niemal alegorycznej formie. Młoda kobieta, znana nam tylko inicjałem B., poszukuje Rose, swojej siostry bliźniaczki, która rzekomo zniknęła. Prezentowana jako „wielka tajemnicza seria”, gatunek ukochany przez surrealistów, Rose, c’est Paris podzielona jest na trzynastu odcinków, w których odkrywamy m.in. niezwykłe lub ponure oblicze Paryża, celowo pozbawione ograniczeń czasowych."
Rheims pracowała również przy kampaniach reklamowych dla mody i dużych marek, takich jak Chanel i Lancôme, a także tworzyła portrety słynnych kobiet dla międzynarodowych magazynów. Rheims twierdzi, że była inspirowana przez Dianę Arbus i Helmutta Newtona, a także przez twórczość wczesnych malarzy."
(Wikipedia)