Arnold van de Laar (1886-1974) - Jager

Imponująca i duża scena polowa autorstwa Arnolda van de Laara (1886-1974), wykonana olejnym na płótnie i podpisana w lewym dolnym rogu A. v.d. Laar i datowana na 1924. Obraz o wymiarach płótna około 115 × 91 cm ma monumentalny format; łącznie z ramą mierzy około 133 × 106 × 4 cm.

Van de Laar buduje przedstawienie wokół myśliwego w wyraźnie czerwonym odcieniu płaszcza, ze szerokim rondem kapelusza, karabinem i rogami myśliwskim. Wokół niego zgromadziła się skrupulatnie opracowana wataha psów myśliwskich. Różne zwierzęta przedstawione są indywidualnie, z dużą uwagą dla anatomii, pozy, szczegółów sierści i nakładania się względem siebie. Szczególnie wydłużone chartów w pierwszym planie nadają kompozycji silny poziomy ruch, podczas gdy diagonale w górę skierowany karabin stanowi silny kontrpunkt.

Uwagę zwraca wyraźnie przestrzenna budowa. Szczegółowy pierwszy plan z psami i ciemną roślinnością przechodzi w otwarty, brązowawy krajobraz górzysty, nad którym zajmuje dużą część płótna dramatyczne niebo z chmurami. Ciężkie szaro-zielone chmury przeplatane są jasnobłękitno-zielonymi partiami i ciepło oświetlonymi krawędziami chmur. Silna czerwień myśliwego stanowi najważniejszy akcent kolorystyczny i od razu przyciąga wzrok do centrum przedstawienia.

Szczegółowe traktowanie farby zmienia się między drobiazgowymi figuratywnymi fragmentami a szerszymi, łagodniejszymi myślami w krajobrazie i wietrze. Dzięki temu powstaje wyraźny podział między precyzyjnie opisanymi postaciami na pierwszym planie a bardziej atmosferycznie traktowaną dalą. Klasyczna kompozycja, wyraźny clair-obscur i dbałość o kostiumologię historyczną nawiązują do intensywnego badania techniki malarskiej i języka obrazowego starych mistrzów przez Van de Laara.

Biografia artysty

Arnold van de Laar (’s-Hertogenbosch, 1886 – Vught, 1974) był holenderskim malarzem i restauratorem obrazów, z wyraźnym zainteresowaniem historycznymi technikami malarskimi. W latach 1913–1930 miał dostęp do Rijksmuseum, aby intensywnie badać dzieła z kolekcji i odtwarzać je zgodnie z oryginałem. Ta praktyka doprowadziła go bezpośrednio do zapoznania się z kompozycją, traktowaniem koloru i techniką malarską dawnych mistrzów.

Poza tym studium Van de Laar wykształcił samodzielne, malarskie dzieło. Jego twórczość i pozycja w brabanckim środowisku artystycznym zostały szeroko zbadane w monografii Jeden tysiąc-artysta w Den Bosch: Arnold van de Laar i brabancki świat sztuki (1886-1974). W 2016 roku Muzeum Slager w ’s‑Hertogenbosch poświęciło jego dorobkowi wystawę Kopia kontra autonomia, w której centralne były zarówno jego samodzielne malarstwo, jak i intensywne badanie starszych mistrzów.