Lustro ścienne - Drewno, Szkło

Owalne portugalskie lustro w mahoniu rzeźbione i ażurowe - okres romantyczny / gust D. José, ok. 1870–1890.

Ten egzemplarz jest ciekawszy niż zwykłe lustro mahoniowe. Ze względu na bardzo wydłużony owal, bogactwo rzeźby, dużą ażurową nadśrodkę (cimasa) i typ kompozycji ozdobnej, najodpowiedniejszym przypisaniem jest Portugalia, druga połowa XIX wieku, w tzw. okresie romantycznym, reinterpretujący w sobie język rokoko/D. José.

Przedmiot: lustro ścienne owalne
Kraj: Portugalia
Epoka: druga połowa XIX wieku
Datowanie: ok. 1870–1890
Styl: portugalski romantyzm / neorokoko, w guście D. José
Materiał: rzeźbione i ażurowe mahoniowe
Szkło: owalne i szlifowane
Wymiary: 90 × 49 × 6 cm

Eleganckie, ścienne lustro o wydłużonym, owalnym formacie, wykonane z mahoniu w ciemnobrązowym odcieniu, z bogato rzeźbioną ramą i ażurowymi elementami ornamentacyjnymi.

Duża owalna płytka jest osadzona w ramie o wypukłym profilu, zdobionej ciągłym listwą roślinną, z uproszczonymi liśćmi i regularnym ciągiem małych otworów w okrągłe kształty. Ten szczegół nadaje ramie nietypową fakturę i powinien być zachowany w opisie.

Wzdłuż boków pojawiają się małe wystające ornamenty z kwiatami, liśćmi, zawijasami i koralikami, z każdym krokiem wzbogacając ramę w miarę zbliżania się ku górnej części.

Duża ażurowa nadśrodkowa część. Najważniejszym elementem mebla jest imponująca ażurowa i rzeźbiona nadśrodkowa. Kompozycja rozwija się symetrycznie wokół dużego palmety lub centralnego liścia, otoczonego przez: liście kęciny; duże wulety w kształcie C; zawijasy roślinne; ażurowe elementy liściaste; małe wulety boczne;

a zakończenie górne w formie odwróconego liścia. Głębokość rzeźby i różne ażurowania tworzą ekspresyjną grę światła i cienia. To właśnie ta nadśrodkowa część zbliża mebel do portugalskich, romantycznych lustra inspirowanych rokoko, zamiast typowego angielskiego lustra wiktoriańskiego.

Dolna strefa kończy się również małym, symetrycznym, rzeźbionym i ażurowanym ornamentem, utworzonym przez zawijasy i zwisający liść, równoważąc wizualnie przepych górnej części.

Portugalski mebel z XVIII wieku często nawiązywał do motywów z XVII wieku: wklejane, akanty, wulety i ażurowe rzeźby, lecz z większą symetrią i solidnością.

Szkło szlifowane - Płyta owalna ma szeroki peryferyjny kutai (szlif), całkowicie dopasowaną do kształtu. To pozytywny i handlowy istotny detal.

Stan: Ramka nosi ślady wieku: drobne otarcia, rysy, drobne ubytki powierzchni i nierówności drewna. Górny floron wygląda na odrestaurowany i sklejony. Główna rzeźba, jednak, pozostaje zasadniczo kompletna, w tym delikatna nadśrodkowa część i dolny floron.

Tył pokazuje dużą owalną płytę drewnianą i układ zawieszenia z tyłu.