Weegee - Weegee's Story (VERY FRESH COPY) - 1999

BARDZO RZADKA OKAZJA zakupić TEN WYJĄTKOWY TYTUŁ autorstwa WEEGEE („The Famous”) - w DOSKONALYM, NAD WYJĄTKOWO ŚWIEŻYM STANIE.

Znalazłeś właściwe miejsce!
To najnowsze wydanie SUPER POPULARNEJ LICYTACJI PONAZYJEDNO-SPRZEDAWCY (SINGLE-SELLER-AUCTION) serwisu 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).
Prezentujemy osobisty wybór najlepszych międzynarodowych książek fotograficznych z MOJEJ PRYWATEJ KOLEKCJI oraz z niedawnych nabyć.

„Weegee’s Story” to znakomity katalog Weegee, wydany z okazji wystawy „Weegee’s Story - From the Berinson Collection” w „Rupertinum Salzburg”, w „Museum of Modern Art Oxford” oraz w „Magasin 3 Stockholm Konsthall”.

Jak zawsze 5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i dokładne opisy, 100% ochrony,
100% ubezpieczenie i łączone wysyłki na całym świecie.

Rupertinum Salzburg; EBS, Verona. 1999. Pierwsze wydanie, pierwsze druk.

Miękka oprawa (jak wydano). 240 x 277 mm. 128 stron. Redakcja: Margit Zuckriegl. Projekt graficzny: Kanzlei, Salzburg. Tłumaczenia z amerykańskiego angielskiego: Peter Waterhouse, z niemieckiego: Gail Schamberger. Tekst w języku niemieckim i angielskim.

Stan:
Wnętrze i zewnątrz doskonałe, bardzo świeże i bez wad; czyste, bez zauważalnych mankamentów. Bardzo lekko zużyte, bez istotnych wad. Ogólnie stan bardzo dobry.

„Weegee, the famous” w najlepszym wydaniu - w tym cudownie świeżym stanie naprawdę trudno dostępny.

„Weegee, urodzony Usher Fellig w dniu 12 czerwca 1899 roku w miasteczku Lemburg (obecnie Zolochiv, Ukraina), najpierw pracował jako fotograf w wieku czternastu lat, trzy lata po tym, jak jego rodzina wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie jego imię zostało zmienione na bardziej amerykańsko brzmiące Arthur. Samouk, wykonywał wiele innych prac związanych z fotografią, zanim w 1918 roku znalazł stałą pracę w studiu fotograficznym na niższym Manhattanie. To zatrudnienie doprowadziło go do kolejnych miejsc w różnych gazetach, aż w 1935 roku został freelancerem. Skoncentrował swoją działalność na siedzibach policji i w 1938 uzyskał zezwolenie na instalację radiostacji policyjnej w swoim samochodzie. Dzięki temu mógł robić pierwsze i najsensacyjniejsze zdjęcia wydarzeń i oferować je publikacjom takim jak Herald-Tribune, Daily News, Post, Sun i PM Weekly, między innymi. W latach 40. jego fotografie pojawiały się poza głównymi mediami i odnosiły tam również sukces. W Nowym Jorku w 1941 roku Dawny The Photo League zorganizował wystawę jego prac, a Museum of Modern Art zaczął kolekcjonować jego twórczość i wystawiał ją w 1943 roku. Weegee opublikował swoje fotografie w kilku książkach, w tym Naked City (1945), Weegee’s People (1946) i Naked Hollywood (1953). Po przeprowadzce do Hollywood w 1947 roku poświęcił większość energii tworzeniu filmów 16-milimetrowych i fotografiom z serii „Distortions”, projektu, który zaowocował eksperymentalnymi portretami gwiazd i postaci politycznych. Wrócił do Nowego Jorku w 1952 roku i wygłaszał wykłady oraz pisał o fotografii aż do śmierci 26 grudnia 1968 roku.

Fotograficzne dzieło Weegee’ego jest niezwykłe tym, że odnosiło sukces w mediach popularnych, a jednocześnie było szanowane przez środowisko sztuki pięknej za życia. Jego zdolność poruszania się między tymi dwoma sferami pochodzi z silnego emocjonalnego połączenia, które tworzy się między widzem a postaciami na jego zdjęciach, a także z umiejętności Weegee’ego wybierania najbardziej wymownych i znaczących momentów zdarzeń, które fotografował. Retrospektywna wystawa ICP z 1998 roku potwierdziła ciągłą popularność Weegee’ego; jego prace często powracają albo pojawiają się w współczesnej telewizji, filmie i innych formach popularnej rozrywki."
- Lisa Hostetler -

„Weegee pracował na Lower East Side w Manhattanie jako fotograf prasowy w latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku i wypracował swój charakterystyczny styl, podążając za służbami ratunkowymi miasta i dokumentując ich działania.[2] Większość jego pracy to bezkompromisowo realistyczne sceny życia miejskiego, przestępstw, urazów i śmierci. Weegee publikował książki fotograficzne, a także pracował w kinematografii, najpierw tworząc własne krótkie filmy, później współpracując z reżyserami takimi jak Jack Donohue i Stanley Kubrick.

Weegee urodził się jako Ascher (później przemianowane na Usher) Fellig w Złoczowie (obecnie Zolochiv, Ukraina), niedaleko Lwowa w Galicji austriackiej. Jego imię nadano mu Arthur po tym, jak wyemigrował z rodziną do Nowego Jorku w 1909 roku. Ojcem rodziny był Bernard Fellig, który wyemigrował w 1908 roku, a rok później jego żona i ich czworo dzieci, w tym „Usher Felik”, zapisane na liście pasażerów z pokładu statku Kaiserin Auguste Victoria. W Brooklynie, gdzie zamieszkali, podejmował liczne prace dorywcze, w tym pracę jako uliczny fotograf dzieci na jego kucyku[3] oraz jako asystent fotografa komercyjnego. W 1924 roku został zatrudniony jako technik ciemni w Acme Newspictures (później United Press International Photos). Odszedł z firmy w 1935 roku, by zostać fotografem na zlecenie. Opisując swoje początki, Weegee powiedział:
„W moim przypadku nie czekałem, aż ktoś mi da pracę, tylko sam sobie ją stworzyłem — wolny strzelec, fotograf na zlecenie. I to, co robiłem, może zrobić każdy. Co zrobiłem, było proste: pojechałem do Komendy Policji na Manhattanie i przez dwa lata pracowałem bez legitymacji policyjnej ani jakichkolwiek kwalifikacji. Gdy nadchodziła jakaś historia przez teletype policyjny, jechałem na to miejsce. Idea była taka, że sprzedawałem zdjęcia gazetom. I naturalnie wybrałem historię, która miała znaczenie.

Pracował nocami i konkurował z policją, by być pierwszym na miejscu przestępstwa, sprzedając swoje zdjęcia tabloidem i agencjom fotograficznym. Jego fotografie, skoncentrowane wokół siedziby policji na Manhattanie, szybko ukazały się w Daily News i innych tabloidem, a także w wyższych publikacjach, takich jak Life Magazine.

W 1957 roku, po rozwoju cukrzycy, zamieszkał z Wilmą Wilcox, pacyfistką socjalistyczną Quaker, którą znał od lat czterdziestych, która dbała o niego i potem dbała o jego prace. Podróżował po Europie aż do 1964 roku, pracował dla London Daily Mirror oraz przy różnych projektach fotograficznych, filmowych, wykładowych i książkowych. 26 grudnia 1968 roku Weegee zmarł w Nowym Jorku w wieku 69 lat.

Pochodzenie pseudonimu Fellig jest niepewne. Jedną z jego najwcześniejszych prac było w laboratorium fotograficznym The New York Times, gdzie (odniesienie do narzędzia używanego do wycierania odbitek) został nazwany „squeegee boy”. Później, podczas pracy w Acme Newspictures, jego umiejętność i pomysłowość w szybkim wywoływaniu odbitek (np. w wagonie metra) przyniosły mu miano „Mr. Squeegee”. Później mógł zostać okrzyknięty „Weegee” — fonetyczne brzmienie Ouija — ponieważ jego błyskawiczne i pozornie przewidujące przybywanie na miejsca przestępstw lub innych nagłych wypadków wydawały się magiczne jak tablica Ouija."
(Wikipedia)