Figurka - Virgen en Pedestal - Srebro, Marmur






Posiada 20-letnie doświadczenie w handlu ciekawostkami, w tym 15 lat u wiodącego francuskiego dealera.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142038
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Jest to srebrna Virgen z XIX wieku, która skupia w sobie cały dramatyzm zawarty w teatralności eleganckiego baroku reinterpretowanego w kluczu pobożnościowym. Postać, ważąca około 400 gramów srebra, nie licząc wewnętrznej konstrukcji ani podstawy, wznosi się w wyniosłej, niemal sakralnej pionowości: welon opada w głębokich, niemal architektonicznych fałdach, otulając ciało jak metalowa kaskada, podczas gdy tunika sugeruje subtelny ruch, bardziej duchowy niż fizyczny.
Twarz serena i lekko przechylona odpowiada kanonowi późnego baroku: pełne policzki, opuszczone spojrzenie, łagodność, która nie jest naiwna, lecz medytacyjna. Dzieciątko, trzymane mocno i z czułością, prezentuje tę samą precyzyjną funerę wykonania, z włosami wyrzeźbionymi w imadle i małą, lecz proporcjonalną anatomią, typową dla warsztatów peninsularnych XIX wieku, które podążały za modelami z poprzedniego wieku.
Piedestal, o samodzielnej konstrukcji, działa jako kontrapunkt: podnosi postać i oddziela ją od codzienności, wzmacniając jej charakter przedmiotu kultu. Srebro, z delikatnym połyskiem i starą patyną, nadaje obecność godną, niemal liturgiczną, przypominając obrazy procesyjne mniejszych formatów lub elementy przeznaczone do prywatnych oratoriów.
W całości jest to dzieło łączące pobożność, rzemiosło i teatralność baroku, rzeźba zaprojektowana, by towarzyszyć cicho, z gęstą symboliką i skromną piękną dawnego srebra.
Wysyłka polecona i dobre opakowanie.
Historie sprzedawców
Jest to srebrna Virgen z XIX wieku, która skupia w sobie cały dramatyzm zawarty w teatralności eleganckiego baroku reinterpretowanego w kluczu pobożnościowym. Postać, ważąca około 400 gramów srebra, nie licząc wewnętrznej konstrukcji ani podstawy, wznosi się w wyniosłej, niemal sakralnej pionowości: welon opada w głębokich, niemal architektonicznych fałdach, otulając ciało jak metalowa kaskada, podczas gdy tunika sugeruje subtelny ruch, bardziej duchowy niż fizyczny.
Twarz serena i lekko przechylona odpowiada kanonowi późnego baroku: pełne policzki, opuszczone spojrzenie, łagodność, która nie jest naiwna, lecz medytacyjna. Dzieciątko, trzymane mocno i z czułością, prezentuje tę samą precyzyjną funerę wykonania, z włosami wyrzeźbionymi w imadle i małą, lecz proporcjonalną anatomią, typową dla warsztatów peninsularnych XIX wieku, które podążały za modelami z poprzedniego wieku.
Piedestal, o samodzielnej konstrukcji, działa jako kontrapunkt: podnosi postać i oddziela ją od codzienności, wzmacniając jej charakter przedmiotu kultu. Srebro, z delikatnym połyskiem i starą patyną, nadaje obecność godną, niemal liturgiczną, przypominając obrazy procesyjne mniejszych formatów lub elementy przeznaczone do prywatnych oratoriów.
W całości jest to dzieło łączące pobożność, rzemiosło i teatralność baroku, rzeźba zaprojektowana, by towarzyszyć cicho, z gęstą symboliką i skromną piękną dawnego srebra.
Wysyłka polecona i dobre opakowanie.
