Willem Hendrik van der Nat (1864–1929) - Haven

W tym dziele Willem van der Nat dokonuje czegoś bardzo niezwykłego. Pracował na brązowym papierze, który celowo pozostawia widocznym w kompozycji. Dzięki subtelnie naniesionemu malarstwu często pozwala barwie papieru determinować kształty. Spójrz na przykład na łódź po lewej stronie: zarówno woda, jak i sama łódź w dużym stopniu składają się z naturalnego brązowego odcienia papieru. Mimo to od razu rozpoznajemy, że patrzymy na łódź na wodzie. Ta subtelna gra między farbą a podłożem ukazuje wielki talent Van der Nata i czyni to dzieło wyjątkowym i wyrafinowanym.

Wymiary: 30 cm x 37 cm
Wymiary z ramą: 40 cm x 49 cm
Dzieło podpisano w dolnym lewym rogu.
Dzieło znajduje się w pięknej ramie.

Willem Hendrik van der Nat (Leiden, 1864–1929) był wszechstronnym artystą: malarzem, rysownikiem, akwarelistą, rzeźbiarzem, akwaforstem (etuistą), ilustratorem i litografem. Swoje pierwsze lekcje rysunku pobierał w młodym wieku, a później kontynuował naukę w Hadze i w Leiden, gdzie nawiązał przyjaźń z artystą Florisem Versterem i krytykiem sztuki H.P. Bremmerem.

Początkowo Van der Nat pracował jako ilustrator i litograf, ale około 1900 roku całkowicie poświęcił się malarstwu. Jego styl rozwijał się od wpływów Szkoły Hadzkiej (Haagsche School) do bardziej ekspresyjnego, kolorowego sposobu pracy, czerpiącego inspirację od Van Gogha i Millet. Zyskał rozgłos dzięki swoim malowidłom owiec i kóz, często tworzonym podczas pobytów w Drenthe, malował także martwe natury, pejzaże i hiszpańskie sceny.

Van der Nat był współzałożycielem Lejdyjskiego stowarzyszenia artystów De Kunst om De Kunst i zalicza się go do rdzenia tzw. Lejdyjskich Impresjonistów — grupy malarzy wyróżniającej się luźnym pociągnięciem pędzla i żywym użyciem koloru. Malowali w mieście Leiden i wokół niego. Kierunek ten jest spokrewniony ze Szkołą Hadzką. Jego dzieła znajdują się w kolekcjach wielu muzeów, takich jak Stedelijk Museum De Lakenhal w Leiden i Kröller-Müller Museum w Otterloo.