La Feillée - Plain-Chant et Psalmodie - 1835

ILE RZADKI PORADNIK ŚPIEWU Z SETKAMI NOTACJI MUZYCZNYCH
Rzadkie, osiemnastowieczne wydanie słynnej metody François de La Feillée poświęconej chorałowi gregoriańskiemu i salmody, zgodnie z rytami rzymskim i paryskim.
Wydanie z 1835 roku, powielone między Paryżem a Avignonem, rozwija i rozszerza jedno z najtrwalszych francuskich podręczników śpiewu liturgicznego z XVIII i XIX wieku.
Tom zawiera liczne przykłady muzyczne wygrawerowane w tekście, msze, intonacje, psalmy i kompozycje plain-chantu zarówno prostego, jak i figuralnego.
Interesujące świadectwo praktyki muzyki katolickiej we Francji na progu wielkiego ożywienia ruchu restaurowania chorału gregoriańskiego w XIX wieku.
Egzemplarz kompletny, VIII, 544 strony, zachowany w pełnej skórze z epoki z dekoracjami i złotymi tytułami na grzbiecie.

WHY TO BUY
RZADKA EDYCJA Z 1835 – Edycja paryżsko-avignonijska z 1835 roku, obecnie trudno dostępna na rynku antykwarycznym; w bieżących poszukiwaniach handlowych dostępne są głównie edycje z XVIII wieku lub nowoczesne reprinty, nie ta konkretna wersja druku.
MUZYKA NA CAŁĄ STRONĘ – Setki przykładów zapisu kwadratowego i figuratywnego towarzyszących omówieniu oraz liczne kompozycje liturgiczne czynią ten tom szczególnie interesującym dla kolekcjonerów muzyki dawnej i historii liturgii.
WAŻNA HISTORIA CHANTU – Méthode La Feillée, pierwotnie opublikowana w 1748 roku i nieustannie drukowana i rozwijana przez prawie sto lat, miała szeroki zasięg w francuskim nauczaniu śpiewu liturgicznego.
WSPÓŁCZESNE OPROWADZENIE KABLE SKÓRZANE – Egzemplarz w eleganckiej, pełnej skórze z epoki, z tytułem i złotymi ozdobami na grzbiecie oraz dekorowanymi brzegami, ogólnie bardzo dobrze zachowany.

MARKET VALUE
Nadmierna rzadkość niniejszego druku z 1835 roku, bogate wyposażenie muzyczne, kompletność i zachowana dawna oprawa uzasadniają w tym egzemplarzu wartość detaliczną w granicach 350–550 EUR.

FIZYCZNY OPIS I STAN
Dawna skóra; gładki grzbiet zdobiony przędziami i złotymi ornamentami, tytuł złocony „MÉTHODE DE PLAIN-CHANT”; marmurkowe brzegi stron. Delikatne otarcia i drobne powierzchowne ubytki skóry, bardziej widoczne na krawędziach i końcach grzbietu, zgodne z wiekiem. Stronice z ryciną drukowaną w blasku – Frontispis z litografowanym motywem. Tekst we francuskim z licznymi wpisami muzycznymi w tekście, obejmującymi przykłady intonacji, salmodii, mszy, hymnów, antfon, litanii, Stabat i innych utworów liturgicznych. Strony z drobnymi nabrzmieniami tuszowymi lub flądrzeniami. W starych księgach z wieloletnią historią mogą występować pewne niedoskonałości, nie zawsze uwzględnione w opisie. Ta aukcja zawiera obrazy generowane sztucznie. Odwołuj się do oryginalnych fotografii, by zweryfikować faktyczny stan obiektu. Obrazy stanowią integralną część opisu. Str. (2); 2nn; 8; 544; (2).

FULL TITLE AND AUTHOR
Méthode de Plain-Chant et de Psalmodie selon les rites Romain et Parisien.
Paris, Méquignon J.or; Avignon, A. Chambeau, 1835.
François de La Feillée.

CONTEXT I ZNACZENIE
Plain-chant stanowi wielką tradycję monodyczną śpiewu liturgicznego Zachodu. Dzieło La Feillée narodziło się jako praktyczny podręcznik dla duchownych, chanterów, parafii i wspólnot religijnych, i dotyczy nie tylko czytania nut, ale także tonacji, intonacji, salmodii, wymowy, cadencji i konkretnych wykonawczych aspektów repertuaru sacralnego. Szczególną cechą tej edycji jest odniesienie do rytów zarówno rzymskiego, jak i paryskiego, co jest szczególnie istotne w pierwszej połowie XIX wieku we Francji, gdzie współistniały jeszcze lokalne tradycje liturgiczne i rosnący powrót do unifikacji rzymskiej. Jeszcze w 1830 roku tylko część diecezji francuskich celebrowała według rytuału rzymskiego, a w kolejnych dekadach rozwinął się szeroki ruch reformy i restauracji chóru liturgicznego. Liczne strony muzyki przekształcają tom w prawdziwe narzędzie operacyjne: po regułach następują przykłady, intonacje ośmiu tonów, msze i bogaty repertuar na wykonywanie w roku liturgicznym.

KRÓTKA BIOGRAFIA AUTORA
François de La Feillée był duchownym i teoretykiem śpiewu sakralnego we Francji, związanym z kręgami muzyki kościelnej w Chartres i Poitiers. Współczesne źródła umieszczają go między około 1700 a 1763 rokiem; oprócz słynnej Méthode pracował nad repertuarami liturgicznymi takimi jak antifonaria, graduale, msze i inne utwory śpiewu kościelnego. Jego nazwisko pozostaje przede wszystkim związane z Méthode nouvelle pour apprendre parfaitement les règles du plain-chant et de la psalmodie, jednym z najpomyślniejszych francuskich podręczników w swoim gatunku. Jasność wykładu sprzyjała jego długiej popularności wydawniczej, a jeszcze w 1843 roku François-Joseph Fétis wspominał wyraźnie o sukcesie metody La Feillée.

HISTORIA WYDAWNICTWA I ROZPOWSZECHNIENIE
Pierwsze wydanie Méthode ukazało się w Poitiers w 1748 roku. Nastąpiło drugie, znacznie powiększone, w 1754 roku, trzecie w 1760 roku i liczne reprinty w XVIII wieku. W 1782 dzieło ponownie zostało przejrzane, skorygowane i powiększone przez duchownego uznanego za ucznia La Feillée, co tłumaczy zapis w frontispisie edycji z 1835 roku. Żywotność podręcznika kontynuowana była w XIX wieku: Fétis, pisząc w 1843 roku, odnotowuje wydania w Avignon w latach 1810 i 1815, w Lyonie w 1812, w Paryżu w 1823 i w Avignon w 1825, pokazując, że tekst był nadal używany prawie sto lat po jego pierwszym pojawieniu się. Wersja tu przedstawiona, Paris–Avignon 1835, należy więc do późniejszego etapu i już w pełni mieszczańskiego XIX wieku popularności dzieła. Notka preliminarna „Avis sur cette nouvelle édition” bezpośrednio podkreśla sukces poprzednich wydań i oświadcza, że nowa edycja została ponownie przejrzana i powiększona. Nie nazwano jednak bez weryfikacji w międzynarodowych katalogach „tylko dwóch znanych kopii”: najpewniejsza, handlowo, formuła to „RARA EDIZIONE DEL 1835, ATTUALMENTE DI DIFFICILE REPERIBILITÀ SUL MERCATO”.

BIBLIOGRAFIA I ODNOŚNI
Bibliothèque nationale de France, Catalogue général, autorité François de La Feillée.
Fétis, François-Joseph, Méthode élémentaire de plain-chant à l’usage des séminaires, des chantres et organistes, Paris, 1843.
La Feillée, François de, Méthode nouvelle pour apprendre parfaitement les règles du plain-chant et de la psalmodie, Poitiers, Jean Faulcon, 1748.
La Feillée, François de, Méthode nouvelle pour apprendre parfaitement les règles du plain-chant et de la psalmodie, Paris–Poitiers, Hérissant–Faulcon, 1754.
La Feillée, François de, Méthode nouvelle pour apprendre parfaitement les règles du plain-chant et de la psalmodie, Poitiers, Jean Faulcon l’aîné, 1760.
Centre de Musique Baroque de Versailles, Guide historique et pratique du plain-chant baroque et du faux-bourdon.
Bibliothèque nationale de France, Département de la Musique.
WorldCat, cataloghi internazionali delle opere di François de La Feillée.
CCFr – Catalogue collectif de France.
RISM – Répertoire International des Sources Musicales.