Marius Bauer (1867-1932) - Monumentale tempelruïnes in Egypte

Ten akwarel Mariusza Bauera (1867–1932) ukazuje monumentalną prezentację architektury egipskiej, w której wysokie, postarzane masy budowlane i kolosalne formy wyrastają against niemal nieprzerwanym niebieskim niebem. Elementy pionowe dominują w obrazie, a Bauer przedstawia je z niskiej perspektywy, co znacznie podkreśla ich skalę i monumentalność. Po prawej architektura przechodzi w niższe, poziome fragmenty murów, tworząc silny kontrast między wysokością a szerokością.

Szczególnie mocne jest opanowanie techniki akwareli przez Bauera. Przezroczystymi washami w kolorze piaskowym, ochry, czerwono-brązowym i błękicie, z dużymi wycinanymi partiami papieru i kilkoma ciemnymi akcentami sugeruje masywną architekturę, nie wyprowadzając jej jednak drobiazgowo. Głębokie czerwono-brązowe cienie między wysokimi formami nadają pracy głębię, podczas gdy intensywne niebo błękitu wzmacnia ciepłą, nasłonecznioną architekturę. Dzięki zaledwie kilku pociągnięciom pędzla powstaje przekonująca gra światła, gorąca, przestrzeni i monumentalnej skali.

Temat bezpośrednio nawiązuje do ważnego rozdziału w dorobku Bauera. W 1894 roku Bauer podróżował do Egiptu, gdzie badał zarówno monumentalne pozostałości staroegipskiej cywilizacji, jak i islamistyczne dziedzictwo oraz krajobraz miejski Kairu. Utrwalił swoje obserwacje w szkicownikach i większych samodzielnych rysunkach, a także obszernie opisywał architekturę w korespondencji. To właśnie ta szeroka pasja ma znaczenie dla prezentowanego dzieła: Bauer postrzegał Egipt nie jedynie jako kraj faraonów, lecz jako otoczenie, w którym stare egipskie ruiny, islamska architektura i współczesny miejski i krajobrazowy obraz wspólnie kształtowały jego wizualny świat.

Akwarele na papierze, 56 x 44 cm. Wymiary z ramą: 77 x 63 cm. Z lewej dolnej strony podpis M. Bauer. Z odwrotu znajduje się stary znaczek ramiarza A.J. Heijdenrijk Jr. N.V., Amsterdam i Haga.

Biografia artysty

Marius Bauer (1867–1932) należy do czołowych holenderskich przedstawicieli orientalistycznego nurtu około 1900 roku. Studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Hadze i zyskał sławę dzięki malarstwu, akwarelom, rysunkom i grafice opartym na podróżach. Szczególne znaczenie miała jego podróż do Egiptu w 1894 roku. Tam badał zarówno monumentalne pozostałości dawnego Egiptu, jak i islamskie dziedzictwo oraz architekturę Kairu. Na miejscu wykonywał precyzyjne studia w szkicownikach i większych niezależnych rysunkach, które później mogły stanowić materiał ikonograficzny dla jego dorobku. Bauer przetłumaczył te obserwacje na rozpoznawalny, atmosferyczny język obrazowy, w którym architektura często góruje nad małymi ludzkimi postaciami lub nad krajobrazem. Jego twórczość charakteryzuje przejrzyste zwasy, trafna kreska i silne kontrasty światło-ciemność. Dzieła Bauera znajdują się między innymi w zbiorach Rijksmuseum w Amsterdamie.

Przy obrazie dołączana jest bezpłatnie bogato ilustrowana książka Marius Bauer 1867–1932 – Oczarowujący Wschód. Ta obszerna monografia historyka sztuki Andrého Kraayengy omawia podróże i dorobek Bauera i zawiera obszerną ikonografię i dokumentację historyczno-artystyczną jego twórczości orientalnej.