Martin Parr - Luxury - 2009

WIELKIE FOTOKSIĘGI W TYPICZNYM, LEGENDARNYM STYLU MARTINA PARRA.

Martin Parr (1952-2025) to znany brytyjski fotograf, którego kariera obejmuje trzy dekady. Wydał ponad 80 książek, w tym Bad Weather, The Last Resort, Signs of the Times, Home and Abroad, Think of England, Life’s a Beach i ostatnio Black Country Stories. Prezes Magnum Photos, prezentował swoje prace na całym świecie i kuratorował liczne wystawy.

PRAWIDŁOWA, PIERWSZA ORYGINALNA ANGIELSKA EDYCJA (wydana także w innych językach).

DOSKONŁA, WŚRÓD NOWYCH I NIEOTWIERANO KONDITION.

You've come to the right place!
To najnowsze wydanie VERY POPULAR SINGLE-SELLER-AUCTION na 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).

Prezentujemy osobisty, najlepszy zestaw INTERNATIONAL PHOTOBOOKS z MOJEJ PRYWATNEJ KOLEKCJI oraz z NIEDAWNYCH NABYĆ.

"W swoim epitomie na wiek konsumpcji i bogactwa, Luxury prezentuje fotografie wykonane przez Martina Parr'a podczas pięciu lat obserwowania bogatych i wytwornych na międzynarodowych spotkaniach z gratuką szampanu. W serii zarówno sardonicznej, jak i czułej wobec ofiar luksusu, Parr ukazuje imprezy, gonitwy konne i znaczące wydarzenia.
Z powlekaniem z imitacją skóry krokodylej i złoconymi brzegami, Luxury jest idealnym souvenir era przed wybuchem bańki. Wstęp napisanego przez Sir Paula Smitha, czołowego projektanta mody i adoratora fotografii Parr'a, stanowi przekonujący argument za nową pokorą.
Martin Parr, wpływowa i uznawana postać w świecie fotografii, był satyrycznym obserwatorem współczesnego życia. Autor ponad 30 książek o fotografii, jego prace znajdują się w zbiorach wielu muzeów na całym świecie."
(from the publisher)

Jak zawsze 5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i dokładne opisy, 100% ochrony, 100% ubezpieczenia i łączoną wysyłkę na cały świat.

Chris Boot, Londyn. 2009. Pierwsze wydanie, pierwsze druku.

Twarda okładka. 255 x 255 mm. 112 stron. Tekst: Paul Smith. Tekst po angielsku.

Stan:
Wewnątrz i na zewnątrz jak nowy i nieczytany; doskonały, super świeży i bez wad z żadnymi znakami poprzedniego właściciela i bez plam. Najmniejszy ślad użytkowania, żadne istotne wady. Ogólnie prawie idealny stan.

Świetny tytuł Martina Parr’a – w cudownym, świeżym i bez skazy stanie.

"Martin Parr był brytyjskim fotografem dokumentalnym, fotoreportażystą i kolekcjonerem photobooków. Znany z projektów fotograficznych, które przybliżają w sposób intymny, satyryczny i antropologiczny różne aspekty nowoczesnego życia, zwłaszcza dokumentując klasy społeczne Anglii i szerzej bogactwo świata Zachodu.
Jego najważniejsze projekty to projektowanie na obszarach wiejskich (1975–1982), The Last Resort (1983–1985), The Cost of Living (1987–1989), Small World (1987–1994) i Common Sense (1995–1999).
Od 1994 Parr był członkiem Magnum Photos. Wydał około 40 samodzielnych photobooków i brał udział w około 80 wystawach na całym świecie – w tym w międzynarodowej wystawie podróżującej ParrWorld i retrospektywie w Barbican Arts Centre w Londynie w 2002 roku.
The Martin Parr Foundation, założony w 2014 roku i zarejestrowany jako organizacja charytatywna w 2015 roku, otworzył swoją siedzibę w rodzinnym Bristolu w 2017 roku. Przechowuje własne archiwum Parr’a, jego kolekcję brytyjskiej i irlandzkiej fotografii innych fotografów oraz galerię.
Urodzony w Epsom, Surrey, Parr od młodości chciał zostać fotografem dokumentalnym. Wczesny wpływ wywarli na niego jego dziadek, George Parr, amatorski fotograf i członek Royal Photographic Society. Ożenił się z Susan Mitchell i mają jedno dziecko, Ellen Parr (ur. 1986). Parr zdiagnozowano na raka w maju 2021 roku.
Parr mówił o swojej fotografii:
Najważniejsze, co ciągle badam, to różnica między mitologią miejsca a jego rzeczywistością. ... Pamiętaj, że tworzę poważne fotografie przebrane za rozrywkę. To część mojej mantry. Sprawiam, że zdjęcia są akceptowalne, by dotrzeć do publiczności, ale w głębi serca jest tam wiele rzeczy, które nie są ostro wypisane w Twojej twarzy. Jeśli chcesz je czytać, możesz je czytać.
Estetyka Parr’a to zbliżenie, osiągane za pomocą obiektywu makro i nasyconych kolorów, wynik jednego z rodzajów filmu i/lub użycia ring flash. Pozwalają mu przedstawić swoje obiekty „pod mikroskopem” w ich własnym środowisku, dając im przestrzeń do ujawniania życia i wartości w sposób, który często niesie ze sobą niezamierzony humor. Jego technika, widoczna w książce Signs of the Times: A Portrait of the Nation's Tastes (1992), ma powiedzieć, że widzowie odczuwają ambiwalentne emocje – niepewni, czy śmiać się, czy płakać.
Parr studiował fotografię na Manchester Polytechnic w latach 1970–1972 wraz z współbiesiadami Daniel Meadows i Brian Griffin. Parr i Meadows współpracowali przy różnych projektach, w tym pracując jako fotografowie w Butlin's. Byli częścią nowej fali dokumentalnych fotografów, „luźnej brytyjskiej grupy, która, choć sama sobie nie nadawała tytułu, stała się znana jako 'Young British Photographers', 'Independent Photographers' i 'New British Photography'.
W 1975 Parr przeniósł się do Hebden Bridge w West Yorkshire, gdzie ukończył swoje pierwsze dojrzałe dzieło. Był zaangażowany w Albert Street Workshop, centrum działalności artystycznej, które obejmowało ciemnię i przestrzeń wystawową. Parr spędził pięć lat, fotografując wiejskie życie w tym regionie, koncentrując się na kaplicach metodystycznych (i niektórych baptystów) niekonformistycznych, które były punktem skupienia odizolowanych społeczności rolniczych, które na początku lat 70. zamykały się. Fotografował w czerni i bieli, ze względu na swoją nostalgiczność i dopasowanie do celebracyjnego spojrzenia na tę przeszłą aktywność. W tamtym czasie fotografowie również byli zobowiązani pracować w czerni i bieli, aby być traktowanymi poważnie, kolor kojarzył się z fotografią komercyjną i robioną „życiowo” zdjęciami. Jego seria The Non-Conformists była szeroko eksponowana wówczas i opublikowana jako książka w 2013 roku. Krytyk Sean O'Hagan, pisząc w The Guardian, stwierdził: „Łatwo zapomnieć, jak skromnie obserwacyjny Parr był jako czarno-biały fotograf.”
W 1980 Parr poślubił Susan Mitchell i, dla jej pracy, przenieśli się na zachodnie wybrzeże Irlandii. Założył ciemnię w Boyle, w hrabstwie Roscommon.
Pierwsze publikacje Parr, Bad Weather, wydane w 1982 roku przez Zwemmer z dotacją Arts Council, Calderdale Photographs (1984) i A Fair Day: Photographs from the West Coast of Ireland (1984), wszystkie zawierały zdjęcia z głównie północnej Anglii i Irlandii, w czerni i bieli. Używał Leiki M3 z obiektywem 35 mm; dla Bad Weather szybko przeszedł jednak na aparat podwodny z lampą błyskową.
W 1982 Parr i jego żona przeprowadzili się do Wallasey w Anglii i trwale przeszedł na fotografię w kolorze, zainspirowany pracą amerykańskich fotografów kolorowych, głównie Joela Meyerowitza, ale także Williama Eggleston i Stephena Szeora, a także Brytyjczyków Petera Frasera i Petera Mitchella. Parr napisał, że „również natknąłem się na kartki pocztowe Johna Hinde'a, kiedy pracowałem w Butlin's na początku lat 70. i jasny, nasycony kolor tych kart miały na mnie duży wpływ.” Podczas lata 1983, 1984 i 1985 fotografował pracującą klasę na plaży w pobliskim New Brighton. Ta praca została opublikowana w książce The Last Resort: Photographs of New Brighton (1986) i wystawiona w Liverpoolu i Londynie.
Chociaż John Bulmer zapoczątkował kolorową fotografię dokumentalną Wielkiej Brytanii już od 1965 roku, Gerry Badger powiedział o The Last Resort.
Trudno w perspektywie prawie ćwierć wieku nie docenić znaczenia The Last Resort, zarówno w brytyjskiej fotografii, jak i w karierze Parr’a. Dla obu reprezentowało to trzęsienie ziemi w podstawowym trybie wyrazu fotograficznego, z monochromu na kolor, fundamentalna zmiana techniczna, która zapowiadała rozwój nowego tonu w fotografii dokumentalnej.
Karen Wright, pisząca w The Independent, stwierdziła: „Był atakowany przez niektórych krytyków za swoją obserwacyjną analizę klasy pracującej, ale patrząc na te prace, widzimy nieugięte oko Parr’a uchwytujące prawdę o klasie społecznej, która czerpie radość z wypoczynku w każdej dostępnej formie.”
W 1985 Parr zrealizował zlecenie dla Documentary Photography Archive w Manchesterze, aby sfotografować ludzi w supermarketach Salford, Retailing in the Borough of Salford, które obecnie przechowywane jest w archiwum.
On i jego żona przeprowadzili się do Bristolu w 1987 roku, gdzie mieszkają nadal. W latach 1987–1988 ukończył swój kolejny duży projekt, dotyczący klasy średniej, która wówczas coraz bardziej zamożniała w czasach Thatcheristowskich. Fotografował aktywności klasy średniej, takie jak zakupy, przyjęcia kolacyjne i dni otwarte szkół, głównie w okolicach Bristolu i Bath na południowym zachodzie Anglii. Została opublikowana jako jego kolejna książka The Cost of Living (1989) i wystawiona w Bath, Londynie, Oxford i Paryżu.
Jego książka One Day Trip (1989) zawierała fotografie zrobione podczas towarzyszenia ludziom na rejsie po alkoholu do Francji, zlecenie od Mission Photographique Transmanche.
W latach 1987–1994 Parr podróżował, aby stworzyć swoją kolejną główną serię, krytykę masowej turystyki, opublikowaną jako Small World w 1995. Zaktualizowane wydanie z dodatkowymi fotografiami ukazało się w 2007. Była prezentowana w latach 1995–1996 w Londynie, Paryżu, Edynburgu i Palmie na Majorce i od tego czasu prezentowana była w różnych miejscach.
Był visiting professor of photography na University of Art and Design w Helsinkach między 1990 a 1992 rokiem.
Między 1995 a 1999 Parr stworzył serię Common Sense o globalnym konsumpcjonizmie. Common Sense była wystawą 350 odbitek i książką wydaną w 1999 z 158 zdjęciami. Wystawa była pokazywana po raz pierwszy w 1999 roku i była prezentowana jednocześnie w czterdziestu jeden miejscach w siedemnastu krajach. Zdjęcia ukazują drobiazgi kultury konsumenckiej i mają pokazać, w jaki sposób ludzie się zabawiają. Zdjęcia wykonano przy użyciu ultranasyconego filmu 35 mm, dla wyraźnych, intensywnych kolorów.
Parr do Magnum Photos dołączył jako członek stowarzyszony w 1988 roku. Głosowanie nad jego przyjęciem na pełnoprawnego członka w 1994 roku było podzielone; Philip Jones Griffiths rozpowszechniał apel do innych członków, by go nie przyjmować. Parr uzyskał niezbędną większość dwóch trzecich jednym głosem. Członkostwo Magnum pomogło mu pracować nad fotografią redakcyjną i nad redakcyjną fotografią mody dla Paul Smith, Louis Vuitton, Galerie du jour Agnès B. i Madame Figaro.
W 2014 Parr został wybrany na prezydenta Magnum Photos International, stanowisko to pełnił przez 3,5 roku do 2017.
Parr jest kolekcjonerem i krytykiem photobooków. Jego współpraca z krytykiem Gerry Badgerem, The Photobook: A History (w trzech tomach) obejmuje ponad 1 000 przykładów photobooków od XIX wieku aż po dzień dzisiejszy. Pierwsze dwa tomy zajęły osiem lat na ich ukończenie. Retrospektywna wystawa Daido Moriyamy w Tate Modern w Londynie obejmowała wiele książek Moriyamy wypożyczonych od Parr’a, wyeksponowanych w gablotach.
Parr zbiera także kartki pocztowe, fotografie i różne inne przedmioty kultury potocznej i popularnej, takie jak tapety, zegarki Saddam Husseina i karty reklamowe prostytutek z budek telefonicznych (przedmioty z fotografią na nich). Również i tu przedmioty z jego kolekcji były podstawą publikacji i wystaw. Od lat siedemdziesiątych Parr gromadzi i upowszechniały rażące kartki pocztowe tworzone między lata 50. a 70. przez Johna Hinde’a i jego zespół fotografów.
Parr był gościnnym dyrektorem artystycznym festiwalu Rencontres d'Arles 2004, gościnnym kuratorem wystawy New Typologies na New York Photo Festival w 2008, i gościnnym kuratorem Brighton Photo Biennial w 2010, którą nazwał New Documents. Krytyk Sean O'Hagan, pisząc w The Guardian, powiedział: „W 2004 roku organizatorzy corocznych Rencontres D'Arles zaprosili go jako kuratora gościnnego. Festiwal Arles z tego roku, w swoim zakresie i ambicjach, pozostaje standardem, według którego oceniane są wszystkie kolejne Rencontres.”
Parr był dyrektorem artystycznym nowo utworzonego Bristol Photo Festival, planowanego na otwarcie w 2021 roku. Jednak w lipcu 2020 zrezygnował, ze względu na jego zaangażowanie w ponowną publikację photobook London autorstwa Gian Butturini z 2018 roku, po kampanii studenta antropologii z University College London, który nazwał parowanie fotografii w nim „rasistowskim.”
The Martin Parr Foundation została założona w 2014 roku. Otworzyła swoją siedzibę w Bristolu w październiku 2017 roku. Fundacja mieści własne archiwum Parr’a i jego kolekcję odbitek oraz makiet książek wykonanych przez innych fotografów — głównie fotografów brytyjskich i irlandzkich oraz pracę kilku fotografów z zagranicy, którzy fotografowali w Wielkiej Brytanii. Istnieje galeria dostępna dla publiczności — jej pierwszą wystawą były Black Country Stories Parr’a — i jest hubem wykładów, projekcji i wydarzeń. Fundacja mieści się w Paintworks na południowym wschodzie Bristolu. Parr jest głównym źródłem dochodu fundacji."