casamançais - Senegal (Bez ceny minimalnej )





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140826
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
SeneGalska rzeźbiarka.
Seni Awa Camara należy do tych artystek wprowadzonych na scenę sztuki współczesnej Afryki w 1989 roku przez wystawę Magiciens de la terre, a jej dzieła zostały nabyte i rozpowszechnione przez Jean Pigozzi, w dniu po wystawie. Podobnie jak wielu innych wystawionych w 1989 roku, S. A. Camara z góry nie przeznaczała swojej twórczości na rynek sztuki międzynarodowej i ograniczała ją raczej do rynku lokalnego: do kasamńskiego wioski, w której się urodziła, Bignony. Jeśli tam mieszka nadal, S. A. Camara eksportuje dziś swoje rzeźby po całym świecie. Oscylując między sztuką rzemieślniczą a sztuką naiwną, jej dzieła rodzą się wprost z wyobraźni artystki, bez uzasadniania ich pochodzenia, sensu czy możliwych interpretacji. Przybierając formę dziwnych stworzeń, czasem dwugłowych, często budowanych wokół wspólnego rdzenia, na którym pojawiają się liczne ciała dzieci lub zwierząt, jej rzeźby nawiązują do scen macierzyństwa, czerpią z kasamańskiego świata przyrody, a także z szerokiego bestiariusza.
SeneGalska rzeźbiarka.
Seni Awa Camara należy do tych artystek wprowadzonych na scenę sztuki współczesnej Afryki w 1989 roku przez wystawę Magiciens de la terre, a jej dzieła zostały nabyte i rozpowszechnione przez Jean Pigozzi, w dniu po wystawie. Podobnie jak wielu innych wystawionych w 1989 roku, S. A. Camara z góry nie przeznaczała swojej twórczości na rynek sztuki międzynarodowej i ograniczała ją raczej do rynku lokalnego: do kasamńskiego wioski, w której się urodziła, Bignony. Jeśli tam mieszka nadal, S. A. Camara eksportuje dziś swoje rzeźby po całym świecie. Oscylując między sztuką rzemieślniczą a sztuką naiwną, jej dzieła rodzą się wprost z wyobraźni artystki, bez uzasadniania ich pochodzenia, sensu czy możliwych interpretacji. Przybierając formę dziwnych stworzeń, czasem dwugłowych, często budowanych wokół wspólnego rdzenia, na którym pojawiają się liczne ciała dzieci lub zwierząt, jej rzeźby nawiązują do scen macierzyństwa, czerpią z kasamańskiego świata przyrody, a także z szerokiego bestiariusza.

