Marinus Fuit (1934) - Blauw wit object in interieur

Lithografia z 1982 roku, w której Marinus Fuit umieszcza monumentalny, niebiesko-biały obiekt w centrum w ściśle skonstruowanej przestrzeni architektonicznej. Zakrzywiona, prawie rzeźbiarska forma składa się z oddzielnych segmentów, z których szwy i nitowanie są misternie odwzorowane. Naprzeciwko tej organicznej krzywiźnie stoją ostre linie perspektywy jasnego, żółtego podłogu i geometryczne ograniczenia ścian oraz otworu okiennego. Z lewej strony wnętrze otwiera się na pole czystego niebieskiego, podczas gdy ciężka plama cienia po prawej stronie potęguje poczucie przestrzeni.

Charakterystycznym elementem języka Fuita jest połączenie rozpoznawalnych, codziennych form z niezwykłą skalą i silnie uporządkowaną perspektywą. Przedstawienie pozostaje figuratywne, ale dzięki izolowanemu umieszczeniu obiektu, prawie pustemu otoczeniu oraz wyraźnemu kontrastowi między żółtym, niebieskim, białym a szarym nabiera dystopijnego charakteru. To właśnie napięcie między precyzyjną konstrukcją a zagadkową sytuacją przestrzenną stanowi powtarzający się motyw w jego twórczości; Rijksmuseum posiada kilka prac, w których występują podobne obiekty i przesunięcia przestrzenne.

Lithografia podpisana piórem w tytule Blauw-wit object in interieur, datowana 1982 i numerowana 82/200. Rozmiar dzieła około 39 × 52 cm; oprawione około 56 × 71 cm.

Biografia artysty

Marinus Fuit (Koog aan de Zaan, 1934) to holenderski malarz, rysownik i graficzny, kształcący się na litografii w Grafische School w Amsterdamie. Po początkowo abstrakcyjnym okresie od lat sześćdziesiątych wykształcił wyraźnie figuratywny język obrazu, w którego centrum stoją architektura, krajobrazy i silnie wyolbrzymiane codzienne przedmioty. Jego prace zostały zaprezentowane w 1964 roku w Galerie Mokum podczas wystawy dwunastu „nowych figurantów” oraz w 1971 roku w Stedelijk Museum Amsterdam; w 1972 roku nastąpiła solowa prezentacja w Frans Hals Museum.