Rzeźba, Santo Obispo - 90 cm - Lipa

Wyjątkowa, samodzielnie stojąca rzeźba świętego biskupa wykonana z litego drewna, całkowicie przypisana do Szkoły Południowych Niemiec (ok. 1600–1700). Wyjątkowy obiekt z okresu Hochmittelalteru charakteryzujący się linearną hieratycznością typową dla późnogotyckiego środkowoeuropejskiego (Spätgotik) stylu oraz unikalną historyczną patyną.

Z powodu geometrycznego, sztywnego opadania fałd rośliny (materii ubrania), surowej twarzy i krótkiej grzywki uformowanej w stałe loki, dzieło można by zaklasyfikować jako: „okrąg Tilmana Riemenschneidera” lub „warsztat Hansa Bilgera”. Uzasadnienie: Mistrzowie regionalni Franconii i Szwabii (południowe Niemcy) wprowadzili na początku XVI wieku tego typu typologię poważnych, solemnych figur sakralnych. Ich pomocnicy i lokalne warsztaty wiernie replikowały tego rodzaju rzeźby bez polichromii, przeznaczone do małych oratoriów.

Na aukcję wystawiana jest imponująca wolnostojąca rzeźba z litego drewna, wykonana w XVII wieku przez anonimowego mistrza ze Szkoły Niemieckiej. Przedstawia godność liturgiczną Świętego Biskupa, odzianego w tradycyjne, misternie wyrzeźbione szaty kościelne: nosi wysoką, szpiczastą mitrę (charakterystyczny typ, który zaczynał być standaryzowany w pracowniach środkowoeuropejskich na przełomie wieków) zdobioną reliefową krzyżem, długą płaszczową pelerynę na ramionach i alba opasaną w talii plecionym warkoczem z którego zwisają dwa zawijasy z frędzlami. Styl i cechy techniczne: Rzeźba wyróżnia się mistrzowskim potraktowaniem liniowym i geometrycznym ubioru, z silnie pionowymi i kątownymi fałdami, które precyzyjnie kończą się przy stopach; charakterystyczny atrybut późnogotyckiego średnioeuropejskiego (Spätgotik) stylu. Twarz wykazuje oszczędną, mistyczną i powściągliwą ekspresję, otoczoną grzywką ułożoną z stałych i symetrycznych kosmyków opadających po obu stronach.
Na poziomie technicznym figura została wyrzeźbiona z jednorodnego, monolitycznego bloku i nie ma wydruku odwrotnej strony. Ta cecha strukturalna jest wysoko ceniona w niemieckiej wyobraźni duchowej epoki, ponieważ potwierdza, że rzeźba została zaprojektowana jako figura reliefowa wolnostojąca, pierwotnie przeznaczona do zdobiącej ołtarz predelli, pojedynczej niszy lub prywatnej kaplicy oratoryjnej.
Stan zachowania:
Drewno zostało oczyszczone z dawnych polichromii lub późniejszych przekształceń, co umożliwia podziwianie subtelnych śladów narzędzi ręcznego obróbki (dłut) oraz głębokiej naturalnej oksydacji na powierzchni przez niemal pięć wieków. Wykazuje ślady zużycia właściwe dla zaawansowanego wieku, drobne pęknięcia spowodowane skurczem drewna, stabilizowane i dawne ślady kornika już poddane leczeniu i nieaktywne. Ręce częściowo otwarte wskazują na brak dawnych atrybutów wolnostojących (takich jak berło liturgiczne lub księga pisma), co jest powszechnym zużyciem w tego typu wyposażeniu liturgicznym z tego okresu, nie umniejszając jednak wyjątkowej wartości historycznej.

BIBLIOGRAFIA REFERENCYJNA:
Baxandall, Michael. The Limewood Sculptors of Renaissance Germany (Wydawnictwo Yale University Press). Fundamentalne studium rzeźby drewnianej z perspektywy południowych Niemiec i jej struktur fałdów.
Kammel, Frank Matthias. Spätgotische Skulptur in Schwaben und Franken (Nürnberg). Typizacja średniej wielkości świętych biskupów do ołtarzy regionalnych na przełomie XV i XVI wieku.

Pochodzenie: z prywatnej kolekcji
Uwaga:
„W celu zapewnienia bezpieczeństwa i idealnego stanu dzieła, w zależności od jego objętości i charakteru, transport i dostawa mogą być realizowane przez samego sprzedawcę”