Han Jansen (1931-1994) - Gezin

W Gezin z 1960 roku Han Jansen łączy trzy postaci w wyraźnie pionowej kompozycji. Stojąca kobieta zajmuje największą część powierzchni obrazu; za nią pojawia się mężczyzna, a w prawym dolnym rogu umieszczone jest mniejsze dziecko. Postacie częściowo nachodzą na siebie i tworzą w ten sposób zwartą grupę.

Przedstawienie jest figuratywne, ale silnie uproszczone. Rysy twarzy i anatomia zostały sprowadzone do szerokich płaszczy kolorów i zwięzłych konturów. Zwłaszcza twarz mężczyzny zbudowana jest z kontrastowych partii niebieskiego, pomarańczowego, czerni i bieli. Paleta jest dalej określana przez turkus, błękitnozielony, oker, krem i rdzawo-brązowy. Farba została naniesiona swobodnie i gęsto, z widocznymi śladami pędzla i skrobań, które nadają powierzchni wyraźną fakturę. W prawym dolnym rogu podpisane i datowane Han J. ’60. Olej na płótnie, wymiary dzieła 108 × 43 cm; z ramą 110 × 45 × 2 cm.

Biografia artysty
Han Jansen (Kloosterburen, 1931 – Nieuw-Loosdrecht, 1994), pełne imię Johannes Regnerus Jozef Jansen, był holenderskim malarzem, grafikiem, rzeźbiarzem i fotografem. Był samoukiem i wykształcił twórczość, która oscylowała od przedstawieniowy i abstraktujących przedstawień po dalszą abstrakcję. Od lat siedemdziesiątych zyskał sławę przede wszystkim dzięki silnie z abstrakcjonowanymi pejzażami, w których regularnie pojawia się krajobraz Groninga, gospodarstwa i krowy. Ważnym tematem była także Moreksz (Waddenzee). Na początku lat osiemdziesiątych Jansen eksperymentował z samym pejzażem jako medium artystycznym: podczas tzw. wadmalowań rozlewał barwnik przez przypływ na wodzie. W późniejszym malarstwie pojawiały się duże abstrakcyjne kompozycje z kapaną farbą i mglistymi strukturami. W 1988 roku jego twórczość została zaprezentowana na wystawie monograficznej w Singer Laren.