Sony - PCM-501es Dsp - cyfrowy procesor sygnału

Dźwięk wejściowy jest cyfryzowany do kodu o 14 lub 16 bitach w zależności od potrzeb użytkownika. Chociaż wersja 16‑bitowa oferuje lepszą jakość dźwięku pod względem szumu, zakresu dynamiki i zniekształceń, istnieje standard przemysłowy działający w systemie 14‑bit, stąd możliwość wyboru. Ponadto system korekcji błędów jest skuteczniejszy w formacie 14‑bit, ale o tym porozmawiamy później.
Konwersja sygnału analogowego na cyfrowy wiąże się z próbkowaniem, a 501‑ka używa częstotliwości próbkowania 44,1 kHz, która zapewnia pasmo od 5 do 20 000 Hz. To, w połączeniu z rozdzielczością próbkowania 16 bitów, oznacza, że teoretycznie można dorównać jakości nagrań na CD, ale z jeszcze lepszym pasmem odpowiedzi. Podobnie jak w CD, hałas i zniekształcenia są bardzo niskie, a zjawiska związane z prędkością, takie jak wow i flutter, są praktycznie niezauważalne. Ponieważ próbkowanie jest liniowe (wejście jest próbkowane w stałych krokach), stosowana jest przedwzmacnianie i deemfaza wysokich częstotliwości, aby jeszcze bardziej poprawić parametry pod kątem szumu. Skutkuje to podniesieniem poziomu wysokich częstotliwości podczas nagrywania i ich odpowiednim obniżeniem podczas odtwarzania, przywracając dźwięk do pierwotnego poziomu, ale redukując wysokoczęstotliwościowy szum wynikający z kwantyzacji. Szum kwantyzacji powstaje w wyniku różnic między falą wejściową a wyjściową, wynikających z faktu, że fala cyfrowo zsekwencjonowana składa się z ograniczonej liczby kroków. Każdy punkt fali analogowej jest cyfrowany do najbliższego kroku i chociaż te błędy są niewielkie w systemie 16‑bitowym, występują i ujawniają się w wyjściu jako hałas. Niektóre materiały prerejestrowane mogły nie być nagrane z użyciem przedwzmacniania, a w takim przypadku 501 wyposażony jest w system wykrywania tego stanu i automatyczne wyłączanie deemfazy podczas odtwarzania. Wskaźnik stanu sygnalizuje, czy funkcja jest aktywna czy wyłączona.