Hasan Djaafar (1919-1995) - Sabung Ayam (Cockfighting)

Sabung Ayam (Walki kogów)

Twórca / Autor: Hasan Djaafar (1919–1995)
Podpis: Podpisano w lewym dolnym rogu
Kraj pochodzenia: Indonezja
Technika: Olej na płótnie
Rama: Z ramą
Wymiary dzieła: 115 × 77 cm
Stan: W dobrym stanie.

Tło informacyjne
Opis dzieła

Sabung Ayam (Cockfighting) to ekspresyjny obraz olejny, w którym Hasan Djaafar sprowadza walkę kogów do silnej, niemal abstrakcyjnej serii kolorów, ruchu i pociągnięć pędzla. Choć kompozycja na pierwszy rzut oka może wydawać się abstrakcyjna, w centralnej masie obrazowej da się dostrzec formy odnoszące się do kogów i ich rozwiniętych piór.

Konstrukcja kompozycyjna jest silnie dynamiczna. Szerokie, zakrzywione pociągnięcia pędzla poruszają się w okręgach wokół środka, tworząc niemal wirującą strukturę obrazu. Szczególnie w górnej części formy rozchodzą się w długie, potężne pasma, podczas gdy ruch farby zagęszcza się ku dołowi. Powstaje w ten sposób wyraźne wrażenie ruchu, bez że przedstawienie zostało szczegółowo lub naturalistycznie opracowane.

Użycie koloru jest intensywne i kontrastowe. Głębokie błękity, turkus, zielenie i czernie przeplatają się z jaskrawymi czerwieniami, pomarańczem, żółcią i bielą. Ciepłe kolory koncentrują się głównie wokół centrum i pionowej osi środkowej, podczas gdy ciemniejsze i chłodniejsze odcienie otaczają kompozycję. Widoczne, szerokie pociągnięcia pędzla i miejscowo grubsza warstwa farby podkreślają fizyczny i spontaniczny charakter powierzchni malarskiej.

Stylowo praca znajduje się na pograniczu ekspresjonizmu i figuratywnej abstrakcji. Zgodnie z dokumentowaną drogą rozwoju Djaafara, jego malarstwo łączyło tematy indonezyjskie z nowoczesnymi europejskimi technikami malarskimi. Postacie, krajobrazy, architektura i sceny z życia codziennego stanowiły powtarzające się motywy. Jego technika charakteryzowała się m.in. silnym kontrastem kolorów i swobodnym traktowaniem farby; używał także szpachelki i czasem nakładał kolory nierozmieszane. Djaafar sam nie chciał klasyfikować swojej pracy do jednej konkretnej szkoły.

Jego kariera miała wyraźny charakter międzynarodowy. W 1959 roku zorganizował wystawę indywidualną w Singapore Polytechnic, po czym następowały ekspozycje w m.in. Jakarta, Waszyngtonie, Nowym Jorku, Rio de Janeiro, Hadze, Hamburgu i Eindhoven. W 1971 roku zaprezentował 95 obrazów w ambasadzie Indonezji w Hadze.